İÇİMİ DÖKTÜM

Güçlü Ordu Güçlü Türkiye Güçlü Cumhuriyet

2010-10-29T08:08:00.000+03:00

Ben hiç bu kadar gururlanmadım!Eminim gururlanamam da!

Sayende...

Daha aydınlık nesillere...

Cumhuriyetimiz hep böyle dik!

Sayende!

Yürekler Kirlenmesin Diye,Okuyun!

2010-10-23T21:18:00.000+03:00

Kiminin kalemi silgisi yok, kiminin boyası çantası yok.

"Okumak Onların Da Hakkı" dedik ve bu eğitim yılında da okullarımıza ulaşmaya,

çocuklarımızın eğitimine katkıda bulunmaya devam edelim istedik.

Hepimiz taşın altına elimizi koyalım istiyorum. Sizden para pul istemiyoruz.

Sadece defter-kalem istiyoruz.

Göndereceğiniz kırtasiye malzemeleri ve okuma kitapları ile belki doktor, yazar,

ressam yetişmesine destek olacaksınız.

Unutmayalım ki bilinçli, eğitimli insanlara ihtiyacımız var.

Ancak o zaman kim ne derse, ne yapmaya çalışırsa çalışsın bu birlik bozulmaz.

Aşağıda iletişim bilgileri yer alan okullarımız ve öğretmenlerimiz bulunuyor.

Öğretmenlerimizle irtibata geçerek malzemeleri adreslerine yollayabilirsiniz.

Öğretmenlerimiz de öğrencilerine uygun bir şekilde dağıtacaktır.

Haydi arkadaşlar elimizi taşın altına koyalım.

Mercan Habib Boz

PATNOS KEREM ŞAHİN İLKÖĞRETİM OKULU

Sanayi Mahallesi , TOKİ Evleri Yanı PATNOS/AĞRI

TEL:0472 6161564

Mehmet Eroğlu

Erzurum Karayazı Karakaya İlköğretim Okulu

gulnar_mehmet@hotmail.com

0536 617 00 22

Engin Öğretmen

ŞEHİT UZMAN ÇAVUŞ CENGİZ TÜRK ANAOKULU

Kazım Karabekir mah. Eski Bahçelievler Karakolu Binası

Okul Müdürü Engin Tekinanğaç

0541 790 3210- 0472 216 55 11

2008'den beri aktif halde yürüttüğümüz kampanyalarımıza devam etmekteyiz.Facebook hesabı olanlar, "Okumak Onların Da Hakkı" diye aratırsa grubumuzu görüp bizlere katılabilir.Hesabı olmayanlar da Google'dan bizlere ulaşabilir.Amacımız,bizden destek bekleyen öğretmen arkadaşlarımıza yardımcı olabilmek,karınca kararınca desteğimizi hissettirmek.Neticede,Batı'da ya da Doğu'da nerede yaşarsa yaşasın,eğitim aşkıyla yanan her çocuk bizim çocuğumuz.Daha öncesinde "1 Kalem 1 Silgi" diye bize destek veren yüreklerle birşeyler yapmaya çalıştık,yettik yetmedik bilmiyorum ama devam etmeye kararlıyız!

Maddi imkansızlıklar yüzünden,eğitim alamayan ya da eğitim almak da zorlanan bir öğrenci olmanın ne demek olduğunu öyle iyi biliyorum ki...Gerek bunu şahsi bir hayalperestlik,gerekse beni cesaretini cahilliğinden alan bir idealist olarak görün ama ahdım vardı,boynumun borcu gibi belki de...

Sizden para istemiyoruz,sizden ihtiyaçlar doğrultusunda destek bekliyoruz.

Kampanyamıza katılmak isteyen olursa bana ulaşabilir,yukarıda öğretmenlerimizin adresleri ve numaraları mevcuttur ancak ihtiyaçları ve diğer gerekenleri sizlere söyleyebilmem için bana ulaşırsanız çok mutlu olurum.

Katılan katılmayan herkese yüreği için şimdiden teşekkür ederim.

Ama...

Destek verelim ama...Yürekleri kirlenmesin diye,insanları sevsinler diye...

183 Alo Kadın Çocuk Danışma Hattı

2010-10-10T09:08:00.001+03:00

Kadın ve çocuklara yönelik ihmal ve istismar olaylarına anında müdahale etmek için "183 Alo Kadın Çocuk ve Sosyal Hizmet Danışma Hattı" kuruldu. Kadının statüsünü yükseltmeyi hedefleyen hat, acil durumlarda ilgili görevlilerin müdahalesini sağlayacak.

Kadın ve çocuklara yönelik ihmal ve istismar olaylarına anında müdahale etmek gerekli psikolojik, sosyal ve yasal işlemlerin başlatılmasını sağlamak, kamuoyunu bu konuda duyarlı hale getirmek amacıyla merkezi Ankara'da olan ve Türkiye'deki tüm illerden gelen başvuruları cevaplamak üzere "183 Alo Kadın Çocuk ve Sosyal Hizmet Danışma Hattı" kuruldu.

Hat, Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi'nin Kuruma tahsis ettiği özel bir hat üzerinden hizmet veriyor.

Bilgi veriyor, ihbar değerlendiriyor.
Hattın kurulma amacı, kadın ve çocuğa yönelik istismarın önlenmesi, kadınların toplumdaki statülerinin yükseltilmesi, çocukların yüksek yararının gözetilmesi olarak belirlendi.

Kadın, Çocuk ve Sosyal Hizmet Danışma Hattı'na korunmaya muhtaç çocuklarla ilgili ihmal, istismar durumlarında bilgi verilip ihbarda bulunulduğunda ilgili müdürlük elemanlarınca kısa süre içinde yerinde inceleme yapılması planlanıyor.

Yapılan sosyal incelemeler sonucu, çocuklardan acil korunma altına alınması gerekenlerin Acil Valilik Oluru ile korunma altına alınması sağlanacak. Bunu izleyen süreçte çocuklarla ilgili koruma kararı çıkartılma işlemleri başlatılacak.

183 Hattı, neler yapabilir.

24 saat aralıksız çalışması öngörülen hat arandığında görevli elemanlar başvuruları alıp kaydetmenin ötesinde acil durumlarda derhal ilgili görevlilerin müdahalesini sağlayacak.

Hattın ayrıca başvuranların ihtiyaç duyduğu konularda bilgilendirilmesinin sağlanması, rehberlik yapılması ve gerekli hizmetlere yönlendirilmesi, sivil ve gönüllü destek ağlarıyla bağlantılarının kurulması gibi görevleri de bulunuyor.

Ayrıca, bu kapsamda gönüllü çalışma talepleri çocuk ve gençlik merkezlerine yönlendirilmekte, nakdi bağış yapmak isteyen müracaatçılara SHÇEK Genel Müdürlüğü'ne ait banka hesap numarası veriliyor.

Gönüllü örgütlenmeler de var.

Kadın ve çocukların ihmal ve istismardan korunması 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu uyarınca Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü'ne bağlı Sosyal Hizmetler Müdürlükleri'nin görev alanında bulunuyor.

Kadın ve çocuklara yönelik çok sayıda gönüllü örgütlenme de bu alanda sivil katılım ve çeşitli çalışmalar gerçekleştiriyor.

Ekim 2010 Meme Kanseri Bilinçlendirme Ayı

2010-10-09T12:12:00.000+03:00

Meme Kanseri!

Belki de Lösemi'den sonra en yaygın olan kanser çeşidi.Nasıl bir illetse yaşa bakmadan ve tabi cinsiyete bakmadan insanları çepeçevre sarıyor bu illet.Çoğunlukla bayanlarda görüldüğü için,bayanlara özgü sanılmasına karşın,ne yazık ki meme kanseri teşhisi konulan hastaların 13% erkek.İlla ki tedavisi olan bu hastalığın belirgin özellikleri göğüste bulunan bezemsi dokular.Her bayanın her duş sonrası kendini yoklaması gerektiğini ve belli aralıklarla doktora gidip muayene edilmesi şiddetle öneriliyor,ne yazık ki vakitten ya da ekonomisinden sağlığı için ayırmayı adet edinememiş bir toplum olan bizler,iş başa gelince akıllanmaya ve pişman olmaya başlıyoruz.

Ortaokuldaydık.Bir gün arkadaşım geldi,T* ağlayarak."Annem ölecek" diye ağlıyordu,sonrasında öğrendik ki annesi bu illete bulaşmıştı.Ancak annesi hala yaşıyor,hatta arkadaşımın kızını seviyor.Şans değildi bu erken tanıydı.Çok zor günler yaşadı(k).Annesini uzun süre göremedi arkadaşım.Acilen Ankara'ya gittiler tedavi için,1-1,5 sene sadece babasının ve anneannesinin girdiği camlı özel bir odada kaldı,tek göğsünü aldılar,sonrasında yapayı yapıldı ama o süreç oldukça zordu.Ama çok şükür sapasağlam hala yaşıyor anneciği.

Ama kuzenim T'nin annesi kadar şanslı değildi.Vefat ettiğinde sadece 31 yaşındaydı.2 evlat bıraktı ardında.Üstelik küçük çocuğu henüz 6 yaşındaydı.Şimdi 8.sınıf öğrencisi.Uzun süre göğsünde sancısı olduğunu,bezelerin arttığını söyledi ama kimse aldırmadı.Kendisi de erteledi ve sonucunda önce o göğüslerini kaybetti,sonra biz onu.Dökülen saçları,acılı kemoterapileri bittiği için herkes "Huzura kavuştu" dedi ama gel de sen bu huzuru o 2 öksüze sor.Allah'ım annesinin canlarını çocuklarına versin!

Annesi vakti zamanında ağır bir süreçten geçen,kemoterapinin ve ilaçların şiddetli ağrılarını annesiyle beraber yaşayan bir evlat olarak,erken teşhis çok önemli,lütfen ertelemeyin diyorum.Meme Kanseri'yle Mücadele İçin yıllardır kampanyalar ve programlar yapan,dahası kadınları ve dahilinde ailesini destekleyen ve eğiten AVON'u bu yüzden çok takdir ediyorum!

EKİM 2010 MEME KANSERİ BİLİNÇLENDİRME HAFTASI olarak seçildi ancak bu konuda ne yazık ki sadece bu rahatsızlıktan mağdur olan kadınlar ve aileleri duyarlı.Bir kaç arkadaşıma "Ne yapsak?" diye sorduğumda mırın kırın ettiklerinde ne diyeceğimi bilemedim.Duyarsızlık ne yazık ki hat safhada!

Facebook'ta bayanlar bu konuda duyarlı olduklarını göstermek için kendi aralarında bir oyun geliştirdi.Ne kadar faydalıdır nedir ne değildir bilemem ama bana saçma da gelse,bu kadar insanın çabasını göz ardı edemem.Mesajı aynen şöyledir;

Yaklaşık bir yıl önce, Facebook'ta binlerce kadın o anda ne renk südyen giydiklerini durumlarında (status) yazacak şekilde bir oyun oynadı. Amaç,"Ekim Meme Kanseri Bilinçlendirme ayını tanıtmaktı.

Bu muazzam bir başarı elde etti ve bizim o renklerle ne anlattığımızı merak eden günlerce haber yapa günlerce erkekler vardı. Bu yıl ki oyun ve el çantası/cüzdan ile ilgili; eve girdiğimiz an çantamızı nereye koyduğumuz.
Örneğin "Ben kanepeye koyarım", "mutfak tezgahına", "konsola" olabilir. Sadece durumunuza çantanızı nereye koyduğunuzu yazın, başka bir açıklama veya ek yapmayın.Bu mektubu kesip kendi kız arkadaşlarınıza gönderin.Südyen oyunu haber olmuş, biz kadınlar gerçekten ne kadar güçlü olduğumuzu görelim hem de eğlenelim!

UNUTMAYIN - BU MESAJI BİR CEVAP OLARAK ÇANTANIZI NEREYE KOYDUĞUNUZU YAZMAYIN!PROFİLİNİZDE DURUMUNUZU BELİRTİR SATIRA YAZIN.SONRA DA NELER OLACAK SEYREDELİM.SADECE BİZLER ARASINDA SIR :))
BİLDİĞİNİZ HER KIZ ARKADAŞINIZA İLETİN!

Sır olarak kalması gereken bu mesajı herkese yaymak istedim,sonuçta hastalığın kadını,erkeği yok.Allah başlara vermesin,başa gelmeden sağlığımızın değerini bilelim!

Protesto Ediyoruz!

2010-10-09T11:41:00.003+03:00

Bilindiği gibi 31 Ekim'de iptal olunan bir sınavımız var.Lanet gitsin ki emeklerimiz bazı vicdansız,şuursuz ve dahasını hakeden insanlar tarafından yok'a sayıldı.Bu yüzden biz öğretmenler sessiz bir protesto hazırlığı içindeyiz.Protestomuz kimseyi rahatsız etmeden,kendi rahatsızlığımız belli etmek.Bunun için Facebook'ta bir grup bile kuruldu.Bu gruba sizde katılabilirsiniz.İlla ki eğitimci olmanız gerekmektedir.Neticede bugün bize yarın size.Bu konuda duyarlı olacağınıza inanmaktayım.

Emeklerimiz umursanmadığı için, sorulara sahip çıkılmadığı için, kopyacılar yakalanmadığı için, ihmali olanlar cezalandırılmadığı için, fikrimiz sorulmadığı için, haykırışımız duyulmadığı için, hakkımız olan verilmediği için, stresli günlere mahkum edildiğimiz için, sınavın iptalini sorumlu kurumlardan değil televizyon kanallarından öğrendiğimiz için, kuru bir özür bile dilenmediği için, kopyacıların yerine cezalandırıldığımız için...Olanların bir daha yaşanmaması için;

EĞİTİM FAKÜLTESİ MEZUNLARI OLARAK 31 EKİM'DE SİYAH GİYİYORUZ!

Ömrüm Yettiğince Korurum Seni

2010-10-04T08:23:00.000+03:00

Bugün 4 EKİM!

Bugün senin günün canım bebeğim!

Seni veren Rabbim'e binlerce kez şükür olsun!

Sana uzanan eller kırılsın!

4 EKİM HAYVANLAR GÜNÜN KUTLU OLSUN!

50th Anniversary

2010-09-30T15:08:00.000+03:00

Ah ne severdim ben Çakmaktaş'ları.

Gerçi halen seviyorum,Çakmaktaş'lar ve Moloztaş'lar.

Tam 50 yıldır hayatımızdalarmış.Vay anam vay!Zaman denilen şey ne çabuk geçiyor.

90'ların çocuğu olan şahsım,tam bir çizgi film delisiydim,gerçi hangimiz değildik ki...

O zaman bu kadar yaygın değildi internet,bilgisayar,PlayStation furyası.Tetris vardı,Nintendo vardı,Sega vardı ve çizgi filmler vardı bitmek bilmeyen.Her sabah hep aynı kanalda,Show Tv'de,sabah kuşağında çizgi filmler vardı,7.30 gibi başlardı,ta ki öğlen yayınlanan pembe dizilere kadar.Akşama doğru da Thalia'nın dizileri başlardı.Vay anam vay!Zaman ne çabuk geçiyormuş!

Çocuk olmak ne güzelmiş gerçekten.Değerini bilememişim.

Of içlendim yine.

Yağmur!Vurup Dur Cama!Daima!

2010-09-30T10:24:00.000+03:00

Oh be!Sonbahar geliyor!

Hala -iyor diyorum çünkü burada sonbahara ait ne bir turuncu yaprak ne de bir damla yağmur vardı.Ama gece gürültüyle uyandım,yağmur yağıyordu.Gözlerime inanamadım,o kadar olmaz gibi geldi ki şaşırdım.Ama yağıyordu,öyle mis gibiydi ki ah.Penceremi sonuna dek açtım oh yüzüm gözüm ıslandı nasıl da mutlu oldum bilemezsiniz.

Ben hep söylemişimdir ya sonbahar aşığıyım ben,öyle 4 gözle beklerim sonbaharı.Dün gece öyle bir sevindim ki inanamazsınız,üşüdüm dondum içim titredi ama yağmuru nasıl özlemişim,kalktım bir sigara yaktım.Yağmurun denizle buluşmasını görmeniz lazımdı.Bir yandan gök parlarken,ışıl ışıldı ki ben şimşekten ve gök gürlemesinden çok korkarım.Deniz ve gökyüzü bir olmuştu,tek parça.Işıl ışıl ve tek parça.Zaten yağmuru deli gibi seven ben,yağmur yağarken denizle bütünleşirken daha da çok severim!Mis kokuyla yattım,ruhum temizlendi yine,günahlarımdan arındım.

Sabah uyandım yine yapış yapış.Sanki gece boyu deli dehşet yağmur yağmamış,sanki denizle yağmur sevişmemiş gibiydi.Her yer kupkuru,toprak bile kokmuyor.Tık yok resmen!Güneş yine yakıcı,hem de ne yakıcı.Allah'ım gece donuyordum,yorgan battaniye yatıyordum,sabah resmen su içinde kalmıştım!Allah'ım Allah'ım mevsimler de şaşırdı insanlara mı özendi acaba?

Küresel ısınma bu sanırım.

Bilinçaltını Alt Üst Etmek

2010-09-26T11:31:00.000+03:00

Normal şartlarda kişisel gelişim kitapları okumam ben.Heo sıkıcı gelir,şunu yapın,bunu yapın,bunu deyin,vay efendime söyleyin işte şudur budur,hani terzi kendi söküğünüzü dikemez de millete akıl vermesi kolaydır ya,işte o hesap,ama bu kitabı okumaya başladım başlayalı,eğleniyorum ve "Aaaa ne kadar doğru diyor" diye düşünüyorum.

Genelde sıkıcı gelir gelişim kitapları,dili çok sıkıcı ve yavandır.Okudukça sanki kelimeler ağzımda büyür,okunmaz hale gelir ama Erdal Demirkıran o kadar akıcı bir dille yazmış ki,resmen kalakaldım.Sıkılmadan okunan ve dahası gaza getiren bir kitap.

Öncesinde bu kitabı bir arkadaşım söylemişti de okurum deyip kulak ardı etmiştim,geçenlerde D&R'a gittiğimde,indirimli kitaplara bakayım dedim,bakarken bu kitabı da alayım da bencilliğin doruklarında gezinen bir arkadaşa hediye edeyim dedim.Vazgeçtim sonrasında,bana ne ya,kendim okurum dedim ve başladım okumaya.Öyle cümleler var ki,öyle gerçekler ağzım msn smileysi gibi :O kalakalıyor.Secret yanında halt etsin diyor ve şiddetle tavsiye ediyorum.

Bir Yastıkta

2010-09-23T18:37:00.000+03:00

Seni akşam ilk defa beklemek
Bütün yıldızları
Gökyüzünün tamamını
Bir ömür beraber paylaşacağımız anıları da getirmeni beklemek
Yemeği yapmış olmak
İçinde özlemin, içinde hasretin ve bir daha bırakıp gitmeyişin
Yarım ekmeğin yetmesidir bize
Bir küçük yoğurt alman gelirken, belki biraz meyve
Telli duvaklı ilk soframızın üstüne
Senin gelişini koymak önce
Çorbayı nasıl sevdiğini daha bilmemek
Daha bilmemek, birlikte bir kahve içer miyiz yemek bitince
Pencerelerde tutuklu kalmak
Sen gelirsin, belki misafir de gelir,
Karşılıklı oturup konuşmak ordan burdan
Her zaman baktığın gibi kaçamak bakman gözlerime
Tanıştırayım, eşim demen
Yüzümün al al olması,
martıların uçuşması saçlarımda
Hatırla
Benimle evlenir misin derken, bir şey olması İstanbul’a
Bir yerlerden denizin gelip omzumuza konması,
Bir kader çiçeğinin yavaşça aramıza sokulması,
Eğer istersen gelirken yanında hiçbir şey olmaması
Kapı çalması
Kapıda senin olman
Gözlerinde buradayım çiçekleri açması
İki oda bakla sofa
Bütün fotoğrafların tamamlanması
Yaz gelince kavun kokusu nasıl yayılırsa her yere
Yaz gelince üstten iki düğmesini nasıl açarsan gömleğinin
Yaz gelince denize karpuz kabuğu nasıl düşerse
Akşam sen gelince öyle yaz gelmesi gözlerime
Nasılsın bu akşama
İyiyim diyebilmek, sadece
Sadece senin yanında iyi olmak
Ne olacaksa senin yanında,
Ne gelecekse seninle birlikte korkmamak
Duvara bir çiviyi doğru dürüst çakamamana gizlice gülerken,
Değme ustalara değişmemek seni
Hiçbir pahaya alıp satmamak
Telli duvak
Yıllar sonra
Sararmış birkaç fotoğrafta nikâh masasını anmak
Bak bu Hayri Amca
Bak Nermin Yenge
Seni akşam ilk defa beklemek
Bütün yıldızları
Gökyüzünün tamamını
Bir ömür beraber paylaşacağımız anıları da getirmeni beklemek
Kapı çalması
Kapıda senin olman
Gözlerinde buradayım çiçekleri açması
İki oda bakla sofa
Bütün fotoğrafların tamamlanması
Bir yastıkta…

İBRAHİM SADRİ

Her 250 KG Kapağa 1 Tekerlekli Sandalye!

2010-09-23T13:27:00.002+03:00

Nedir bu!Alt tarafı bir kapak!
Her gün belki de kaç kez marketten 0.5 lira karşılığında aldığımız pet şişenin kapağı.İçtikten sonra,çöpe fırlattığımız kapak.Değersiz,mavi,öyle tırtıklı.

Ama "değersiz" değilmiş.
Dün bir arkadaşımla konuşurken bana bu kapakları biriktirmemi,hatta mümkünse herkese bunu duyurmamı istedi.Anlamadım önce sonra bana aktardı.Bu kapakları biriktirirsek,250 kg kapağımız olursa,her 250 kg kapak için 1 tane tekerlekli sandalyemiz oluyormuş.

Meğersem ben bu projeyi ne kadar da geç duymuşum!Az önce google'da arattım,araştırdım,aslı astarı var mı diye.Evet,varmış.Meğersem bütün ülkede herkes bunun için neler yapmış.Ben neden bilmiyormuşum,uyuyor muydum acaba o vakitler?Yine de ben üzerime düşeni yapmak istedim.Belki benim gibi duymayan varsa duysun istedim.Kapakları topladıktan sonra,İl Emniyet Müdürlükleri'ni ya da (0216-570 50 99) Alo Çevre Hattı'ndan bilgi alabilirsiniz.

HADİ BAKALIM!

Pencil Lead Art

2010-09-23T09:45:00.000+03:00

Forward maillerden nefret ediyorum!

Hele ki şu "10 kişiye gönder,melekler seni korusun" şeklinde gelen mailleri.Öyle mail atanlara nasıl cevaplar yazıyorum,Allah başlara vermesin.Valla kendimden korkuyorum o zamanlarda.Neyse,konumuz bu değil.Geçenlerde bana bir mail geldi,yine forward maillerinden ama buna bittim resmen.Daha öncesinde gördünüz mü bilmem ama bunları sizinle paylaşmak istedim.

Bu arada,ben kalem & kitap delisiyim,doğum günümde hediye etmek isterseniz,hayır demem.Doğum günümü de beklemek zorunda değilsiniz tabi.

Çekin O Pis Ellerinizi

2010-09-16T19:13:00.002+03:00

Artık bu kadar da olmaz diyorum.Şimdiye kadar elimden geldiğince siyaset yapmaktan çekindim bu sayfada ama cidden artık yetti.Haberleri izliyorum da şimdi,referanduma katılmama çağrısı yapan BDP,şimdi de çocukların okula gitmemesi gerektiğini kendine göre mantıklı sebeplerle boykot ettiğini anlatıyor.

Anayasal hukuka göre,bir insanın bireysel eğitim hakkını elinden almak en büyük suçlardan birisidir.Hoş,bizim ülkemizde kız çocuklarını okula göndermeyen sayısız aile var.Maddi sorunları da bahane olarak ortaya sürüyorlar ya deliriyorum.Kim ne derse desin,bu ülkede okumak isteyene eğitim hakkı tanınıyor.Okuduk da ne oldu,sayısız üniversite mezunu işsiz,geri kalanı da işsiz adayı diyebilirsiniz.Size sonsuz kez katılıyorum ama insanların hayatlarını bu kadar siyasi malzeme yapmaya kimsenin hakkı yok.

Dini,dili ya da farklı şeyleri kullanarak insanların "insan olabilme haklarını" ellerinden alanların insan olduğuna inanmak istemiyorum.Devletin eşit hakları vermediğini iddia eden,sonrasında eşitlik için,kardeşlik için ortalığı velveleye veren bu insan bozmalarını anlamak için de fikir yürütmekten yoruldum aslında.Aslında her şey o kadar ortada ki.İnsanları birer piyon gibi kullanan sonrasında,biz sizin için varız diyen zihniyetlerin eleştirdikleri kimseler gibi çıkar güttüklerini bilmek de ne acı!

Eğitim,sağlık ve diğer hukuki ve sosyal düzende Türk vatandaşı olan herkes aynı haklara sahipken,biz-siz ya da biz ve diğerleri diye toplumu ayıran bu zihniyetler şimdi de kendisinde hangi cüreti buluyorsa,parti olarak öğrencilerin 1 hafta okula gitmemesini tasvip ettiklerini ve hatta bunu rica(!) ettiklerini beyan edip insanlara bizim dilimizi okullarda öğretmiyorlar,bizi dışlıyorlar,bizi bıdı bıdı diye fikirlerini empoze etmeye çalışıyor.Fikri hür,vicdanı hür milletimin bu tür oyunlara gelmemesini temenni ediyorum ama artık yaşadığım ülkenin benim gibi düşünenleri bünyesinde barındırmadığını,hatta "evet" diyerek artık Türkiye'nin eski Türkiye olmadığını gösterdiğini biliyorum.Ne acı!

2010-09-11T09:32:00.002+03:00

Bizim eve bayram uğramadı.Kapımızı çalıp da şeker isteyen çocukları bu kadar özleyeceğimi söyleseler gülerdim.Ne misafir geldi ne de kapının önünde ellerini açmış,kocaman gözlerle bakan veletler.Zoruma gitmiyor da değil hani.Ne bileyim hani bayram deyince ardı arkası kesilmeyen misafirler,çay,kahve,kola servisi yapmak için koşuşturan kişiler geliyor aklıma da biz bayram için pasta,börek bile yapmadık.

Gerçi bayramlar uzun süredir böyle ama ne bileyim insan bayram deyince böyle insanların birbirini daha da önemsemesini bekliyor.Hoş,bayramlaşmaya gelen misafirler arasında akreplikleriyle ünlü akrabalar da var.Sahte gülücükleriyle ortada salınmalarını bile özlesem desem tuhaf gelir mi?

Ben gerçekten yaşlanıyorum of.

2010-09-09T07:54:00.002+03:00

Her bayramda küslükler bitsin istedim.Olmadı.Ve ben öğrendim ki, her şeyin hayırlısı.

HUZUR DOLU BAYRAMLAR DİLERİM!!!

2010-09-08T15:47:00.004+03:00

Ne çabuk geçti bilmiyorum ama bu senede Ramazan bitti gitti.Rabbim oruçlarımızı kabul etsin.Bu kadar hızlı geçmesi inanın beni şaşırttı.Dün imsakiyeye baktığımda şaşırdım kaldım.Son kez sahura kalkmıştım.Hoş,uyumadım ki kalkayım ama.Son sahurumu ederken,hiç etmediğim kadar dua ettiğimi gördüm.Ansızın elim ayağım buz kesti,hayırdır inşallah.Dua ettim bol bol.Allah'ımın kabul etmesi umuduyla...

Bugün arefe ve ben bu senenin belki de son orucunu-belli ki ramazan ayındaki son orucumu açacağım.Kendimi nedense bugün O'na daha yakın hissediyorum.Oysa kulluk adına ne yaptım ki diye düşünüyorum.Annemin klasik sözleri vardır,eşeği de bağlasan tutar orucu,der mesela.Ve ben hep bunu sorgularım,gerçekten kulluk adına ne yapıyorum,bu oruçlar kabul oluyor mu diye.Niyet önemli derler ya hani,ben buna çok inanmam aslında.Hani adam niyetim temiz deyip her haltı yiyebilir ama aslında haklı sayılabilecek noktaları da var.Offf amma uzattım,bunlara nereden daldım yine?!

Velhasıl kelam,

Yaradan bütün dualarımızı kabul etsin!

Arefeniz mübarek olsun!

Böylesi Daha Güzel

2010-09-06T20:32:00.002+03:00

Sevgili Desperate Housewife mimlemiş efenim beni,sanırım birazcık moral olsun istedi.Teşekkür ediyoruz efenim!

Konumuz,Böylesi daha güzel.Sanırım birşeylerin nasıl daha güzel olabileceğini yazacağım.Teyteytey.

Yıllardır "onlu" sabahlara uyanmak herşeye bedel,"herşeyden daha güzel",
Kendimden önce,O'nu ve ailemi düşünmek "daha güzel",
Bazı dizileri yeniden yeniden izlemek "gerçekten güzel",
Saçlarım koyu renkli ve balyajlı halleriyle "daha güzel",
Haberleri öğrenmek için,gazeteleri okumak,onlara dokunmak "daha güzel",
Kitaplarımı kendime saklamak,onları değer bilmeyenlere verip,kırışmalarını izlemekten "daha güzel",
Eteklerin altına topuklu ayakkabı yerine converse giymek "çoook daha güzel",
Pembe allıklardansa bronz ışıltılı allıklar kullanmak "daha güzel",
Beraber battaniye altında,üstelik kahve içerken film izlemek "daha güzel",
Yağmuru izlerken çay içmek,yağmur altında yürümekten "daha güzel",
Limonlu yeşil çay "daha güzel",
Kırmızı ve bordo ojeler "daha güzel",
Ve bazen birşeylerin olmaması olmasından "çok daha güzel".

Güzellere doyum olmaz ama birşeyleri hissetmek daha güzel,benim gibi hissedenlere gelsin bu mim ancak ismen,

*Keyfe Keder,

*Cips Yiyemeyen Kız,

*Bad-ı Saba,

*Kendimce 'mi mimliyorum.

Ah Bu Şarkıların Gözü Kör Olsun

2010-09-06T09:44:00.000+03:00

Hangi yazımda hatırlamıyorum ama kokuların insan üstündeki etkisinden bahsetmiştim,sanırım koku ile ilgili bir mim'de.Gerçi birçok yazıda bu konuya değinmiştim.Vakti zamanında "education" derslerinde geçmişti koku ve insan üzerindeki etkisi.Hatırlıyorum da hepimiz heyecanla bizim üzerimizde etki yapan kokuları söylemiştik,kokuların hatırlatıcı özellikleri olduğunu vurgulamıştı hocamız.Öyle değil mi zaten? Bu kokular bizi mutlu da edebilir mutsuz da.Geçmişe bir anda hop alıp götürebilir.Bir parfüm kokusu mesela.Size eski iyi günleri hatırlatıp sizi duygulandırabilir ya da tam aksi olup size belli bir kişiyi hatırlatıp sizi sinirlendirebilir de.

Şarkılar da aynı etkiyi gösterir.Hiç ummadığınız bir anda,ummadığınız bir saatte ya da yerde,umulmadık anların en tepesinde sizi bir anda uzaklara götürebilir.Ne fena.Dün Cano'yla konuşurken alakasızca ona şarkı sözleri göndermeye başladım.Aklıma pat diye nerden geldiyse bir şarkı geldi,tabi sonrasında da devamı geldi.

Boşuna dememişti Rahmetli Zeki Müren,Çoktan unuturdum ben seni çoktan,ah bu şarkıların gözü kör olsun!

Aslında biz "unuturuz".Erkek ya da kadın,herkes unutur,zaman unutturmaz,biz unuturuz,bir bakıma hayatımızda olan kişi ya da kişilere olan alışkanlığımız söner ve biz yokluklarına da alışırız varlıklarına alıştığımız gibi.Dolayısıyla,unuturuz.Ama derinlerde bir yerde izleri kalır.Görüşmüyoruz ya da beraber değiliz diye hafızamızı da silemeyiz ya!Neticede zaten var olan birini ya da bir izi,bir şarkıyla aniden hatırlayıp,geçmişte ona karşı hissettiklerimizi de hatırlayıp hüzünleniriz.Anılar işte.Onları silip atamamıza neden olan şey anılar.Oysa anı olarak kalsalar belki daha anlamlı olur.Bilemiyorum.

2010-09-05T12:43:00.000+03:00

Kışın gelmesiyle dizi sayılarındaki artış da hızlanıyor.Son zamanlarda hangi kanalı açsam farklı bir fragmanla karşılaşıyorum,itiraf etmek gerekirse hepsini de izlemek istiyorum,tabi bu imkansız olacağı için,çoğunu internetten takip ediyorum.Bana dizi manyağı demeniz beni üzmez.Velhasıl kelam,30 Ağustos'da anlamlı bir fragman yayınlandı.Show Tv'de.Bir Başkadır Benim Memleketim müziğiyle bir ağacı gösteriyordu.Ağaca yaklaştıkça kırmızı beyaz kurdeleler görünüyor,sonrasında da ucuna asılı ASKER KÜNYELERi beliriyordu.O an işte koptum.Resmen koptum.Zaten ne zaman askerime,şehidime dair bir şey görsem,bir haber alsam fenalardayım.Aklıma bir anda,bir heykeltıraşımızın şehitlerimizin künyelerini astığı ve şehitlerimiz adına yaptığı anıt geldi.O anıt Ankara'daydı ama ben Beypazarı sanıyordum.Sağolsun Cano beni düzeltti.Anıt Kızılcahamam'da.Sonrasında,bu ağaçla alakalı haberleri araştırdım.

Heykeltıraşımız bu ağacın hikayesini şöyle anlatmaktadır:
"10 yıl önce kızım henüz 3 yaşındayken, tatil dönüşü bir mola yerinde yalınayak iki adamla karşılaştım. Kızımı bu adamlardan uzaklaştırmaya çalışırken, onların traktörle köylerine şehit cenazesi taşıyan iki köylü olduğunu öğrendim çok üzüldüm ve kendimden çok utandım onlar çocuklarını bizim için şehit verdiler bende kendi kızımı onlardan koruyordum, "Bundan çok utandım. ve şehit ağacını yapmaya o zaman karar verdim." 1980'den bu yana,vatan uğruna şehitlerimizin ailesine ulaşıp onlardan emanetlerini isteyip ruhlarını ölümsüzleştiren heykeltıraş eklemiş:"Bu ağacı dikerken çok düşündüm,çok ağladım, çocuklar birini sevdimi, birine aşık oldu mu?, Sevgilisi var mıydı?, Çocuğu var mıydı?,Bir işi var mıydı? Bir film seyretmiş mi? Bir sinemaya gitmiş mi? 21 yaşında gencecik bu çocukların isimlerini yazarken herkese bir hikaye uydurdum." Ben de benzer şeyleri düşünürüm hep.Biz için,vatan için,bayrak için canlarını gözlerini kırpmadan feda eden bu canların canları neler yaşıyor diye.

İtiraf etmek gerekirse özellikle,Kardelen Elif ismiyle tanınan Elif öğretmenin eşi şehit olduğunda Elif öğretmenin söylediği sözler ve kalleş bir pusuya kızını veren Uzman Çavuş'un sözleri etkilemişti:

Elif öğretmen,Size mi kaldı benim hakkımı savunmak.Ben de Kürdüm,kimi kimden koruyorsunuz,ben kızımı büyütüp babası gibi asker yapacağım.Elif öğretmen artık askeri liselerde görev yapan Teğmen Elif.

Uzman Çavuşumuz ise,Ben 15 sene doğuda görev yaptım,birebir çatıştım.Ama kızımı en doğuda değil,en batıda kaybettim.Bunlar ne Türk ne de Kürt olmayı başardılar.Bunlar sadece KALLEŞ oldular.

Dizinin esin noktası bu anıt işte.Ne yazık ki anıttaki künye sayısı giderek artıyor.Arttıkça inanın benim yüreğim parça parça oluyor.Bu acıyı hissetmek için illa ki bir askere yakın olmak gerekmiyor,hepimizin evladı onlar.Bir arkadaş şehit haberine ağlarken gördü de beni,sanki senin ailen,niye ağlıyorsun dedi.Ruhsuz!Son Şemdinli saldırısında verdiğimiz 11 şehit ile şuan son rakam ne yazık ki 6bin658!Allah'ım dahasından korusun!

Of kötü oldum!Rabbim her birini korusun!Canlarını ailelerine bağışlasın!

Dualarımızı Kabul Et Allah'ım!

2010-09-05T10:29:00.000+03:00

Yaradan dualarınızı kabul,günahlarınızı af etsin.

Kadir geceniz mübarek olsun.

Dualarınızı bizden esirgemeyin.

Pazar Pazar

2010-09-05T10:24:00.001+03:00

Gece uykusunun ne kadar önemli olduğunu,uyku düzenim giderek bozulunca daha iyi anlıyorum.Gereksiz kiloların nedeni sanırım bu.İtiraf edeyim,ramazanla beraber kütlesel ağırlığımda artış oldu.Her gün aynaya bakınca moralim bozuluyor.Gece ye,yat,sonra da laf et ama ne yapayım,niyetliyim.Dün yine uyuyamadım,koltuğa şöyle bir uzandım,o ara uyumuşum,hatta geç de kalktım,dokunmamışlar sağolsunlar ama yine de resmen şapşa gibiyim.Uyumamak adına kalktım,elimi yüzümü yıkadım,kendime geleyim dedim.Bi de fena çok fena bir rüya gördüm,kabus aslında.Her ne kadar tabirinde,beklediğiniz haberi alacaksınız,istediğiniz fırsat sizin olacak dese de yok ben halen rüyanın/kabusun etkisindeyim.Kendimi fena hissettim.En fazla 10 saniye süren şu rüyalar/kabuslar nasıl olur da bir insanı bu kadar etkiler bilemiyorum.Biraz kendime gelmem gerek sanırım.

*Resmi izleyici sayım: 112 olmuş!Çok mutlu ettiniz beni,çok teşekkür ederim.

Nerden Nereye

2010-09-04T22:08:00.002+03:00

Ben küçükken herşey daha mı anlamlı gelirdi ne?Hani her zaman geçmişe özlem vardır ya,hatta eski sevgilisi nemrut insanın teki bile olsa,yeninin birşeyi göze battı mı amanıııın eskisi ne kıymetlenirdi!

Annemin eski mikseri mesela,bir kere mikserin o dönen demirlerinden birisi hiç bir zaman yerine oturmazdı,kaç kere çalışırken fırladı da orayı burayı kirletti.Allah'tan kafa göz kırmadı.Değiştirme vakti gelip çatınca vay anam vay o mikserden kıymetlisi yoktu.Bir kere o ayrıcalıklıydı,annemin çeyiziydi.Vakti zamanında kimsenin yokken anneme Almanya'dan gelmişti.Çok iyi çalışırdı.Atmamak için çamura yatan annem son sinirini de benden çıkaracak ya,Zaten bozdun güzelim mikseri,sen kim,mikser kullanmak kim? Gören de F16 falan kullanıyorum sanacak,yok anacığım,lafı da söyledi ya,rahatladı hatun.Yeni mikseri kullanmaya başladıktan sonra,eski mikserin adı anılmadı ama bu kademeye biz çok zor şartlarda geldik.

Sonra biz akşam gezmelerine giderdik,herkesin evi o vakit sobalıydı,gittiğimiz yer samimiysek,kalırdık geceleri.Hele bi de yaşıt çocuklar varsa sorma keyfime.Nasıl sevinirdim.Tek çocuktum ben belli bir yaşa kadar çünkü.Tek çocuk olmayı hiç sevmezdim,kardeş isterdim.Oldu,şükür şimdi var bitane,bazı bazı tek çocuk mu kalsaydım diye hayıflanmıyor değilim,şaka!Allah korusun!O yüzden böyle kalabalık ortamları nasıl severdim,ben küçükken kuzenlerimi de severdim mesela,onlar beni sevmese de,onlarla hep çadırkurmaca*oynardık.Sonra,akşam yemeğinden sonra nedense aniden uyku vakti gelirdi,oysa anneler babalar nasıl şakırlardı.Gel de uyu!Zorla elime bir biberon verirdi annem hadi uyu.Uyuyamazsın ki kıkır kıkır gülerdik,anneler tilt olurdu tabi.Taki babalardan birisi evine o muhteşem aleti alana kadar: VHS!

Aman Allah'ım nasıl birşeydi o.Annelerin kurtarıcısı,babaların okey masasında rahat taş çalmalarını sağlayan o icat!Babamın en yakın arkadaşlarından biri aldı,bize de Minik Kuş diye bir çizgi film almıştı.Her defasında aynı çizgi filmi izliyorduk ama hep aynı heyecanla insan izler mi ya?Sanki ne olacağını bilmiyor gibi izlerdik,çıtımız çıkmazdı,izlerken de uyurduk.Çizgi filmde bir minik kuş vardı,annesini babasını hep üzerdi.Bir kış günü evden kaçtı diye başlardı macera.Sonu iyi biterdi tabi ama ben nasıl üzülürdüm o kuşa.Çocukluk işte,ne kadar masummuşum.

Şimdi düşününce mikserden VHSye nasıl geçiş yaptım ben de bilemiyorum ama sanırım beni her ikisi de mutlu ediyordu.Mikser ne alaka derseniz,vakti zamanında babamla aynı evde yaşarken,annem eşine o mikserle her gün farklı kekler,kurabiyeler yaptı.Babam gittikten sonra nadir yapmaya başladı.Öyle mutlu olurdum ki ben,eve her geldiğimde ev ev gibi kokardı,mis gibi kek,kurabiye.Sıcacık gelirdi evimiz,hani huzur dolu.

VHS içinde aynısı geçerliydi.O zaman 5 aile,5x3 şeklinde birbirine gider gelir,anneler ordan burdan konuşur,babalardan fırsat kalırsa okey oynar,babalarda klasik mevzuları eder ve bolca okey oynardı.Biz çocuklarda bilindik oyunlardan sonra,elimize verilen birer biberonla günü devirirdik.Mutluydum o zamanlar,gerçekten çok mutluydum.

*Koltuk yastıklarından,varsa kutulardan ve dahasından çadır yapılır,sanki adaya düşen ve çaresiz kalan insanlar gibi davranılırdı.90'ların Survivor'ı yani.

Zoraki "Mim"

2010-09-04T09:34:00.001+03:00

Bir insan bu kadar yüzsüz olur ya.Zorla kendini mimlettirmek için baskı uygular.Bunun içinde laf söyler,yorum yapmak yerine.KeyfimeKeder'in Coach'tan çaldığı mim'i ben de kendime zorla hediye ettirdim.Pislik miyim ne?!Ama son zamanlarda o kadar sıkıldım ki,iş,güç,hastalık ve dahası beni çok yordu.Hoş,ben her zaman yorgun hissederim.Bakalım bakalım bu sefer hangi sorulara şakıyacağız:

1) Lakabın var mı varsa nedir?
Aslına lakapları sevmem.Birilerine lakap takmayı da lakab takılmasını da.Lakap takılması daha kıl birşey.Vakti zamanında arkadaşlarım gülmek,eğlenmek için lakap takarlardı,belki de bu yüzden,küçükten gelen birşey bu.Dolayısıyla yok!

2) Son zamanlardan da dile dolanan şarkı?
Gece gündüz,sabah akşam deli gibi Tarkan'ın Kayıp şarkısını dinliyorum.İtiraf etmek gerekirse,hiç haz aldığım birisi değildir kendisi ama son albümünü gerçekten tekrar tekrar dinliyorum.

3) En son ne zaman ve neye/kime aşık oldun?
Ben aşık olalı çok oldu,aslında aşktan öte birşey ona hissettiğim.Bütün duyguları onda yaşıyorum.Çok şükür!Ötesinde,biricik oğluşuma,köpeciğime deliler gibi aşığım.Of kurban olsun ona annesi:)

4) En son okuduğun kitap/film?
En son Bir Aptalın Küçük Dünyası'nı okudum.Şimdi de SamiHazinses'ten P*ç Güveysinden Halliceokuyorum.Ben niye yazamıyorum diye de hayıflanıyorum.(hüngür)Ne yazık ki uzun süredir sinemaya gidemedim,en son gittiğim film,REC 2 idi.REC'ten sonra merak ediyordum kendisini ama adamlar yapamamış bu sefer.Beğenmedim.

5) Son zamanlarda en çok özlediğin...
Şöyle deliksiz bir uyku,huzur dolu.Hani kafayı yastığa koyunca hemen uyur ya insan,işte öyle uyumak.

6) Bir günlüğüne ünlü biri (oyuncu/şarkıcı/politikacı vs) olma hakkı tanınsaydı kim olurdun?
Öyle şunun bunun kızı olma isteğim yok aslında,sadece evlat kıymeti bilen bir babanın kızı olmak isterdim.

7) Yarın sabah ki ilk planın?
Plan yok,ailemle ve sevgilimle vakit geçirip bloga bakınırım sanki.Hem sıcak hem de ramazan insan ne yapabilir.

8) En sevdiğin huyun?
Her ne olursa olsun,kocaman gülümsemeyi başarabiliyorum.Acıyı belli etmem yani;)

9) Şuan ki bölümünde/mesleğinde olmasan ne olurdun?
İşimi,mesleğimi çok seviyorum.Ama oldu ki değişme fırsatım oldu,o vakit sanırım Doktor olmayı isterdim,hani şu House'un havalı doktorlarından...

10) Okurken en zevk aldığın 5 blog?
Kazık soru.
Sihirli Eller
Karılıksız Karı
Gayyor
Beyaz Çiklet
KeyfimeKeder

Aslında daha nice bloggerı takip ediyorum ama sanırım ilk baktığım bloglar bunlar.Hani kimse alınmasın darılmasın ama durum budur.Mim isteyen herkese gitsin bu mim,bana da her mim gelebilir efenim.

Senfoni

2010-09-02T22:51:00.001+03:00

Önce sesin gelir aklıma
Çaresiz kaldıkça hep seni düşünürüm
Güzel olan, dolgun başaklardaki sarışın sevinçli!
Sonra cumartesi günleri gelir
Sonra gökyüzü gelir hemen kurtulurum
Bir yağmur yağsa da beraber ıslansak.
Kırk kere söyledim bir daha söylerim
Savaşta ve barışta karada ve denizde Düşkünlükte ve esenlikte
Zamanımız apayrı bize göre
Yanyana olduk mu elele
Aç kalsak ağlamayız biliyorum.
İçim güvercinleri okşamış gibi rahat
Sen yanımdayken ister istemez
Geniş meydanlarda akşam üstleri
Üstüste üç kere deniz üç kere çınarlar
Sen yanımdayken ister istemez
Uzak ırmakları hatırlıyorum.
Arasıra düşmüyor değil aklıma
Yabancı kadınların sıcaklığı
Ama Allah bilir ya ne saklayayım
Yanında ihtiyarlamak istiyorum.

Turgut UYAR

Asil vs Adi

2010-09-02T22:34:00.006+03:00

"Ayyy yalan söyleyemiyorsun" dedim az önce Cano'ya."Utandırma len" dedi.

Utanacak ne var ya!Bu ayıp birşey mi?Şu zamanda insanlar ayak üstü 247292* kez yalanı şakırken yalan söyleyememek bence alkışlanası bir erdemdir.Alkış kardeşime!

*Abartmayı seviyorum bazen,kabul!

---

Öyle yoğun bir gündü ki yine,ordan oraya burdan şuraya gittik geldik.Hatta bir ara doktor beyi bile yokladık.Evet,ben hasta olmuşum blögcan.Eğer kendime dikkat etmezsem,Allah korusun,40'a geldiğimde felç geçirme riski varmış-ki normalde ben doktorların söylediklerini kulak ardı eden,millete ufak bir aksırmada bile doktora gitmesini söyleyen,kendi doktora gitmekten kaçan biriyim.Ama doktor felç deyince yusufladım.Vakti zamanında canım annem 2 kez felç geçirmişti,hayır,genetik değil,tamamen stres odaklıymış.Stresten uzak duracakmışım.Ama mümkün mü bu?40'a çok yok ne kaldı ki?!(Hüngür)

Açtım sayfayı,birşeyler yazmalıyım dedim ama aklıma birşey gelmedi.Ne yazabilirim,şöyle enteresan hani sükse yaratacak,beni tavan yaptıracak bir post.LoL!Sanki tek bir postla dünyayı kurtaracağım.Sonrasında,110 izleyici zirvesini görünce çok mutlu oldum.Oy teşekkür ederim 110!

Çocuklar duymasın,sucuklar yanmasın dizisini izliyoruz maaile.Şu gülme efektine kıl oldum!Gülme efekti yapmasanız biz güleceksek yine güleriz.Sosyal mesaj ağırlıklı dizi yine baymaya başladı,boşuna cover yapmışlar.Eskiye özlem her zaman mevcuttur ama Ata'lar boşa dememiş,Eskiye rağbet olsa bit pazarına nur yağardı diye.Iyk hele şu Pınar Altuğ'ya kıl oluyorum.Hatun 7/24 solaryuma giriyor sanırım.Her daim bronz,her daim böyle suratında meleğim ben,meleğim edası var.Haspam biliyoruz seni!

Bugünkü sosyal mesaj konusu: Aldatmak!

Kimler,niye aldatır,nasıl aldatır?

Valla millet nasıl aldatır,kimler aldatır bilmem ama aldatan kendini aldatır.Çok mu klişe oldu?Olursa olsun ama aldatan harbi kendini aldatır.Bu temanın kocasını aldatan başrol oyuncularının dizisinde olması da ayrı bir ironi.

Aldatmak!Fena ya!

Bir cinse mal etmek de kötü aslında.Erkek de kadın da aldatır kardeşim.Hem de gözü kapalı.

Neden aldatır peki?

Bunun temel nedeni,bireyin öncelikle kendine olan güven e(zik)ksikliğidir.Birey kendini ruhen ya da fiziken eksik hissettiği için karşısındakine yalan söyleyerek kendini daha dominant,daha üst seviyede hisseder.Saçma mı geldi?Düşünün bakalım.Kimse alınmasın,darılmasın ama örneğimi bir erkek figür üstüne kurgulayacağım.

Bir erkek var diyelim,evli ya da bekar.Ama hayatında biri var.Kadın ya da erkek.Biriyle duygusal açıdan bir bağlılığı var.Hayatında biri olduğu halde,farklı ortamlarda tanıştığı kimselerle farklı ilişkiler kurmaya başlayan bu erkek,bir anda kendini basitten karmaşığa yalanlar silsilesi içinde buluyor.Yalanın ucu yok ya,ilk söylediği yalanı unutuyor.Sanıyor ki yalanına kendi inandığı gibi başkaları da inanıyor.Kendi inanıyor ya başkaları da inanıyor sanıyor.Cümleyi tekrar ettim,vurgu meselesi!Neticede fiziken ya da ruhen aldatıyor.Ama kimi?Kendisini!Karşısındakine kendini farklı lanse ederek,kendi kendini kandırıyor.Mevcut surette var olan hayatını inkar ederek,eldekini kaybetmemek adına ve eldekinden daha fazlasını hakettiğini düşünerek aldatmaya başlıyor.Oysa elinde var olan sıfır.Toparlayamadım sanırım.Ama anlatabildim mi?

Olayı farklı bir şekilde mi anlatsam?

Anlatamıyorum.Aslında örnekleri çoğaltmanın manası da yok.Herkes bir şekilde aldanıyor,aldatıyor aslında.

Gerçekten kaçarak aldanıyor,kendini aldatıyor.

---

ASLINDA en fenası da kendisini aldatması,kendisini kandırması insanın.

Gerçekleri bildiği halde,kendini anlık mutlu edebilmek adına,belki olur ya şans döner umuduyla insan kendini kandırıyor.Fena!Anlık mutluluk diyorum,gerçek de bu zaten.Sonunun imkansızlığa ya da dayanılmaz acıya çıkacağını bile bile insan anlık mutluluk için,kendini kandırıyor.Fena!Hepimiz bunu yapıyoruz aslında.Öyle ya da böyle,iyi gelecek,iyi olacak diye kendimizi kandırıyoruz.Aslında bu ruhsal bir sorun bu.Tıp dilinde adı nedir bilmem ama benim dilimde adı,çaresizlik.

İnsan çaresiz kalmaya görsün,kaybedeceğim birşey yok diye,hep dener,yıkılsa da ayağa kalkar yine dener.Tokat yer,darbe yer,hatta dünya başına geçer ama yine dener.Çaresizliğini bile bile dener,aldanır,kırılır,yıkılır ama yaralarına rağmen yine dener.Bir daha nefes alamayacak sanır,yine dener,öldüm der,yine dener,çünkü o insan çaresizdir,cesur değil,çaresiz.Dürüst değil,çaresiz.Acınası bir haldedir,başkaları ne derse desin der,yine aldanır,yine yıkılır ama yine dener.Umut-suzluğa rağmen dener,benim halen umutlarım var der yine de dener.

Ama bu insan kendini aldatır,başkasını değil.Başkasını aldatan ise,doyumsuz,aç gözlüdür.O da kendini aldatır ama onun aldatışı ADİCEDİR,deneyenin ise ASİLCE!

Dürüst olmak gerekir bazen,kaybetmeyi bile bile cesur olmak...

Çok kaybettim,çok yıkıldım,çok aldandım belki de ama şükürler olsun ki ASİLCE ağladım,ADİCE aldatmadım!Şükürler olsun!Biricik Aşkım!Şanslısın!Şansım da sensin,bu yüzden kendin olduğun için,ben olduğun için daha şanslısın!

Öyle işte...

Kıskandım

2010-09-01T10:33:00.000+03:00

Ben burada yazdığımı sanarken,elin bloggerı bunu ve şunu başarmış!

Kıytırık bir template için günlerdir uğraşırken,el insanı atı almış,Üsküdar'ı geçmiş.Kendimi bir halt sanıyordum,fena bozuldum.Kıskandım ya!

Eşeğe Altın Semer Vursan Eşek Yine Eşek

2010-09-01T09:21:00.003+03:00

Cidden artık yazmak istiyorum!

Üzerindeki üniformaya güvenip,kendini bir halt sananlardan nefret ediyorum!Allah hepinizi bildiği gibi yapsın!Sözüm üzerindeki üniformayı hakkıyla taşıyanlara değil tabi!

Sözüm üzerine geçirdiği çapıttan*güç alıp kendini bir HALT sanan o kişilere!

(Çapıt(Erzin/Hatay şivesi):Kumaş parçası,eski bez)

Bu haltlığı nedense,halkla iç içe olan polisler daha bir önemsiyor.Yine belirtiyorum,işini gururuyla ve yakışanıyla yapan polislere kesinlikle lafım yok,tenzih ediyorum onları ama dikkat ederseniz,polis teşkilatında kendini bilmez insan sayısı çok fazla!Sebebi de vakti zamanında "polis" görevine getirilen kimselerin mesleğinin ne anlama geldiğini anlamaması ya da halkın "polis bu ya,sataşmayalım,başımız belaya girmesin" nidasını çok kullanması!

Öncelikle belirteyim,polis ya da dahası,devlet memuru olan hiç kimse bulunduğu koltuktan,konumdan ya da üniformadan güç alarak,sivil halkın üzerinde baskı kuramaz.Bu ülkede bu tür olaylar daha kolay oluyor ama siz sustukça,diş çıkartmadıkça,mesleğini bilinçsizce yapanlar daha da arsızlaşır!

NE diyordum ben,he işte,son zamanlarda kendini bilmez polislerin sivil halkı nasıl tartakladığını izler oldum televizyonda.Yeni mezun,üniformayıgiydimdeadamoldum havasında bulunan 3 polis,sadece görevini yapmak isteyen güvenlik görevlisini kelepçeleyip dövdü.Sebebi nedir?Güvenlik görevlisi "oğlum" diye hitap edilmesinden hoşlanmadığını belirtti diye.Tabi ya kendisi bir halt oldu ya,güçlü ya,herkese oğlum da der,hacı da!Devleti temsil eden ey memurum,uslüba dikkat,"siz"ler nerede,siz'ler?

Dün de 2 polis memurumuz(!),otobüs dolu olduğu için durakta durmayan şoförü,başka bir halk otobüsüyle takip edip resmen linç etti!LİNÇ!

Tabi bu 5 polisin ve dahasının yaptığı terbiyesizlikler bütün teşkilata mal edilemez ama bu polislere karşı herhangi bir yaptırımın olmaması adaletli mi sizce?

POLİS OLMAK için belli şartlar aranırken,bu şartların içine insan sevgisini de katmak mümkün olsa keşke.Ama nerede?Son zamanlarda POMEM mezunlarının artmasına sinirlenen POLİS MESLEK YÜKSEK OKULU mezunu polis memurlarını okudum birkaç sitede."Biz 2 senemizi verelim,o kadar eğitim alalım,bunlar 6 aylık bir eğitimden sonra bizimle aynı konumda ama bizden daha üst kıdemle mesleğe başlasınlar!Bunlar ne anlar polislikten?" diyenler de var.Tamam,şuna hak veriyorum,2 senelik eğitim 6 aylık eğitime denk gelemez ancak 6 aylık eğitimi alan kişiler 4 senelik bir eğitimi tamamlayıp mesleki olmayan bütün dersleri halletmişler.Sicil olarak üst kademede olan POMEM mezunlarına kızmanın da anlamı yok.Sonuçta,önlisans ve lisans arasında fark var.Bu da illa ki sicile yansıyacak.

SON zamanlarda teşkilatın POMEM'e verdiği önem de bundandır.Teşkilatın,tabiri caizse,eğitim seviyesini ve kalitesini biraz daha yükseltmek.Okumak cahilliği alır,eşeklik baki kalır diyenleriniz olabilir,sonuna dek katılıyorum ama eğitimli eşekler,cahil eşeklerden bir nebze daha iyidir.Nihayetinde yakışmadı polisime,kendini bilmezlik yakışmadı.

Ülkesi için,canını veren polislerimiz...
YAZIK!

Dip not,halka sille tokat giren bu polis memurlarına ne yazık ki bir yaptırım yapılmadı,sadece mağdur durumda olan,dayak yiyen kişilerden şikayetleri alındı ve kendileri serbest bırakıldı.Ben boşa konuşuyorum gibi geldi.

Olmadı,yakışmadı...

Üniforma,bir insanın karakterini belirleyemez;mesleğiyle,bulunduğu konum ya da giydiği üniformayla kendi değerini belirleyen kişi ne talihsizdir ki,karaktersizlik onuın kaderidir.

01.Eylül.2010

2010-09-01T08:57:00.000+03:00

Günaydın blögcan,

İtiraf edeyim yazmaya başlayıp başlayıp sonra yine vazgeçiyorum,uyku sersemliğinden mi yoksa aklımın haberlerde olmasından mıdır bilmem konuya nasıl giriş yapacağımı bilemedim.Bu arada küçükken haber izlemekten ne kadar sıkıldığımı düşününce hayıflanıyorum,küçükken derken,hani lise yıllarında.Dünyanın sadece benim etrafımda döndüğü yıllarda...Haberleri izleyen herkese karşı da "dahi" gözüyle bakardım.Oysa deneyince oluyormuş,bunca yıl boşuna "bazılarını" dahi sanmışım!

Neler oluyor bitiyor şu ülkede,nasıl beter haller var,şükürler olsun da yahu bu olanlara dur diyen kimse yok mu acaba?Cidden merak eder oldum artık,hani her gün farklı farklı sosyal sorunlar ortaya çıkıyor da acaba başka bir ülkede de bu kadar farklılık farklı günlerde değil,aynı gün içinde çıkıyor mu?Gerçi geçen gün şaşırdım,komşumuz Yunanistan'da da kadroyu alamayan sözleşmeli öğretmenler Eğitim Bakanlığı önünde eylem yapıp polislerle birbirine girmiş.İlahi Yunanlılar,lokum,baklava derken,şimdi de eylemlerimizi mi çaldınız?Çalmayın,sizin olsun efendim bu eylemler...

Alıştık ama...

Öyle böyle alıştık.

Ve unutmadan,SihirliEller sesimi duyuyorsan,bana seni soran sanırım 4.blogger.Yeni adresinden bi'haber seni soruyorlar,meraklarını nasıl giderirsin bilmem ama durumu bilesin!Bir blogger için bundan daha güzeli var mıdır acaba?Merak edilmek...Acaba beni kaç kişi merak ediyor,bir elin parmaklarını geçer mi?

2010-08-31T00:20:00.002+03:00

Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne

Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini

Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Bendeydi özlemlerin en korkuncu
Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan,
Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu

Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu
Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim
Biri vardı ağlayan gecelerce
Biri vardı sana tutkun; o bendim

Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük
En solmayan güller açtı içimde
Ömrümü değerli kılan bir şeydin
Sen benim boz bulanık gençliğimde

Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya
Bir çizgiye vardım seninle beraber
Ve bir gün orada yitirdim seni
Ben seni sevdim mi? Sevdim....

Secret!Çok İstedim,Olur Mu?

2010-08-30T19:00:00.002+03:00

İnat ve ısrarla bu konuya değinmeyeceğimi söyledim ama bugün güzel bir haber aldım,daha doğrusu,canmeslektaşımla konuşurken alt yazı ile kendimi(ze) geldik.Mevcut surette yarın yapılacak olan öğretmen atamaları ertelendi.Yuppi!Oley!

Biliyorum,iptal olmadı ama hani insan ertelenmesinden bile umutlanabiliyor.Belli mi olur yau,ertelenen sınav,iptal olur-aslında olmasını istemiyorum,hangi kafayla gireceksin bu sınava ama-belki puanlar yeniden hesaplanır ve sapan standart sapmamız eklenir.Ha,neden olmasın!Vay be!Oldu la oldu,Secret* da yapmadım oysa,40 kere söylesem acaba farklı şeyler de olur mu?Ama bu sene cidden çok istedim,bu sene mesleğime dönmeyi fena istedim!

Çorbam kaynadı benim,mecaz anlamda kullanmadım,iftara az kaldı,çorbam kaynadı,darısı pilava,ben şimdilik izin istiyorum.

Secret ya!

Virgül...

30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMI

2010-08-30T10:00:00.003+03:00

GURURLA VE ONURLA

30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN!

---

SANA OLAN ÖZLEMİM HER GEÇEN GÜN ARTIYOR ATA'M!

RUHUN ŞAD OLSUN!

Ait Olmamak

2010-08-29T12:48:00.003+03:00

Kendimi bir yere ait hissetmiyorum!

Ne demek bu?!

Kendimi,bu dünyaya,yaşadığım topluma ve hatta "evime" giderek yabancılaşıyor gibi hissediyorum.Aslında bir yere ait olmamak diye birşey yoktur,söz konusu olan hissetmemektir.Cehennem azabı gibi başlar,sonrasında uyuşup,düzeltiyorum,alışıp gidersiniz.Aman benim için herşey aynı,değişen birşey yok demeye başlarsınız.Sorun mudur değil midir bilemem ama insana kendinin yapabileceği en büyük işkencedir,böyle ceza olur mu?

Tam bir yere sığamamak...

Nasıl da zordur aslında.Herşeyden,herkesten uzaklaşmayı umarak yaşarsınız içten içe.Herşeyi arkada bırakmayı umarak kaçma isteği...Oysa ne kadar kaçarsan kaç,kendini bir yere ait hissetmedikten sonra yerin ya da bu kaçış isteğinin önemi var mıdır?

Evde eve ait olamazsın,uzaklara gidersin,hayatındaki figürler ve ortamlar değişir,yine de bunlar sana tanıdık gelmez.Daha da uzağa kaçmak istersin,kaçarsın belki de.İlk zamanlar iyi gelir,ama sonrasında uzaklar da dar gelir.Herşey daha yabancı görünür.Ailen,doğduğun,büyüdüğün ev bile senin değildir sanki.Her yere yabancılık çektiğin için,nefes alamadığın için...Kıvranıp durursun!

ASLINDA bunu hissetmek ilk zamanlarda kolay değildir.Böyle damağınızda buruk bir tat kalır,anlam vermeye çalışırsınız,nedir ne değildir kavramak zordur.Belki de insan kendine itiraf edemez bu duyguyu.Ama işte bu duygu çok yıpratır!

İşte ben böyle hissediyorum son zamanlarda.

Bir yere ait olamamak...

BELKİ de,varolan düzeni terketmekten korkmak...

Daha öncesinde de demiştim,sanırım kendi düzenimi kurana dek her düzen bana aykırı,her düzen beni sıkıyor.Geçecek diyor bi DOST,geçecek mi?Geçer elbet...

Ben bir yere ait değilim,peki ya siz?

Çelişki-En Büyük Karmaşa

2010-08-29T12:26:00.001+03:00

Az önce söyledim ya Ankara bana hem iyi geliyordu hem de kötü.Nasıl bir çelişkiydi Ya Rabbim!Böyle bir durumu izah etmek bile öyle zor geliyordu ki bana.La bana herşey ne zor geliyor aslında,ben ne kadar acizim dediğim anlarım o kadar çok ki...Ama neticede yine,en başa dönme pahasına da olsa,canımı acıtsa da denemeye devam ediyorum.Zaten hepimiz denemekten vazgeçmemeyi nasıl da öğrenmişiz!Vay bize vaylar bize!

Kaçıp kurtulmak ve varolan stresi ve dahasını bırakıp gitmek istiyordum ama yapamıyordum.Cesaret edemiyordum.Nedensiz!

Hiç canınızın acıyacağını bile bile birşeyleri göze aldınız mı?

İşte benim durumum buydu!Canım fena sıkılıyordu,fena!Ama inadına direnmek...Direndim!

Şükür o kötü günler,kötü anlar ve kötü hisler gitti bir nebze!Bana iyi gelen Ankara'yı yağmurlarıyla bıraktım,kötülükleri,kötü yürekleri siler mi acaba o yağmurlar?!

Şimdi durum farksız mı acaba?Bilmiyorum ama daha iyiyim.Evimde ve sevdiklerimle beraberim!Kendimi bu eve ait hissetmiyorum*,bunu biliyorum.Kendi düzenimi kurana dek böyle olacağını da biliyorum ama daha iyi hissediyorum.

Ama yine de söylüyorum,kendimle çelişiyorum ve söylüyorum,bana iyi gelen beni en üzen bazen...

Size de soruyorum,hiç böyle hissettiniz mi?

Hayat!Akıp Gider!

2010-08-29T12:07:00.001+03:00

Uzun zamandır yoktum ortalarda,dün enkazın içinden birkaç kelam etmek istedim,yazmayı unutmuşum fark ettim,hayıflandım.Ama dün duygularımı ifade edemeyecek kadar yorgundum aslında.Aslında bugün de yataktan resmen sürünerek kalktım.Allah kabul etsin,niyetliyim,niyetten ötürü yapılan sahurlar,uykumu değil,bünyemi parça pinçik ediyor.Bu yüzden sürünüyorum resmen.Suratım resmen limon satıyordu,hani meymenetsiz deseniz hiç de alınmazdım sanırım.Sonra işte aniden gökyüzüne baktım,öyle mavi,hani böyle mis mavi,bebek mavisi,can mavi...Öyle parlak ki...Dedim,N'oluyoz la,kendine gel,hayat akıp giderken arkasından el sallama!O halde bile bunları dedim,harbi!

Sonrasında,sevgili Glaskas'ın samimi yorumunu görünce,daha bir mutlu oldum!

N'aptım olmadığım bu süreçte,en son Ankara yolları taştan nağmeleriyle gezinmiştim blogumda.Evet Ankara'daydım!-dım diyorum çünkü görev yeri değişti ühüüü!

Efenim neler oldu bitti,gözden geçirmem gerekirse,çok şey oldu!

ANKARA'da bulunduğum her gün,aksiyon filmlerine taş çıkarır değerdeydi aslında.İş hayatının getirdiği yoğunluk ve yorgunluğun yanı sıra,özelin verdiği ağırlığın yanında hiçti!Özlem bir yandan,aile içi çatışma bir yandan yedi bitirdi beni!Buna rağmen,ANKARA'nın o yağmurlu havası bana iyi geliyordu.Özellikle haftasonları içilen çaylar ve atılan tavlalar...Değme benim keyfime!Özledim mi ne?!

Ama ne olursa olsun insanın kendi evi olmalı!

Anneannen-deden ve dahası da olsa,akraba neticede!Büyüdüğün,yetiştiğin ortamın ve deneyimlerinin sana kattıkları ile kendini yaratıyorsun.Yarattığın sen'i belli bir süre sonra değiştirmeye çalışanlar olunca çatışıyorsun.Emek,vefa,hatır ve dahasının getirisiyle aklına yatmayan olayların bir arada bulunması insanı yoruyor.Yoruldum efenim!

ZATEN susmaya alışmıştım ama susmaktan ötesiydi yaptığım,artık çabalamam gerekiyordu.Güç mü bıraktılar Alla'sen!-Bunu da anlatacağım!-***

Velhasıl kelam,evimdeyim!Görev yeri değişti,ooooooh mu demeli?!Evimdeyim,ne hoş ama Ankara'yı özledim.Bana hem iyi hem de kötü gelen o anakarayı!Size de böyle oluyor mu?Herhangi bir meta sizi hem mutlu hem de mutsuz edebiliyor mu?Valla benim hayatımda buna benzer çok şey var,çelişkili hatunum vesselam...

Tabi zaman geçiyor efenim.Sanki ben Ankara'dayken daha da hızlı akıp geçti.Eve geldim,herşey değişmişti sanki.Badem bey artık 16.ayının içinde mesela.Kocaman olmadı ama büyüdü.Tatlı ballı lokmalı birşey oldu!Oyyy iyi ki var,beni mutlu eden nadir KİŞİLERDEN!

He bi de bu süre zarfında değinmediğim o lanet sınava,KPSS,girdim.Konuşmayacağım bu konu hakkında,konuşmayacağım!Kendimi bu konuda konuşmamaya şartlandırdım!Ofz!

Zayıfladım mı?!Hayır!O kadar yüzdüm,güneşlendim ama zayıflamadım.Ramazanın getirisi de olmadı şükür ve şükür ki spora başladım yeniden.Evet yaa bu sorun işte,sesimi duyan varsa birilerine söylesin!İnsanlar Ankara'da koşacak yer bulamıyor,tıkış tıkış binalar arasında koşacak değiliz sanırım!Her yere saçma sapan anıtlar,binalar dikeceğinize,Allah aşkına 2-3 tane nezih park yapın,insanlar ağaçlara hasret gidecek,suçlusu da o binaları dikenler olacak!Benden söylemesi!

Duygusal çalkalanmalarım olmuyor mu?Oluyor elbet.Ama mutluyum!En azından mutlu olmayı biliyorum.Ansız gelen gözyaşlarına engel olmayacak kadar da cesurum halen!İnsanım anacığııım ağlarım ben de!Öyle vurdumduymaz durduğuma bakmayın,beni bilen bilir,bilmeyenin de koy dötüne rahvan gitsin.*

SONRA;

Canımı sıkan birkaç olay yaşadım,bunlara değinmek istemiyorum ama birkaç söylemem gerek,hep sus hep sus nereye kadar canım!

"Ben salak değilim,olanı biteni görecek kadar zekiyim,susuyorsam şükredin!Salak ya da kendimi savunmaktan aciz olduğum için değil,tenezzül etmek istemediğim için susuyorum.Yoksa şükr'lsun çirkefle çirkef,efendiyle efendi olacak kadar laf yapıyor ağzım!Sizi şu mübarek günlerde diyeceğim o ki;Allah size düşündüklerinizin 1000 katını versin.Merhametinden size bahşetsin!"

Oh be!

Anlatınca baktım da çok da birşey değişmemiş gibi.Değişse de bütün samimiyetimle söylemek isterim ki,ben hiç değişmedim!Yine aynı benim!Ne mutlu bana...

Virgül...

2010-08-28T17:35:00.001+03:00

Az önce ihmal ettiğim benliğime baktım.Kendimin en büyük düşmanı kendimmişim,yine fark ettim.Ertelediğim hayallerim gibi,günümü de ertelemişim.Yazık!Geçmişe bakmak ne anlamsız,baktıkça gördüm ki geçmişin içinde de ertelenmişliklerim var.Neden bu kadar korkuyorum?Neden birşeyleri zamana bırakıyorum?Zamanın en iyi ilaç olup olmadığı konusunda halen çelişkilerim varken yaptığım şey ne saçma!

UZUN süredir ne bloguma ne de blogdaşlara uğradım.Saçma sapan bahaneler ardına saklandım ama itiraf etmem gerekirse,kendime bile itiraf edemediğim gerçeklerimden kaçtım.Çünkü biliyorum ki yazdıkça açığa çıkan gerçeklerim var.Yazdıkça rahatlıyorum ya ondan sanırım.

Zor geçen bir gecenin ardından pırıl pırıl bir sabaha uyanmak istedim.Aslında ne gecenin ne de sabahın suçu var.Sabah yine bütün sıcaklığıyla pırıldadı ama benim gözümün feri kalmadı.Ankara'dan sonra evimde huzur bulabileceğimi sandım,yok be blög.İnsan kendinden kaçamıyor ki,değişen mekanlar,figürler.Gerçekler aynı...

Bütün yaz boyunca ki yaz ramazanın gelmesiyle ben için bitti.Rafa kaldırdım denizi,güneşi.Niyetlendiklerim olsun diye,günahlarımdan arınayım diye,niyetlendim!İşte bütün yaz boyunca kendimi serin sulardan sıcak kumlara bıraktım,bronzun en bronz hallerinde endam-ı arz ettim ama aklımın bir ucu hep "busy" modundaydı.

Kendimi malum rezaletten,KPSS,uzak tutmaya çalışıyorum.O kadar doluyum ki dokunan olursa patlarım!Yok anam söyleyeceğim,benim hayallerimi,emeğimi yok eden o kopyacı ş.refsizler,atamanız olsun,atanın,atanın ki atandığınız okullara gelip "Hakkımı size haram ediyorum,yediğiniz kul hakkının bedelini öbür dünyada sizden alacağım" diyebileyim.*

Birisi bana Ankara'dayken,Ankara'nın o stresli günlerindeyken,Ankara'nın yalnız ama huzur sokaklarını özleyeceksin deseydi,gülerdim.Ama özledim!Ama biliyorum ki bir gün hayaller benim gerçeklerim olacak ve özlemler bitecek!Vay arkadaş yine mi pollyanna oldum?!

Az kaldı ama...Bayram ertesi...ANKARA!

Bunlar da geçecek,sıkıntılar bitecek diyorum ya,la bitse de olur bitmese de...Biri biterken diğeri başlıyor çünkü.Her biri diğerinin tamamlayıcısı gibi...La tamamlanıp Voltran'ı oluşturun da rahata ereyim artık!

Saçmalamayı da özlemişim.Blög ya!

Öyle işte!!!

Nefessiz Kaldım

2010-08-28T16:22:00.001+03:00

SON zamanlarda mevcut surette devam eden can sıkıntısının sebebini biliyorum aslında.Bile bile bir çözüm bulamamak beni kahreden aslında.Böyle acınası bir halde olmak...Birçok arkadaşım bu zamanın bir süreç olduğunu ve bu süreç sonrasında rahat edeceğimi söylüyor.Elbette böyle OLMAYACAK!Sadece ben varolan duruma alışmaya,bunu akla,mantığa ve duygulara sindirmeye başlayacağım.Sadece bu olacak.Sürecin getirdikleri hafiflemeyecek ama ben alışacağım.Zaten hepimiz bir çarkın içinde aslında alışkanlıklara dayanarak yaşamıyor muyuz?Yaşamaksa tabi.

HER zaman söylerim,Biz yaşamayı nefes almak sanıyoruz,oysa yaşamak bu değil,diye.Nankör olmamak gerekir,şükürler olsun Yaradan bana istediğim kadar olmasa da,istediği kadar vermiş.Sanırım benim isteklerimin O'nun içinde pek bir anlamı yok!Şu mübarek günlerde isyan edecek değilim,Sen benden iste,sonsuz iste,ben sana sonsuzluğu da veririm,sadece Şükr't, dememiş mi Yaradan?Şükürler olsun...

AMA bilmiyorum blögcan.Hayatın her evresinde sıkıntılarım oldu,bazen nefes alamadığımı sandım ama ben hiç nefessiz kalmamıştım.Elim ayağım hiç bu kadar bağlanmamıştı imkansızlıklara.Gücümün yetmediğini görmek beni mahvediyor!Oysa ben şimdiye dek en zor zamanları bile gülümseyerek atlatmamış mıydım?!Peki ya şimdi,farklı olan ne?Ben yine aynı benim,kabul,daha mağlup,daha yorgun ama yine ben aynıyım.Nedir o zaman?

ÖZELLİKLE son 1 haftadır uyandığım her gün bana daha ağır gelmeye başladı.Mübarek günlerin getirdiği huzuru bile yaşayamaz oldum sanki.Bilmiyorum gerçekten...Bu kaosun içinden nasıl çıkacağımı bilememek beni daha da zorluyor.Kurtulmak istiyorum!

ARTIK yoğun ama huzurlu günlere dönmek...

ÇOK mu şey istiyorum?!

Üzülme,geçer,zamanla alışırsın!

2010-08-28T11:52:00.001+03:00

Ben konuştukça duvarlaşan,sağırlaşmaya başlayan yüreklerden nefret ediyorum.Üzülme,geçer,zamanla alışırsın diyenlerden,hayatın getirilerini bu kadar umursamadan kabullenenlerden nefret ediyorum.

Ve dahası,bunlar hayatımın tam odak noktasında olup biterken,benim kukla misali öyle bakakalmaktan,herşeyin benim hayatımın içinde pervasızca dolaşmasına göz yummaktan nefret ediyorum!

Artık kendimden nefret ediyorum!

Anka Kuşu Değilim!

2010-08-28T10:38:00.002+03:00

Kendime kızıyorum...Fena kızıyorum hem de...

Zamanın getirilerinin beni yönlendirmesine,dik duran bünyemin bir anda savrulan bir yaprak gibi ortama ayak uydurmasına kızıyorum.

Bir insanın kendine kızmasından daha kötü ne vardır acaba?

Başkasına kızarsınız,şefinize,komutanınıza,müdürünüze,meslektaşınıza,hatta en yakınlara,annenize,babanıza...Hatta tanımadığınız halde sizi "kıl" eden kimseler de çıkabilir ama kendinize kızınca off off işte o zaman çanlar çalınsın...

Kendime kızıyorum işte,fena kızıyorum!

Kendime kızınca sanki herşey anlamını yitiriyor,ortalık savaş alanı,ben ise enkaz...

Bir enkazdan insan ne bekler ki?

Onu ayağa kaldırmak için sabır ve zaman gerekir.Zaten oldum olası zamanın sabırla olan senkron ilişkisinden nefret ederdim,şimdi daha da nefret ediyorum!

Fena!

Nefret kelimesi bulaştıysa dilime...Yüreğimde de hissediyorum ne acı!

Nefret ettiğim kişi yine kendim!

Hani demişler ya insanın kendisinden yakın dostu,kendisinden beter düşmanı yoktur diye...

İşte öyle!

Neden bu kadar kızıyorum kendime?

Bütün kalkanlarımı indirip yeniden güvendiğim için!İnanmaya başlayıp,inandıklarım için vicdanımla baş başa kaldığım anlar için!Haksızlık yaptığım biri var mıdır diye düşündüğüm için!Bana müstehak aslında!Bu kadar salak olmayı nasıl başarıyorum?!

Oysa inanmakla başlar herşey...

Güvenirsin.Sonrasında herşey gelişir.Frekansı tutturan başarır,tutturamayan yol alır.Ama güvenmek ister insan,inanmak...İnançları boşa çıkınca ne kalır geriye?Benden geriye bir enkaz işte...

Evet,kızgınlığım,kırgınlığım gönülle alakalı...Yazdıklarım,çizdiklerim,söylediklerim ama içinde zerre aşk yok,zerre aşka karşı bir serzeniş yok,bu kırgınlık kendime.İnsanlara hala inanmaya devam eden,onların beni gözlerini kırpmadan kırmalarına izin veren bünyemde!

Bu yüzden çok kızgınım!Kendime kızgınım ve beni de korkutan bu!

Kendime kızınca fena oluyor herşey!Anka kuşu gibi kendi küllerimden doğamıyorum ben!

Sadece geriye benden kalan koca bir enkaz şimdi!

Yıkıldım!

Canımdan Bir Parça

2010-05-11T20:36:00.001+03:00

2004 Eylül ayıydı.

Üniversite hayatım başlamıştı,sanırım okulunm ilk günüydü.Ama ben daha öncesinde vardığım için Ada'ya kirli çamaşırlarım vardı.Yıkamalıydım ama nasıl? Ne çamaşır makinesi vardı ne de burstan kalan param.Ada'nın ilk ayında bütün paralar uçup gitmişti.Elde yıkamaya karar vermiş,ardından yurt banyosuna gitmiştim.O vakit kaldığım ilk yurdun banyosu ve mutfağı ortaktı.Sonradan daha fazla tahammül edemedik,başka yurda geçtik o ayrı:)

Çamaşırlar dağ gibi birikmiş,bir kısmını bitirmiştim ki başa bela kotlar kalakalmıştı.Ta ki ordan naif bir ses, "Yardım edebilirim,istersen" diyene dek...Kotun bir ucundan tutup da üstünün ıslanmasına aldırmadan ince bilekleriyle kot pantalonu sıkmaya çalışan kızla konuşmaya başlamıştık.

Ben: Ayyy çok teşekkür ederim

Kız: Rica ederim:)

Ben: Yeni misin sen de?

Kız: Şey,evet ya sen?

Ben: Evet,ilk senem.Hangi bölüm?

Kız: İngiliz Dili ve Edebiyartı

Ben: Aaa, hadi canım,ben de ama ben seni neden görmedim?

Kız: Şey,ben geç kaldım da dün geldik.

Ben: Aaa ne güzel ben Ben ya sen?

Kız: Ben de Kız...

Ben: Memnun oldum:) Nerelisin?

Kız: Kayseri.

Ben: Hadi canım,ben de,neresinden?

Kız: Pınarbaşı ama biz Nato'da oturuyoruz.

Ben: Yuh diyorum,biz de Nato'da,xxx sitesinde siz?

Kız: yyyy'deyiz,hangi okuldan mezunsun?

Ben: Syal'dan.

Kız: Sümer Süper.

Ben: Aaa,İlkay hoca'dan.Benim dersaneden hocamdı,aaa kuzenim de o sınıfta.Müziği hatırladın mı?

Kız: Sıra arkadaşımdı.

Derken amcası babamın arkadaşı çıktı ve 4 sene aynı sırayı,aynı sınıfı,aynı yurdu,evi,odayı ve hatta yatağı paylaştık.Korktuğum gecelerde sarılıp uyuduğum can kardeşim,dostum,bitanem...

Ve kaç zamandır nefes alamıyordum,nasıl özledim.Beni aradı,açamadım,sonrasında da ulaşamadım.Neden?Çünkğ 3.sınıfta nişanlanan ve mezun olur olmaz evlenen can arkadaşım,sevgili eniştemizle Tunceli'de.Eniştemiz,gururlu Türk askeri,üsteğmendir.Ve malum olaylardan sonra,telaşım daha da arttı.Ama şükür bugün sesini duydum.

Yeğenimiz,anne karnında 3.5 aylık olmuş ve çoooooooooook şükür sağlıklıymış!

Nasıl özledim ama nasıl da onun o cıvıldayan sesini nasıl özledim!

Telefonu kapattığımdan beri ağlıyorum!

Bitanem...

Rabbim seni korusun!

Daha da yazacaktım ama mecalim kalmadı!

Canımdan Al Canım'a Kat Rabbim!

2010-05-10T19:36:00.001+03:00

Dün anneler günüydü ve ben annemden uzaktaydım.

Ve annem tek başına,Mersin'de idi.Kızgınım.Kardeşime.Neden?

Hanımefendi Karadeniz turuna çıktı.Kabul,çıkmalı.Gezmek onun da hakkı ancak annem hasta.

Yazmadığım dönemde 1 Mayıs tatilini perşembeye bağlayıp 2.5 aydır göremediğim ailemin yanına gittim.Gittim ve evden çıkmadım.Annem hastaydı.Bana söylememişler ama annemde kalp çıkmış hatta 1 hafta öncesinde kalp spazmı geçirmiş.4 gün kaldım yanında ve 4 gün boyunca bir insanın ateşi hiç mi 39'a düşmez? Hep 39+ şeklindeydi.Uyumadım,düşünmekten...

Ya anneme birşey olursa diye...

Gurbette olmanın en kötü yanı bu zaten.Off ağlayacağım,ama geç de olsa burdan herkesin,her annenin anneler gününü kutlarım.Rabbim bütün anneleri evlatlarına bağışlasın!Bencilce belki ama benden alsın,anneme versin!

Annem!

Zaman Ne Çabuk Geçti

2010-05-10T15:14:00.002+03:00

Çok uzun zaman oldu sanırım.Cidden uzun süredir yazmamışım,itiraf edeyim takip listemi takip bile edemedim.Farkettiğim tek şey,zamanın beni ordan buraya atmasına izin vermem olmuş.Peh!

Ne kadar çok şey oldu da ben yazamadım.Oysa her gece yatağa yatınca aklımdan neler geçiyor da kaleme geçirmiyorum.Yazıklar olsun bana!

Ne işe ne okula ne de farklı hayat kaidelerine suç bulabilirim.Tamamen benim üşengeçliğim,başka birşey değil!

Ama itiraf ediyorum özlemişim...

Yazmayı...

Ben geri geldim ve hoşgeldim:))

Gerçek ve Hayal

2010-04-03T19:55:00.004+03:00

Sonbaharın hüznüne karşın ne de severim ilkbaharı...

Tezatlıkları kendi içinde barındıran mevsimler gibi olduğum için belki de...

Bir yanım hüznün kontrolüne girmişken,bir yanımda o kadar cıvıl cıvıl.Seviyorum kendimi tıpkı mevsimler gibiyim.

Bir vakitler bahçe içinde 3 katlı bir apartmanda otururdum.Apartman dediğime bakmayın,aile apartmanıydı.Vakti zamanında bağ evi olan evimiz,gel zaman git zaman derken 3 katlı 2 bodrumlu bir apartmana ama eski usül,bahçesinde nar ağacını barındıran bir aile-haneye dönüşmüştü.Malum olaylar,ayrılıklar ve dahası derken,o evden taşınmıştık.

Oysa ne iyi hatırlıyorum.Asmanın altında kurulan sedirleri ve aile sofralarını,vişne ağacındaki o ben olan salıncağımı...

Ne zaman o salıncağa binsem yüksek daha yükseğe çıkmak isterdim ama yarıda kaldı...

Dedim ya gel zaman git zaman çocukluğum gibi herşey değişti.Ağacımı ve dahasını bırakıp farklı bir eve taşınmak zorunda kaldık.

Ve ben büyüdüm!!!

Sonrasında aynı tadı,salıncağımdaki aynı huzuru,karmaşasına karşın İstanbul'da buldum.Belki de ev içi kavgalardan kaçtığım ve saklandığım yerdi salıncağım ve ağacım.Yine bir tezatlık...

İstanbul'un o karmaşasına rağmen ne zaman bir Tuzla sahile insem ya da ne zaman İstiklal'in o kalabalık yalnızlığında kendimi arasam rahatlardım.Güzeldi...

AMA ben en çok İtalya'yı merak ederim.Henüz gitme fırsatım olmadı.Gideceğim elbet.Kendi paramı kazanmaya başladım çok şükür ama henüz kendime harcama fırsatım olmadı.Ailemin geçimini kendime misyon mu edindim yoksa sorumlu olan kişi ben miyim bilmem ama henüz ben kendime zaman bile ayıramadım.Ama işte içim içim yiyor, bu da ayrı.

İtalya hayalim bir köşede dururken, bir yandan da baharın ve anıların aklımı karıştırması ne ilginçtir.

Ama hayallerin ötesinde,

ben olan çocukluğum bir daha olmadı.Çocukluğumdaki o vişne ağacı,o ben dediğim bahçe ve asma altı sofraları...Şen şakrak gülümsemeler,neşeli hallerim ve işte ailemin gerçekliği olmadı.

Öyle işte...

Babalar ve Kızları

2010-03-29T12:28:00.001+03:00

Ne zamandır kafamda kendime sorduğum bir soruya Tübitak'ın bir anket sonucuyla cevap buldum.Aslında yeterli değildi ancak az da olsa kendimi tatmin ettim. Tübitak baba kız ilişkileri isimli bir anket düzenlemiş.Aslında anket sonuçları kendi cevaplarıma pek de uzak değildi.Babaların neredeyse yarısı, Kızını dövmeyen dizini döver edasıyla tavırlarının ne kadar açık ve net olduğunu göstermiş.Vay anasını!

Oysa, Freud'a göre, kız çocukları babasına her zaman daha yakındır,çünkü onlara hayrandır, açık gösteriyordu.Yalan da değil hani.Anne babası ayrı bir çocuk olduğum için,bana her daim baba kavramı farklı gelmişti.Ee babamla beraber yaşamamıştım,baba figürünün ben de oluşması zordu.Ama etrafıma baktığımda fark ettim de babasıyla büyüyen,tabiri caizse babasına nazı geçen çoğu kız çocuğunun bile babasına karşı mum durduğunu açık açık gördüm.Ee hani kızlar babasına daha yakındı.Hadi ordan! demişti.Sayın Freud Türk babalarını tanımamış kanımca. Anket sonuçları kız çocuklarının annelerine daha yakın olduğu,babalarına her hangi bir konuda açılamadıklarını açık

Kızını dövmeyi tercih eden babalar,baba sevgisinin anne sevgisiyle büyümesini de tercih ederek kendilerini dünyanın belki de en güzel duygularından mahrum bırakıyor aslında.Babaların neredeyse tamamı benim kızımın asla ve asla sevgilisi olamaz diye düşünüyormuş.Vah garipler! Neden bu avuntu!Sevgilisi olan kıza sahip olmaktansa kızı olmamasını tercih edenlerin yüzdesini söylemiyorum bile.

Aynı mahallede büyüyen iki gencin birbirine olan aşkı, bir baba için gurur kaynağı iken bir baba için utanç kaynağı olabilirmiş.İlginç!Erkeklerde var olan kalp kızlarda yok sanırım.Tuhaf!Erkek evlat için gurur kaynağı olan bu kalp, bu aşk, kız evlatları için ölüm sebebi oluyor!

Kızların büyük çoğunluğu babasından sevgililerini ve dahası masum herşeyi sakladıkları için toplum giderek yozlaşıyor aslında.Ne alakası var demeyin.Eğitim ailede başlar diye boşuna dememişler.Ailesinde merhameti,sadakatı ve güveni gören bir bireyin yanlış işlere bulaşma oranı düşük.

Kızının erkek arkadaşını tanımaya değil,erkek arkadaşı olması fikrine alışamayan baba aslında korkak bir babadır.Normal bir erkeğin bile potansiyel sapık olma düşüncesini nereden edindi acaba?Kendisi de erkek olduğu için mi erkekleri bu kadar iyi tanıyor? Oysa bayanların erkekleri daha kolay ve daha objektif tanıdığını bilmiyor.

Kızının erkeklerle olan herhangi bir diyaloguna tahammül edemeyen bir baba aslında kızını kendi elleriyle yanlış ilişkilere ve yanlış ortamlara sürüklüyor.Kızını dövmekten korkmayan baba aslında onların ölümünden de sorumludur.Gazetenin 3.sayfa haberlerine bakmanız yeterli.Namus cinayeti adı altında kızını diri diri toprağa gömen baba hala aklımda.Lanet olsun!

Yasak olan her daim cazip gelir ilkesiyle yaşayan sonsuz genç kızımız ne yazık ki uyuşturucu,alkol ve fuhuş batağında sürükleniyor.Biraz araştırmak yeterli aslında.Dayak yiyen ve yalan söyleyen kızlarımızın asıl nedeni kimdir,nedir?

Hayır,babaları yargılamıyorum.Ancak yozlaşmaya başlayan toplumda baba figürünün her daim güçlü ancak merhametli olmasını istiyorum.Dayağın koruma olmadığı,gerçek gücün baba sevgisinden geçtiğini biliyorum çünkü.

Sadece %8.3 babanın kızıma güvenim sonsuz demesini istemiyorum.

Baskı ve şiddetin yol açtığı intihar haberleri yerine bizleri gururlandıran Türk kızlarını duymak okumak istiyorum.

Ve Yaradan kısmet ederse,

bir gün evladımın baba demeye layık bir babasının olmasını taa gönülden istiyorum.

Özür Dilerim.Yazamıyorum Artık!

2010-03-23T21:14:00.001+02:00

Son zamanlarda fena boşladım seni blögcan,biliyorum.Az önce bir dostun sözleriyle kendime geldim ama ne acıdır ki O'na da,Hayatımda yazmaya değer birşeyler olmuyor ki,dedim.Ya da buna benzer şeylerdi.Bilmiyorum.Aslında hayatımda o kadar çok olup bitiyor ki neleri,nasıl yazacağımı bilmiyorum.Kafam karıştı bilemiyorum.İlk kez yazamıyorum.Bu hale geldim.Kelimeler bana uzak geliyor.Cidden cümle kurmayı başaramaz oldum sanki ve tabii sıkıcıyım artık ya da bilemem.Sıkıldım.

Affet beni blögcanım,dostum...

Hayırlı Cuma'lar

2010-03-12T12:35:00.001+02:00

Bugün içimde anlamsız bir kaygı var. Cidden zor bir gece geçirdim.Hayır,evdeydim amma velakin uyuyamadım adam akıllı.İçimde anlamsız bir ağlama silsilesi söz konusuydu.Birilerine bunu anlatmak istedim ama yapamadım.Nankör değilim,beni seven ve saat kaç olursa olsun beni dinleyecek dostlarım şükür ki var!Ancak kimseyi rahatsız etmek istemedim.

Kendimi yattığım yatağa,odaya yabancı hissettim.Hatta kendime yabancı hissettim.Onları özledim.Ansızın ağladım.Bilmiyorum ama öyle.Sonrasında sabaha dek bir o yana bir bu yana döndüm durdum.Sabah 06.00'ydı tam aniden kalktım.Nedense uyandım,hemen telefonu aradım,sanki bir yerden telefon mu bekliyordum.Beklemiyordum da ama uyandım.Kan ter içindeydim.Kombiyi de kapattığımı biliyordum ama anlamadım.Kalktım,rutin şeylerdi yaptıklarım.Sonrasında,uyuyamadım.

Bugün izinli olduğum halde,uyuyamadım.Oysa kaç gündür bünyem öyle yorgundu ki,uyumalıydım yapamadım.Dedim ya içimde tuhaf ve anlamsız bir kaygı vardı.Halen öyle...

---

Ve bugün Cuma...

O salak kadın programlarına inat,nice değerli hocalarımız Cuma fetvaları veriyor TV'de.Her zaman dini bütün bir insandım,hamdolsun!Ancak bugün nedense içimde daha bir O'nu hissettim.Son zamanlarda dinlediğim bütün ilahiler nasıl da güzelmiş,bugün bunu daha iyi anladım.O'nu düşününce,içimdeki kaygı gidiverdi.Rahatladım!Ağladım ve dua ettim!Beni kulluğuna layık görsün diye...

Bugün Cuma...

Rabbim hepimize hayırlı Cuma'lar nasip etsin!

Bol bereketinden hepimize ihsan etsin,nasip etsin!

Dünya Kadınlar Günü

2010-03-08T08:59:00.001+02:00

Türkiye Cumhuriyeti'nde kadın; bütün Türk tarihinde olduğu gibi bugün de en saygın yerde, her şeyin üstünde yüksek ve şerefli bir varlıktır. Kadınlarımızın her millette olduğu gibi, bizim milletimiz için de ne kadar yüksek önemi olduğunu söylemeye lüzum yoktur. Bizim milletimizde kadın eskiden bu önemi hakikaten en yüksek derecede kazanmıştır. Büyük atalarımız ve onların anaları tarihin, olayların şahitliği ile ispatlanmıştır ki, gerçekten yüksek faziletler göstermişlerdir. Burada birçok noktalardan sayabileceğimiz o faziletlerin en büyüğü ve en önemlisi kıymetli evlatlar yetiştirmeleriydi. Gerçekten Türk Milleti'nin bütün dünyada, yalnız Asya'da değil Avrupa'da bile büyük ezici gücünü göstermiş olması, görkemli savaşlar yapmış bulunması, hep böyle kıymetli ataların faziletli evlatlar yetiştirmesi ve daha beşikten çocuklarının ruhuna mertlik ve fazilet aşılaması sayesinde olmuştur. ( 1923 )

Bir toplum aynı gayeye bütün kadınları ve erkekleriyle beraber yürümezse ilerlemesine ve medenileşmesine teknik bakımdan imkân, ilmi bakımdan da ihtimal yoktur. ( 1923 )

Bizim dinimiz hiçbir zaman kadınların erkeklerden geri kalmasını istememiştir. Allah'ın emrettiği şey, Müslüman erkek ve kadın beraber olarak ilim ve irfan kazanmasıdır. Kadın ve erkek bu ilim ve irfanı aramak ve nerede bulursa oraya gitmek ve ona sahip olmak mecburiyetindedir. İslâm ve Türk tarihi incelenirse görülür ki, bugün kendimizi bin türlü kayıtlarla bağlı zannettiğimiz şeyler yoktur. Türk toplum hayatında kadınlar ilim ve irfan bakımından ve diğer hususlarda erkeklerden kesinlikle geri kalmamışlardır. Belki daha ileri gitmişlerdir. ( 1923 )

Şuna inanmak lâzımdır ki, dünya yüzünde gördüğümüz herşey kadının eseridir. ( 1923 )

Kadınlık meselesinde şekil ve dış görünüş ikinci derecededir. Asıl mücadele sahası, kadınlarımız için şekilde ve kıyafette başarıdan çok, asıl başarı olunması gereken saha nur ile, irfan ile, gerçek fazilet ile donatılmasıdır. ( 1923 )

Mustafa Kemal ATATÜRK

Laik olabilmek adına...

Kadınlar gününüz kutlu olsun...

Nüansımız: Yaşadıklarımız

2010-03-04T21:02:00.009+02:00

Nasıl başlayacağımı bilemeden başlıyorum yazmaya.Aslında yazacaklarım çokken kafamda, nereden tutacağımı bilemiyorum ve yazıyorum.

---

Son zamanlarda insanları ve dahası kendimi ölçer biçer bir hale geldim.Terazinin bir kefesine kendimi, bir kefesine de herşeyi koyup tartmaya başladım.Çevremde olup bitenlere ne kadar duyarlıyım ya da çevrem bana ne kadar duyarlı bilemeden devam etmeye başladım tartmaya...Hayır,durduk yere kendime dert,tasa,keder aramıyorum,böyle birşeye de niyetim yok!Belki zaman içinde yaşadıklarım belki de yeni yaşamın bana verdiği karmaşık haller beni bu noktaya getirdi.Bilemedim.Yazıyorum işte...

İnsanları ve dolayısıyla kendimi yargılamaya,onları ve kendimi algılamaya çalışıyorum belki de...Bilimsel olarak düşünürsek,hepimizin kromozom sayısı ve dahası aynı.Beyin hücreleri ve dolayısıyla duyu organlarımızın ortalama algılama seviyesi de aynı.Peki bizi birbirimizden farklı kılan nedir? Yaşadıklarımız mı yoksa yaşayamadıklarımız mı?

Göz renkleri farklı olsa da gözyaşları aynıdır.
Bu sözle daha da şekillenebilir belki söylediklerim.Belki de daha da karışık hale gelebilir.Off anlatamaz oldum kendimi.Bu karmaşanın ve algılama sürecinde,herşeyi daha yoğun algılayan tek norm duygularım ve dolayısıyla hissettiklerim oldu.Etrafa bakış şeklim ve çizdiğim yörüngenin farkı ya da farksızlığına aldırmadan bazı bazı kendime kanar oldum.

Işıklar arasında,bir ışık da ben olmak isterken, farksız suretlere bakar oldum geçenlerde.Herkesin farklı yaşamlarına inat aslında ne kadar da "bir" olduğunu fark etmek zor olmadı.Renkler,dinler,diller,zevkler ve dahası farklı olmasına karşın durağan yaşamda herkesin aslında bir "ben" olduğunu anladım.Peki herkes bir "ben" ise, bizim nüansımız neydi? Yaşadıklarımızın aslında nüans'larımız mı? Maddiyattan ziyade manevi değerlerimiz...Peki neden herkes bir "ben" iken ben bazı bazı bu kadar yalnız hisseder oldum!

Bilmiyorum...Bilemiyorum...

Sonra düşününce aslında;varolan değerler ne olursa olsun,
Herkes aynı,fark yok!
Bencillikler,yalanlar ve sahte yüzler...
Maskelerle çevrilmiş arkadan vurmaya hazır eller...
İşte bunu yargılar oldum ben...
Umursamadan...
Yürek yarasına neden olanları...
Diyorum ya işte,yargılıyorum ve söylüyorum:
Herkes aynı,fark yok!

Öğretmen Olmak,Sabır Gerektirir

2010-03-04T12:45:00.002+02:00

Peh çok şaşırdım.

Neye mi?

Haftasonu,pazar günü bir dersanede kendi mesleğimi ifşa etmekteyim.Biraz kendimi oyalamak ve evden çıkmak adına biraz da yarım kalan hevesimi tatmin etmek için.Cidden mutlu oldum.Ama bahsetmek istediğim mevzu bu değildi.

Çalıştığım bu yerde,ilkokula yeni başlayan öğrencilere,okuma yazma öğrenmeleri için de destek veriliyor.Şahsım da yardımcı olmaya çalışmakta.Dur dur konu dağıldı...

Anlatıyorum;

Haftasonu gittiğimde bir öğretmenimiz minnacık tıfıl bir kıza harfleri birleştirmeyi öğretiyordu,daha doğrusu öğretmeye çalışıyordu.Yavrucuk yapamadı,birkaç kez giderek ses tonunu yükselterek denedi öğretmen,ı ıh olmuyordu.Sonrasında, bir anda kızdı.Çocukcağız ağlamaya başladı.Bu sefer daha da hiddetle susması dikte edildi.İşte buna şaşırdım!

Zaten okul hayatı yeni başlayan bir çocuğa bu kadar sert yaklaşılmasına...

Ben SBS grubunun seviyesine inmekte çok zorlanıyorum,kabul ama ben lise ve üzeri seviyede eğitim verdim,zaten eğitim de okumadım ancak eğitimini sınıf öğretmenliği üzerine almış bir öğretmenin bu kadar sert olması inanın beni üzdü.

Hayır,şaşkınım!

Neden mi?

Zaten sabır gerektiren öğretmenlik mesleğine,hele ki ilkokul seviyesindeki öğrencilerine hitap etmek yerine bir diktatör nidasıyla direktifler vermesine şaşırdım.

Hoş,geçen seneden beri ne tür insanlar,ne cins meslektaşlar gördüm ama minnacık bir çocuğun hevesini henüz yolun başındayken kırılmasına çok üzüldüm!

Ama tabii istisnalar kaideyi bozmaz!

Bu mesleği sabırla ve özveriyle yapan bütün meslektaşlarıma ve tabii hürmetli öğretmenlerimi saygıyla anıyorum...

Hepinizin "Yüreğine" İhtiyacım Var!

2010-03-02T20:34:00.006+02:00

Acaba kaçımız etrafımızda olan bitenin farkındayız?!

Geçenlerde burda hissettiklerimden bahsetmiştim her zamanki gibi.Bugün bir kez daha okudum da nasıl da bencilce yazmışım.Oysa özgüven vs ego arasındaki farkın bilincinde,narsist vs kendi ile barışık olma durumun ince çizgisini hiç geçmeyen bir insanım.Ama nedense o bezmiş ve yazmışım yazmışım...

Oysa şükür kavramını çoktan tamamlamış,kendini gerçekleştiren bireyim.

Geçenlerde işten geç çıktım yine.Nöbetim vardı.Öyle bunaldım öyle yoruldum ki Sakarya'nın,Karanfil'in kalabalığına kendimi bırakmak istedim.Öyle güzel yağıyordu ki yağmur.Ara ara çiseliyor, ara ara şiddetini arttırıyordu.Aldırmadım.Servis saati zaten çoktan geçip gitmişti,bir anda kendimi kalabalığa bıraktım.Bir anda farklı bir alemdeymişim gibi geldi.Oysa her zaman gittiğim,geçip gittiğim sokaklardı.Bir anda çevreme çok yabancı olduğumu hissettim ve gözlemlemeye başladım.

O soğuk havada gözüme ilişen ilk şey,sokak çocukları oldu.Hani ünlülerin bas bas bağırıp, reklam için, bol kazanç için bizim çocuklarımız naraları attığı çocuklar.Hepsi aynıydı.Birer mendil ve aynı tip kıyafetle sokakta ekmek parası,okul harçlığı sözleriyle 3-5 liraya mendil satmaya çalışan çocuklar...Genelde ısrarcı olanlardan nedense uzak durmaya çalışırım ama bir anda onların aslında ne kadar zavallı ve ilgiye muhtaç olduklarını farkedip ısrarlarına aldırmadım.Hatta almamaya özen göstermeme rağmen,bazılarının gözlerindeki o tuhaf hissi anlayıp aldım.İyi etmedim ama bilmiyorum...

Aslında sormak istedim ama çekindim,Neden,diyecektim.Ama onlar nedeni bilmeden, belki de oyun niyetine geceleri gündüzleri bayramları seyranları mendil satıyor.Annelerine babalarına mı yoksa yine topluma mı sormalı bu nedenleri yoksa? Bilmiyorum üzüldüm bir an,içim burkuldu.Fena burkuldu hem de.Ben bile üzerimdekilere rağmen yağmurun soğuğundan ellerimi ısıtmaya çalışırken,o çocuklar üstleri başları bin perişan 25 kuruş peşinde...Off offf...

Oldum olası zaten çocuklara ve yaşlılara karşı daha daha hassasım.Tam çıkmış,durağa doğru kafamdaki bu sorularla giderken, köşe başlarına pusup duran ve çıkmayan sesleriyle birşeyler satmaya çalışan ve daha beteri dilenen yaşlıları gördüm.O zaman daha da kötü oldum.Çok kötü...

Aklıma sıcacık evimizde,televizyon karşısında örgüsünü ören anneannem ve maç özetini izleyen dedem geldi.Rabbim onları korusun!Aniden hızlanan yağmurla doya doya ağladım.Akan makyajıma aldırmadan...İyi ki yağmur vardı,herkes oraya buraya koştururken ben sakince yürüdüm ve sanki yağmur yüzünden makyajım akıyor gibi oh rahatladım!Rabbim korusun!

Aklıma neler geldi neler...Kaybolan çocuklar,itin kopuğun kötü hareketlerine maruz kalan yaşlılar geldi.Ben yağmuru severken,yağmur yüzünden sokakların ıslak köşelerini ev yapmak zorunda kalan çocuklar,yaşlılar geldi.Off...Dünyanın adaleti yok,kabul da bizim vicdanımız yok mu?!

Bilmiyorum,birşeyler yapılmalı!İmkanlar yaratılmalı,işi olan olmayan herkes elini vicdanını koyup elinden geldiğince,yüreğinin yettiğince birşeyler yapmalı!

Gözlerimiz görürken yüreklerimiz de görmeli!Artık birşeyler yapılmalı ya!

Bilmiyorum önerisi olan var mı?

Elimden geldiğince,yüreğim yettiğince varım!

P.S: Bu yazı sokakları temizlemekle görevli olan çöpçü ablama "Kolay Gelsin" dedim diye benimle alay eden,devlette konumu olan,insan sıfatından uzakta,insanlıktan habersiz olan meslektaşıma ithaf edilmektedir.

Işık Olmak

2010-02-28T19:06:00.002+02:00

Şimdi karanlık odamın penceresinden yağmurun esir aldığı Ankara'ya bakıyorum.Her yer ışık...O kadar çok ki ışık, sanki karanlığa inat herkes birer ışık yakmış.Her zaman merak etmişimdir,caddeler boşken ya da tenhalaşmaya meyilliyken sokaklar,insanlar kendi ışıklarında neler yapar diye? Acaba benim gibi penceresinden dışarıyı izlerken birisi böyle şeyler düşünür mü? Acaba şu an kaç kişi ben gibi Farid dinler ve bunları düşünür? Tabii bu sorular uzar da uzar,sonu gelmez ki soruların.Zaten hepimiz bir sorunun içinde yaşamaz mıyız? Bir sorunun içinde kalarak ve belki de soruya dayanıp kendi sorularımızdan kaçarak...

Bilmem...

Hani dedim ya ne zaman dışarı çıksam bir merak beni alır da götürür bir yerlere diye.Ama merak ederim işte.Olağan şehir yaşantısına inat varolan karmaşanın getirdiği ve ışıklarla gizlenen herkesin gizli dünyasını merak ederim.Acaba şu an kaç kişi ben gibi,ağlamaklı gözlerle saçma sapan fikirlerle hasıl olmuştur?

Bre...

Vakti zamanında İstanbul'dan döndüğüm bir yolculukta,uçağın camına dayanmış,yine an itibariyle yaşadığım duruma benzer bir duruma maruz kalmıştım.Durum mu neydi? Böyle hayatın anlamsız olduğunu hissetmek.Hani ruh sıkılması ya da iç darlanması denilen hal.Annelerin "La Havle de kızım,geçer gider" dediği ama binlerce La Havle denmesineİstanbul sen mi büyüksün ben mi? Halen bu soruya net bir cevap veremediğim için,konuyu kapamak isterim ancak şunu belirteyim, o vakit, O ışıklardan birisi de ben olacağım demiştim.Bre... rağmen,ağlamadan geçmeyen o irite edici durum. İşte o yolculukta cama dayanmış,boğazın ve İstanbul'un ışıklarına bakmış,kendi kendime hani Cem Yılmaz tiye aldığı sözleri söylemiştim,

Olamadım.Henüz...

Ankara'da bir ışık bile olamadım aslında.Bir ışığın altına sığınıp yine aynı gözlerle dışarıdaki hayatı izlemeye razı oldum, o kadar.Farid'in An Roozha 4 albümünden Beyaad Giti isimli parçayı dinlerken bu duyguyu nedense daha da ağır hissettim.Acıdı...En az Taghtam Deh kadar acıttı bu parçada...

Söz olmadan bir parçanın insanın içine bu kadar işlemesi ne tuhaf ama!Bir yerde okumuştum,Hüznün doruklarına kadar işleyen tek usta diyordu Farid için.Ne doğru!Her dokunuşta tınısı daha bir hüzünkar,daha bir hisli bre!Ve Taghtam Deh...Acıdı...Acıttı...

Neden bu kadar hüzünlüyüm bugün? Bilmem...Işıklar yüzünden belki de yağmur...Oysa yağmur beni mutlu etmez miydi? Özledim...Annemi,Canımı,Kardeşimi,Badem'i,Evimi...Gözlerimi kapatmak istemiyorum,sanki kapatınca bir anda süzülecek durmayacak gibi hissediyorum.Hissetmek de istemiyorum.Hisler acıdır.Acıtır...

Yaşadığım herşeye binlerce kez şükür olsun!Acı ya da tatlı ne varsa hayata dair bana birer kazanç,bilirim.Ama bu hüzünlerinde bir sonu olmalı breh!Hüzün aslında insanın doğasında var ama çıkmasın biraz.Işıkların altına saklansın da görünmesin.Ya da görmeyeyim...

Tını...

Sessizlik...

Yağmur...

Farid...

Özlem...

Işıklar...

Özledim işte...

....

Veda

2010-02-28T08:47:00.004+02:00

VEDA!

Zülfü Livaneli'nin senaryosunu yazıp yönettiği güzel yapıt...

Gerek kaliteli görüntüleriyle gerekse muhteşem kadrosuyla beni benden alan film...

Eğer sözlük yazarı olmaya devam etseydim, bunları ve dahasını yazardım.Şimdiye kadar çok film izledim türüne ait ama nedense bu filmde beter hissettim.Paşam'ın gerek askeri gerekse sosyal başarılını zaten biliyordum ancak görsel açıdan birebir hissetmek beni mutlu etti.Tabii bazı zamanlarda kendimce kızdığım zamanlarda oldu.

Çanakkale Zaferi...

Atam'ın "Gazi" ünvanını aldığı o muhteşem başarı.Özellikle orada ki bir sahne fena depreştirdi beni.(Laf aramızda beni askerlere karşı olumsuz düşüncelere inat, o sahne ile tanıdığım,tanımadığım,sevdiğim,sevmediğim bütün askerler,özellikle piyadeler için,çok dua ettim.Fenaydı be!) Ve düşündüm tabii,biz nasıl almışız,kaç Atam'ız nasıl şehit olmuş da,bu vatan nasıl kurtarılmış da sonrasında şu an işte, ne hale geldi,nereler alındı da satıldı?!Kemikler sızlıyor kemikler...

VE Fikriye Hanım,

Çok güçlü kadın tanıdım da aşkıyla güç bulan ve aşksız nefes alamayan nadiren kadın gördüm.Çok güzeldi!Aşk adına,Mustafa Kemal Paşa aşkı adına canına kıyabilen bir can...Allah rahmet eylesin...Ah Paşam...

VE Salih Bozok,

Bir kadının bir erkeğe duyduğu aşk ne kadar cesur ve kudretli ise, bir dostun bir dosta duyduğu sadakat da o kadar olurmuş,öğrendim...İnsan kendi canına,Mustafa Kemal'siz kalmak oksijensiz kalmak gibi,Mustafa Kemal oksijen gibidir, diyip de nasıl kıyabilir?! Bu durumu da oğluna nasıl bir metanetle anlatabilir...Şaşırdım...

Her sahnesinde soluk soluğa izledim.Yaşadım.Hissettim.Abartmıyorum.Hissettim!

VE cidden senaryoyu takdir ettim.Nedeni şudur;

Bazı kimseler Atam'ın haşa "ilahlaştırıldığını" söylüyor ya,işte bu filmde Paşam'ın da zaafları ve hataları birebir işlenmiş.İtiraf edeyim,dün söylendim,Paşa da olsa erkek,elindekinin kıymetini hafife alıp,kendisini üzeni tercih etmiş,dedim.

Latife Hanım...Salonda yapılan yorumları ve yükselen kahkahaları duymalıydınız.Şahsen ben de kendimi kaptırdım ve "Türk kadını,3 dilde bilse,yurt dışında eğitim de alsa,yine aynı yine aynı.Dırdır dırdır" dedim.Hayır,tabii Türk kadını olmaktan gururluyum ama inanın Latife Hanım'da tam bir...Neyse...Atam'da iyi sabır varmış da sağolsun Latife Hanım sayesinde kalp krizleri geçirmiş...Ay sinir oldum!

Ve özetle;

Bu filmle bir kez daha anladım ki sadakat,sabır,inanç ve sevgi herşeyin başı.

Herkes izlesin,izlemeli zaten...

Gerçekten güzel bir yapıt olmuş!Ellerine sağlık herkesin...

VE Paşam...

Nur içinde uyu!

BUZ

2010-02-26T15:54:00.003+02:00

Malumane Türkçe müziğe gönül verenlerdenim.Evet,kabul ediyorum;bizim pop,rock dahil olmak üzere bütün müzik türlerindeki şarkılarımız "acı" ağırlıklı!Sürekli bir isyan,sürekli bir sitem ve gözyaşı barındırıyor bünyesinde ama olsun seviyorum işte!Tabii asla ve asla yadsınamaz bir gerçektir ki 80's benim!

Öyle seçiciyim tabii.Eller havaya modunda coştuğumda oluyor,kendi kendime sitem ettiğimde.Korsanı desteklemesem de bazı zamanlar ben de download* ediyorum.Yalan değil!Ama artık iliğim kemiğim kitapevlerine öde öde kuruyor.Geçenlerde bir arkadaşla konuşuyorduk,kendisi bir müzikevinden,bıkıp usanmadan dinlediğim sanatçının albümünü almaya gideceğini söyledi.(Aha!Cümleye bak,hizaya gel!)

Bu sanatçı,Soner SARIKABADAYI! Her ne kadar kendisi "Bana da al yaaaa" dememi göz ardı edip cimriliğini gösterse de,cidden sevindiğim birşey söyledi!(Cimri diyorum,sebebini şimdi anlatmış olacağım!)

Cimri diyorum,çünkü single olan albüm,Korsana Hayır desteklemek adına 1TL imiş!İnanamadım,bilmiyordum,şaşırdım cidden.Ama çok da sevindim!Keşke dedim,her sanatçı böyle yenilikler yapsa da single da olsa orjinal ses kaydını bizlere bu kadar uygun fiyata tattırsa...

Gittim aldım!

Tabii yanı sıra sayın Soner Sarıkabadayı gibi,Mustafa Ceceli'nin de aynı şekilde bir işe imza attığını gördüm.

Sevindim ya!

Sizinle de paylaşmak istedim!

Hadi o zaman gidilesi ve alınası!

Ve size de bu şarkı armağan olunası!

VE,

Kim bakar ardına? Sen mi, ben mi?
Adın ne senin? Gül mü, diken mi?
Yana yana ben yandım
Benim adım korken
Senin adın buz mu
Söyle erimez mi ?

Kurtulamazsın Günahlardan!

2010-02-26T14:21:00.002+02:00

Son günlerde öyle karmaşık karmaşık durumlara bulaştım ki...Bulaşmak hoş bir kelime değil aslında,sanırım dolaştım.Off kelimeyi bulamıyorum! Düzeltiyorum,maruz kaldım,yaşıyorum.Öyle işte,bu cümle gibi karışık!

Anlamıyorum.Altından kalkamayacağım birşey yok,eyvallah ama nedense bu kasvet beni yoruyor.Bir yandan da nöbetler...

Şükür yine...

Yine yağmur var Ankara'da!Mis! Seviyorum dedim ya Rabbim duydu inadına yağmur...

Şükür!

Yağmur yağsa da karmaşa,kargaşa işte ne varsa bunaltan kaybolsa.

Peh!

Harun Kolçak'tan bir şarkı dolandı dilime zaten.Sevdim,şöyle yağmura göğsümü gere gere haykırarak söylemek istedim de ah yapamadım.Ama ne güzel sözleri var yahu;

Boşuna yağmurda yürüme

Kurtulamazsın günahlardan

Rüzgardan medet umma

Arınamaz tenin kokumdan

Dalgaları suçlama sakın
Sen daldın o denizlere
Bir zaman aşıp gittiğin dağlara
Şimdi kin besleme
Zaman yaralara ilaçtır
Sen hiç yaram olmadın
Bu kapı sana hep açıktır
Neden bir türlü bulamadın
Anladım gelmek istemiyorsun
Offff sen bu işten vazgeçiyorsun
Ahhh anladım gelmek istemiyorsun
Offf sen bu sevdadan kaçıyorsun

Belki de ben bu yüzden yağmuru seviyorum.Hani hep diyorum ya içim huzurla doluyor diye,belki de varolan günahlarımdan arındığımı hayal ediyorum!Bilmem...Anlamadım!

Varolan zıpır hallerime,7/24 susmaz yapıma rağmen içimdeki hüznü fark etmek canımı acıtıyor.Belki de bu yüzden ben yağmuru seviyorum!Sıkıntılarımı bir çırpıda atıvermek istiyorum belki de...

Şükür yine de!

Şükür!

Gönlümdekini Hakkıma Hayırlı Kıl Yarabbim!

2010-02-25T22:23:00.002+02:00

Çok geç oldu,biliyorum ama bu koşturmada diyecek söz bulamadım.

Canlarım!

Hepinizin mevlüt kandilini en içten dileklerimle kutlar,Yaradan'dan bütün dileklerinizin kabul etmesini dilerim!

Dilerim herşey hakkımızda hayırlı olur.

Dualarımız kabul olsun.

Sevgiyle,

Dünyanın Çivisi Çıkmış!

2010-02-21T20:47:00.007+02:00

Zamanın en iyilerinden biriydi Oscar Wilde.Klasiklere geçmek kolay değildir zaten.Ama sadece günümüz için değil, zamanında en iyilerindendi.Her daim etrafında birileri olurdu;sadece onu dinlemek için değil,ona dair birşeyleri görmek için dünyanın birçok yerinden insanlar gelirdi.Gerek zekasına gerekse zekasının verdiği o cilvelere tanık olmak çok önemliydi çünkü.

Düzgün kelimelerle,abartıdan uzak hayatın ironik yönlerini göstermekte de üstüne yoktu.
Bir Amerika gezisinde, gümrük memuru, "Ülkemize sokacağınız herhangi değerli bir eşya var mı?" diye sorduğunda, Nothing;but my genius!(Dehamın haricinde hiç birşey!) cevabını vermiş ve hayata ne kadar ironik baktığını göstermiştir.Belki de İngiliz burjuvasıykan,yoksulluk içinde ölmesi hayatın ironiden oluştuğunun ispatıdır.Kim bilir?!

Günümüz yaşamı ve özellikle kültürel yozlaşması için,bir Oscar Wilde zekasına daha ihtiyacımız var sanırım.Acaba günümüzde kullanılan bol ünlemli ve abartılı cümleleri görse,ne derdi Usta? Eminim kendi ironisiyle bol ünlemleri bir arada kullanır,herşeyi daha da tiye alırdı.

Şok!'larla,Son Dakika!'larla sınırlanan yaşam ne kadar gerçek,bilemiyorum.Gerçekten hayatımızın mihenk taşı bir sınır taşı mıdır, onu da bilemiyorum.Peki ya bu ünlemler çok mu önemlidir?! Sanmıyorum!!!

Ey kelime haznesi dar,ünlemleri çok olan halkım!
Biraz çaba harcayın ve kendinizi geliştirin!Alın hepinize benden bir Oscar Wilde hikayesi,içindeki ironiyi de siz bulun:

Vakti zamanında bir avcı varmış.Her gün ava çıkar,dönüşte aklın almadığı ama insanların zevkle dinlediği hikayeler anlatır,kendisi de bu anlattıklarının gerçek olduğuna inanırmış.Oysa hepsi yalanmış.Ama bir gün avlanırken,bir peri kızına rastlamış.Köye döndüğünde,köyde onu bekleyen köylüler ilginç birşeyle karşılaşıp karşılaşmadığını sormuş,avcı cevap vermiş:
- Bugün kayda değer bir şey yok!

Dünyanın çivisi o kadar çıkmış ki insanlar gerçek olmayan herşeye daha bir sahip çıkar olmuş.
Yazık!

Düşünün,Fransızların ünlü şairlerinden olan Paul Valéry bile Magazin Dergisi ile ekmek parası kazanmış,yazdığı şiirler o öldükten sonra değer görmüş.Düşününce,bu dergideki herhangi bir yazı yazdığı şiirlerden daha dokunaklı!Yazık!

Belli ki zamanında başlayan bu safsata,sadece edebiyata değil,hayata bir tokat atmış.Olsun,halen kulaklarını,dilini ve kalbini edebiyata vermiş olan bizler varız.

Ben de çok kayda değer şeyler yazmadım ama birkaç kalbe hitap etsem yeter!

Kuzey'in Oğlu

2010-02-21T20:46:00.002+02:00

Dün akşam bir kısmını izleyebildim ama tekrarını birkaç kez.İnternet sağolsun!

Ne de iyi ettim!Show Tv'de yayınlanmaya başlayan bir program olarak değil de yürekleri birleştiren bir program olarak izledim.

Volkan Konak...Kuzey'in Oğlu...

Nazım Hikmet'ten, o müthiş sesiyle okuduğu şiiri, Vatan Haini Olmaya Devam Ediyorum, şiirini dinleyiğp de yüreğinde bir sızı hissetmeyen varsa,yazık!Çok nadir duyar oldum bu sızıyı artık...

Hele o açılış konuşmasını,Halka Sesleniş adıyla her kanalda yayınlamalılardı...

İnsanın içinde barış kadar büyür ve birine barış bu kadar yakışır.Sesiyle,yüreğiyle nasıl da güzel yaşattı.Helal!

Nazım'dan,Necip Fazıl'dan,Yunus'tan ve dahasından okuduğu dizelerde ne bir din ayrımı ne bir ırk ayrımı yaptı Kuzeyin Oğlu.Açılıma bile bir kez değinmedi...Sadece bizi yıllardır bizden ayırdılar dedi.

İşte ya öyle...Kuzey'in Oğlu...Volkan Konak...

HELAL!

Yağmur

2010-02-21T14:12:00.004+02:00

Mis gibi yağmur havasıyla uyandım.Sonra saate aldırmadan çıktım,mis gibi havayı içime işledim.Ne güzel de yağıyor!Yağdır Mevlam su!Her daim yağmurlu havalar beni mutlu etmiştir.İlkbaharı da severim ama sonbahar bir ayrıdır.Canlılığın verdiği enerjiyi ben o dökülen yapraklarda bulurum.Hüzün insanı da değilim oysa.Ama ayrıntılara iniyorum.Koyver gitsin...

Akışına Bırakmak...Bana Göre Değil!

2010-02-20T23:52:00.007+02:00

Hayatımda hiç bu kadar tuhaf hissetmedim sanırım.Kendimi ifade edememenin verdiği rahatsızlıktan mıdır yoksa karşımdakini anla(ya)madığım için dağınık kalmamdan dolayı mıdır bilemedim ama bugün belki de uzun süredir ilk kez bocaladım.Anlamsızlıkların baş gösterdiği melun dünyaya narasıyla başlamış gibi oldum ama öyle efenim, bugün zorladı beni.

Şahsım her daim uzun cümleler kurmuştur.İfade yetisi az olduğu için değil,laf kalabalığı yapmadan daha net ve daha anlamlı olabilmek için belki de ama bugün ilk kez uzun cümlelerin aslında ne kadar boş ve anlamsız olduğunu anladım.Farkındayım,halen uzun cümleler kuruyorum.Amacım nedir?Anlatabilmek,ifade edebilmek kendimi...

Zamana ya da tabir-i caizse akışına bırakacak kadar değersiz değil hayat benim için.Hayatı önemsediğimden mi? Hayır canım ne alakası var?Kendimi önemsediğimden...Ama bugün anladım ki birini tanımak ya da kendini birine tanıtmak için acele etmeyeceksin.Aksi halde bıraktığın imaj terse tepebilir...

TERS mi teper? Aha teper be hacı teper...

---

Daha da yazılır mı yalnızlığın üstüne?
Yazma...
Sus ve akışına bırak...
Peh!

Virgül...

Şükür!Huzur!

2010-02-19T23:29:00.002+02:00

NE kadar yoğun ama bir o kadar da eğlenceli bir gündü!
Ah teşekkür ederim Hayat!
Şükürler olsun...
Huzur...

Ben Bugün

2010-02-18T20:22:00.005+02:00

Seni dün'lerle,bugün'lerle ya da yarın'larla değil,zamana sınır koymadan zamansızlığın her anında seviyorum...
NoNeLeSS
---

NEDENSE bir anda romantiğe bağladım.Aha...Ben de ruh mu var breh! Ne romantikliği?
Bugün nedense içimde bir tuhaf duygu var.Yahu bu şarkı mıydı?Aman neyse:))
Bu arada bir arkadaşım (sanki birşeyleri anlattım da bu arada dedim ahaa:)) bana zıvıttır tıvıttır tivitter hakkında birşeyler sordu ama ben o siteyi anlamadığımdan bilmem dedim,işte o an kendimi garipsedim.Bunu söylememin anlamı ne şimdi söyleyeyim...

2 senedir özene bezene sevdiğim beğendiğim röfleli saçlarım artık kahve karamel oldu.Off off nasıl garipsiyorum kendimi.Sanki aynada bir başkası var! Aman ne büyük dert değil mi? Aman ne bileyim,iciğimi ciciğimi bilen sizin bilmesi gerekti sanki.

Ay kahvemi almadan gelemiyorum.Aşk-ı Memnu reklama girmişken bir çırpıda geleceğim...
Şimdilik kısa ara...

100

2010-02-18T15:38:00.002+02:00

Selamlar blögcanlar,

Kimin doğum günü? Aha...

Kimsenin...

Ama beni izleyen,daha doğrusu beni izleyerek bana manevi desteklerini veren blogdaşlarımın sayısı 100 oldu!

Ayyy mutlu oldum...

Heyo:)

Hepinize Bir Hediye: Siz de Hediye Edin!

2010-02-17T23:10:00.006+02:00

Bilindiği üzere,bendeniz kampanyalara destek vermek için elimden geleni yapıyorum ama bu kampanyaya sizin cidden çok çok katılmanızı ve mümkünse,hatta ne oluuuuurrr, bloglarınızda bu kampanyayı paylaşmanızı istiyorum.

Kapanmaz yara olan KPSS...
İlla ki öğretmen olmak gerekmez ama di mi?!
O kadar oku,emek ver...Ama KPSS!
Sonra eğitim sistemi bozuk diye...
OFFF susuyorum yoksa ağlarım...

Bu linki tıklayın ve imzalayın!
Bu yüzden hepiniz mimlendiniz:))

Değişmez Gerçek: Anneannem & Dedem

2010-02-17T20:52:00.005+02:00

Bedava yaptık koş koş...

Ah uleyn ah kulağımda çınısı var Ceyhun ve Kupacı Sevil'in...
Bedava mı?
Neden mi?
Anlatıyorum efem...
Tom&Jerry ikilisini bilmeyen ya da varsa hatırlamayan yoktur kanımca.
Bu ikili bilindiği üzere,hem çok fena düşmandır birbirlerine hem de deli gibi severler birbirlerini inceden inceye.(Redife bak:))
İşte bu ikili gibi anneannemle dedem...
Allah'ım çıldırmaya 5 kala gözlerimi açıyorum yeni hayat sana...

Bedavadan stand up yapıyorlar da farkında değiller...
Dedem bir yandan anneanneme cadı kadın diye dursun,anneannem dedeme aldırmadan benim minik oyuncağıma,netbukuma,ironik cümleleri yağdırırken,Rus mu bu desin,mesenedeki fotoğrafları canlı sanıp tüüüü utanmazlarını çeksin,ardından da beni unutup bastonlarıyla birbirlerine girsinler...

Acaba yaşlanınca biz de mi böyle olacağız?
Bilmem ama bu soruyu soran herkes böyle olmuş.Rabbim uzun ömür versin onlara ancak biraz sukünet beyler bayanlar...

Ben de bir çadır kurup gideceğim...Geleli 1 gün bile olmadan nefes almak istedi bünyem...
Ama bilmiyorum...
Dedemin dokunma VÜRÜS sana bulaşmasın dediği,Hindistan'ın nüfusu kaç,kaç kişi müslümanmış,sen nasıl bulamazsın google'a yaz be evladım tümcesiyle beni şaşırttığı,anneannemin eskilere değinerek burnumun ucunu sızlattığı bu anları kaybetmek istemem.

Rabbim hepimizin,büyük küçük herkesini korusun...
Duygulandım.
Oysa şikayet edecektim sizlere...
Cümle nasıl...
Büyük küçük herkesini...

---

Herkes bilir ya...Anneannem o cadılığına rağmen,hakkını ödeyemem...
Özel yeri...Dedemi de severim ama anneannem!
Of sustum...
Sus...

Bir Mevsimin Acı Gerçekleri

2010-02-17T19:44:00.006+02:00

""Bir tek dileğim var mutlu ol yeter” sözünün
bir kamyon yükü
anlam taşıdığı günlerdi

Kaldırımlar toz ve kağıt topakları
Ankara’nın
Ankara’nın sonbahar yaprakları
ayvalar sarı
hüzünler olgun
yaz yorgunu gövdeler serili betonlarda

Ben yanımda çok acıklı
epey yol üstü sözler getirmiştim.
“Sanki terk edilmiş bir viraneyim
her yanım dağılmış yıkılmışım ben”

Okul önlük mevsimi
ve kaplanması kitapların
cumhuriyet gazetesiyle
bir ön beslenme çantası kompleksi
malum şu otlu peynir meselesi

Saçlarını süt mısırı örgü yapmış
bir al yüz koca göz görüyorum.
Sanki o tehlikeli yolun başındayım
Aşk’a geliyorum!
ama yanıma hep
köy zılgıtlı sözler almışım
arabesk kalıyorum
her kent soylu aşkın karşısında
“Bir kulunu çok sevdim” diyorum
“O beni hiç sevmiyor” diyorum
“Kalbimi ona verdim
artık geri vermiyor” diyorum.

Yılmaz ERDOĞAN

Bir alıntı ile başlamak istedim...Nedense bu şiiri daha doğrusu Yılmaz'ın yorumunu pek severim.Her ne kadar kendisiyle frekanslarımız farklı kanallarda bir olmasa da...
Kahvemi aldım,sonra döktüm hatta...Aman ya...
Dedim ama di mi az önce herkesin kendi evi diye...

Bugün Sakarya'daydım.Yine Tekel Çadırları'nı gördüm.Tuhafsamadım ne garip.Hatta kendi kendime söylendim.Sakarya'da herşey aynı.Değişen birşey yok.Hayret,Tekel işçilerini bile nasıl benimsemişim,umursamadan belki de bakarak geçiyorum vay halimize dedim.

Aslında yorum yapmayacaktım ama kan ağlıyor vatan kan...
Allah'ım...
Cidden kan ağlıyor...
Ankara işte...
Değişmez gerçek...

Elimde Kalan Bir Fotoğraf Bile Yokken...

2010-02-17T19:40:00.002+02:00

Başlığına ve eklemem gereken fotoğrafa karar veremeden başlıyorum yazmaya...

(Resim ile fotoğraf arasındaki farkı bilmeyenlere,bilmedikleri için de her görüntüye resim diyenlere kıl olduğumu söyledim mi ben? Aha...Ne uzun bir cümle:))

Efem bendeniz şahsen bizzat geri döndü,yoğun oldu ama döndü.

Mersin'e belki de uzun bir iç çekişle belki de bir süreliğine veda ettim ama içim cız cız ediyor.Arkamda kalanlar...

Hele Badem'in o asansörden zorla inerken çıkardığı ağlamaklı sesin tınısı ve Beni Bırakma dercesine elimi yüzümü yağlaması...Off özledim ulen!

Ama söz! Evimi tutar tutmaz Ankara'da ilk işim oğlumu yanıma almak...Zaten ilk izinde onu ve canlarımı görmeye gideceğim...

An itibariyle anneannemde kalmaktayım.Her ne kadar anneannem de olsa,hatta dedem ve anneannem gibi 2 kişilik bir evde olsa kendi evim gibi olmuyor.(Şaşırtıcı ama üniversiteye gittiğim ilk günlerdeki tuhaf burukluğu yaşıyorum an be an...)Ama o kadar mızıldandıktan sonra,şikayete hakkım yok!Hayırlısıyla şu eğitim aşamasını da geçersem vay vay vay...

Bugün ilk gün sayılırdı,hoş,sadece gittim ve geldim ama ilk gün be...

Israrla saçlarımı söyledi şef yardımcısı...Sinir oldum...

(Efenim sarı platine tilt mi oluyor beyzade anlamadım ama yarın saçlarım kahve tonlarına dönüyor...Breh!Ama zaten dip boyası gelmişti hiç de üzülmüyorum...Nasılsa istediğim vakit o saçlar röfle olacak hıh!)

Ah birazdan eski günlerdeki gibi elime bir fincan kahvemi alıp devam edeceğim...

Ah güzel Ankara...Özlemişim...Ama itiraf ediyorum Ankara'ya olan özlem özlediklerimin yanında anlamsız...

Ama yine de otobüsün o berbat havasız haline ve o sıcak sıcak duran iç temasına rağmen dışarının o buruk soğuğuna alışmış gibi özlemişim...

Birazdan geliyorum...

Yorumlarımı ne ölçüde yapacağım bilemeden...

Ara..:)

Bir Ben Eksiktim Ankara'da,Geldim!

2010-02-16T22:40:00.002+02:00

Ve efendim geldim...

Artık blog alemine geri dönüyorum.Bugün birkaç saat önce Ankara'ya geli geli geliverdim.Artık içimi tabir-i caizse kusacağım.Aha...Ne iğrencim ama di mi? :)

İçimde tuhaf bir hissiyat söz konusu ama...Evimi,ailemi...Gurbet ellerdeyim annem...

Yol yorgunu bünyem sizden müsaade istemekte...Ancak ne demiş Kadir Baba, Dönüşüm Muhteşem Olacak! Aha...

İyi geceler canlarım...

2 Ay Oldu!Ama Döndüm!

2010-02-07T19:12:00.005+02:00

Peh ne çok zaman oldu!

Bütün sitemlere razıyım,haklısınız ne deseniz...Sizi merak da koydum.Hatta kiminizi aşırı merağa maruz bırakıp telaşlandırdım ama inanın net'e girmek için fırsatım olmadı,dahası fırsat yaratamadım.Bitmek bilmeyen iş görüşmeleri ve bunlar için leylek misali yollarda olan bünyem dayanamadı ve hasta oldu.Uzun sürdü ama iyiyim artık.Ee yorgunluk fazla ağır geldi demiştim bir çok kez ama şükür iyiyim!

Yazacak,konuşacak ve hatta okuyacak o kadar çok şey var ki...Ama "bismillah" ile startı verdik.Aha...Post-modernize edilmiş bir çağın adamıyım ben,dinimle ileriye mi bakıyorum.Bu bir iç sesti,aldırmayın:)

2 ay mı oldu peh! Affola dostlar...Şu kısa ama bir o kadar uzun sürede herşey daha farklı...Artık daha optimist oldum.(Bu arada Atatürk Araştırma Merkezi'ne selam olsun,doktorlar çok yaşayın!Ne alaka breh!Olsun be saçmalamayı özledim!:))

ÖZLEDİM AMA CİDDEN!SİZLERİ HEPİNİZİ...

Yavaş yavaş kenetlenen dilim açılacak...Çok doldum,sizleri yine "saçmalıklarımla" doldurmaya başlayacağım...

Aaaa iş görüşmeleri mi ne oldu? İşi aldım! Burdan haber vermek saçma oldu ama arayıp soramadığım duyan duymayan herkese selam olsun...İşi aldım,hamd olsun...Artık ikametgah adresim;Ankara!15'i yolculuk yeniden,yeni bir şehirde,yeni yaşam...

Ay...İşte böyle...

Ben var ya...

Aha...

Hoşgeldim:))

İsteyin ve Başarın

2009-12-03T11:10:00.005+02:00

Hey...

Geldim.Uzun zamandır yoğun olan bünyem ne yazık ki sizlerle fazla ilgilenemiyor ama inanın elde olan bir durum değil.Bu konuda beni bağışlayın.Ne zamandır yazacağım yazacağım da yazamadım.Ama başlayım.

Söz verdiğim gibi,sizlere sağlıklı bir şekilde nasıl kilo verdiğimi anlatacağım. Bu arada artık - 16 ile hayata devam ediyorum.Vuhu...

Şükür ne bir deformasyon ne de bir sağlıksız durum söz konusu.Bilmem sanki başardım.Ancak itiraf edeyim, son 2 gündür canım çokokrem çekiyor:)Ve 1 haftadır 1 gram bile vermedim ama bu sürecin normal olduğunu biliyorum.Neyse şimdi başlayayım.Ancak şunu belirtmek istiyorum ki, herkesin bünyesi,kilosu,boyu posu,sağlık durumu,yağ oranı ve en önemlisi metabolizma çalışma şekli farklı olduğu için bu yazdıklarım birebir doğrudur,kesin sizde de faydalıdır demek haddim değil.Sadece ben yaptıklarımı anlatıyorum.Sonra lütfen ama neden NoNeLeSS olmadı diye sitem etmeyin a dostlar:)

BENİM zor işleyen ve dahası sindirim,boşaltım eylemlerini geç yapan bir bünyem vardı.Dolayısıyla,gereksiz şişkinlikler ve sancılar söz konusu idi.Hani derler ya, Su içsem yarıyor, aha işte öyleydim resmen.Kendime diyordum bütün gün şu kadar yedim ama nasıl oluyor.İşte bu yüzden oluyor.Öncelikli olarak,yanlışları hayatımdan çıkardım.Nedir bu yanlışlar?

Su içmemek...

Yazın bile nadiren su içerken,sabah kalkar kalkmaz oda sıcaklığında dedikleri ılık suya yarım limon sıkıp,midem bulansa da sıktım ve içtim.İnanın sindirime ve boşaltıma fena faydalı;)

Kahvaltı yapmayan,yapmaktan halen hoşlanmayan bünyeme zorla da olsa kahvaltı alışkanlığı kazandırdır.Öyle belli bir diyet listesine ASLA uyamayacağım için,sağlıklı olduğunu bildiğim besinlerle yaptım kahvaltımı.Halen de öyle devam ediyorum.

1 dilim kepek ekmeği,peynir,domates,salatalık ile yavaş yavaş alıştım.Protein,karbonhidrat ve dahası gerekli olduğu için haftada bir haşlanmış yumurtayı sıfır tuzla yedim.Zor ama alışıyor insan.(Bu arada,belirteyim ben yıllardır şeker kullanmam,açık ve şekersiz çay içerim,kesinlikle diyet için değil,tadını almak için çayın:)) Zeytin yemedim,yersem yeşil zeytinden maksimum 2 tane.Nedenini anlatıyorum,zeytinin gerek yağ gerekse tuz oranı fazla olduğu için yemedim,yemiyorum.Kendim arkamdan atlılar gelir gibi kahvaltı yaptığım için,kendimi meşgul ederek kahvaltı yapıyorum.Ne demek meşgul etmek? Evde varsa birileri onlarla sohbet ederek,yeme hızımı azaltmak...Bunu siz de kendinize uygun halen getirebilirsiniz.İnanın, doktorların dediği gibi,kahvaltı şart.Midenin gereksiz öz suyu canlanıp sindirime yardımcı oluyor bu sayede.

Sonrasında,malum işsiz olan bünyemi pc başına geçirip taa acıkana kadar kalkmayan bünyemi kaldırıp hareket etmeye başladım.Karışık oldu biliyorum hemen anlatayım yavrular.Ben genelde kalkınca,pc başına geçer sonra acıkana dek bekler,öküzler gibi yerdim.(Kimse alınmasın,ben kendimi eleştiriyorum.)Sizin durumunuz benden farklı olabilir.Ev işleriyle meşgul ya da çalıştığınız için yoğun olabilirsiniz ancak bu gibi durumlar benim oturuşumdan farklı değil.Nedeni,hepimiz rutine bağladık.Alışkanlıklarımızı değiştirmek gerektiği için,ben Badem'le en az 30 dakika yürüyüşe çıktım.Siz de varsa fırsatınız yürüyün ya da kendinize en uygun olan yöntemi ayarlayın.

Kahvaltı & öğle yemeği arasında acıkma ihtimali söz konusu olduğunda,genelde 1 meyve yedim.Ve genelde ekşi yeşil elma seçtim.Hem elmayı seviyorum hem de yeşilin ve ekşinin hücre içindeki yağ yakma potansiyeline faydası çok açık.İnanın,gerek sindirim gerekse boşaltıma katkısı süper ötesi.Ama dediğim gibi,kalorisi az ve sindirime faydalı varsa başka bir meyve bunu da seçebilirsiniz.Ah yaz gelse de karpuz yesek...

Öğle yemeğinde ne yiyorum?Açık ve samimi konuşmam gerekirse,benim sevgili diyetisyenlerin verdiği beslenme listelerindeki sıraya uymam söz konusu değil.Listeleri siz de biliyorsunuz.Yok somon balık,yok yağsız biftek yok şu yok bu...Hayde...Şahsen benim an itibariyle ekonomik durumumu zorluyor.Ve dahası et yemeyen bünyeme bunları zorlatmak da aklıma yatmıyor.Bu yüzden ne yiyorum efenim ben? Evde ne yiyorsak...NE demek bu? Genelde sebze ağırlıklı yemekleri tercih ediyorum.Yeşil fasulye,karnıbahar,pırasa,patlıcan...Evde o gün itibariyle ne pişiyorsa.Ancak nasıl mı?Örnek veriyorum: Yeşil fasulyeye bayılırım.1.5 tabak yeme potansiyeline sahiptim.İrade & nefs arasındaki dengeyi koruyarak, her ne kadar bayılsam da evdeki en küçük tabağa 1 kaşık (servis kaşığı tabii:)) koyup sıfır ekmekle ve varsa bol yeşillikli salata ile yedim.Aa salatamın,yağından tuzundan ekşisinden kusura bakmayın hiç feragat edemem.Ve kesinlikle, hani o tabağın dibini sıyırmadım:) Bilmem bizim oralarda öyle derler,hani en lezzetli olan kısım var ya,ekmek bana bana yenir ya...Yemedim,yemiyorum.Zor inanın,canım bazı bazı çekiyor ama yemiyorum:))

Sonrası, yine kuşluk vakti.Bitki çaylarına alerjim olduğu için,ben su içmeyi yeğliyorum.Ama bazı bazı limonlu yeşil çayı,ilk zamanlar zorla,şimdi ise mutlulukla içiyorum.Sizin için uygunu nedir yine siz seçeceksiniz.

Akşam yemeği...

Kesinlikle 18.00'dan önce,yine küçültülmüş,azaltılmış porsiyonla evde ne varsa yedim.Ee tabii börek,çörek varsa es geçin onları ama kesinlikle ve kesinlikle öğün atlamayın.Annemin o lezzetli börek,çörek,mantılarına hayır deyip kendime çorba yapıyorum böylelikle hem açlığımı giderip hem de besleyici ancak az kalorili besinler seçiyorum.

Yemekten sonra, kesinlikle kimi zaman gına gelse de sporumu ASLA ihmal etmiyorum.En az 1 saat olmak şartıyla spor yapıyorum.Spordan kastım şudur. Önceleri, spor salonuna gidip çalışıyordum ancak verim alamadığımı fark edince yine kendime uygun hareketleri yaptım.Nedir bunlar? Ben yaklaşık 6 sene lisanslı voleybol oyuncusuydum.Sakatlandıktan sonra bırakmak zorunda kaldım.Antremanlardan dolayı spor bana çok yabancı gelmeyen bir kavramdır.Eğer spor yapma imkanınızı kendiniz ayarlayacaksanız,şunu önerebilirim.

Vücudun yağ yakması için,en az 30 dakika boyunca vücudunuzu spora hazırlamanız gerekir.Bunun için,kaslarınızı hazırlamanız gerekir.Ben koşmaktan çok hoşlanmadığım için,hızlı ve tempolu şekilde yürümeye başladım.Yürürken ilk zamanlar nabız atışımı kontrol ettim.Nedir bu?Dakikada 100-120 kez nabız sayısına ulaşmanız ile yağ yakımınız başlar,bunun içinde en az 30 dakika boyunca bünyenizi hazırlamanız gerekir.Ter atmaya başlamanız,spora hazır olmanız manasına gelmez.Aha otorite gibi konuştum.Arkadaşlar şöyle açık olayım,cümlelerin karışıklığı için bağışlayın, nefes alış verişin düzenlenmesi ve kalp atış hızınızın artması yağ yakımına başlamaktır.Bir blogdaşım,aerobik ve aletli jimnastik arasında kaldığını ve hangisinin daha faydalı olduğunu sormuş.Şöyle diyeyim,herkesin tercihi ve bünyesi farklı olduğu için bu konuda birşey demem yanlıştır ama ben aletli jimnastiği tercih edenlerdenim çünkü kaslarımı çalıştıran ve yağ yakımını arttıran en etkili olanı.Tabii bana göre.İmkan ve ekonomik şartlar aletli jimnastik için uygun değil diyorsanız,inanın artık her yerde olan belediyelerin aletleri de oldukça etkili.Size uyan bir gün gidin deneyin.

Ve 18.00'dan sonra yemek yemediğim gibi,kahve manyaklığımı da bastırdım.Zor inanın ama kahve,çay gibi birçok şeyi kestim.Bu gerek diyetime gerekse spora etkili oldu.Malum selülit sıkıntısını azalttı en azından.

Genel olarak konuştum.Farkındayım.Çünkü,ne hayat şartlarımız,ne de bizler aynıyız.Dilerseniz,şunu yedim içtim diye de size birşeyler de yazabilirim ama dediğim gibi bütünüyle yapılarımız farklı.Ancak size yazacaklarımı uygulamanızı sonsuz kere tavsiye ederim.

* Cidden isteyin önce:) Güzellik adına değil,sağlık adına.Cidden isteyin arkadaşlar.

* Alışkanlıklarınızdan vazgeçin.Güzel olmak,sağlıklı olmak o kadar kolay değil.Gerekirse,canınız fena çeksin ama birşeylerden vazgeçemeyi bilin.

*Porsiyonunuzu küçültün.Küçük tabaklar seçin ki koyduğunuz yemek çok görünsün,gözünüz doysun.

*Yağ,şeker,un ve tuzdan biraz uzak durun.Kimse börek yemedi diye ölmemiş ama börek yediği için kalp ve damar rahatsızlığı yaşayan çok.

*Bol bol su için.Günde en az 2-3 litre. Zor değil,elinizden bardak eksik olmasın.Bilgisayar başında,birşeyler tüketmek benim gibi sizin de hoşunuza gidiyorsa,yeşil çay ya da su öneririm.

*Spor yapın.İmkanım yok,şu bu diye bahane aramaktansa giyinin çıkın,en kötü yürüyün.Ama belirteyim,günde 20 dakika yürümek,orta yaşlı ve ilerisi için etkili,gençler için değil.Bu yüzden spor yapın.Çalıştırın o kasları breh!

* Etcillerdenseniz,azaltın.Yağsız et yiyin ve iyice pişirin.Ama bol bol bol sebze pişirin.Emin olun her mevsim uygun meyve ve sebzeler var.Ve her sebze etten daha ucuzdur:)(Bir arkadaşıma sebze meyve ye dediğimde pahalı olduğu için yemediğini söyledi de:))

* Fast-food ve dahasından uzak durun.Hatta iradenize güvenemiyorsanız,bir süre o büyük alışveriş merkezlerinden ve kokulardan uzak durun.

* Uyku sorunu yaşıyorum,benim için etkili değil bu ama uykunuzu düzenleyin.Uyurken insan 430 kalori yakarken,8 saat temizlik yapan bir hanım 210 kalori yakıyor.Ee tabii uyuyun derken de abartmayın:)

*Ben yaptım, ama siz ne dersiniz bilmem.Malum kilo verirken,çatlak,sarkma,sünme söz konusu olduğu için, sporun yanı sıra beğendiğim bir sıkılaştırıcı kremi spora başlamadan önce sürdüm gerekli yerlere ve streç film ile sardım.Sakıncalı değilmiş,öğrendim.Tabii kan dolaşımını engellemeyecek şekilde:) Ve duş sonrası,her ne kadar üşensem de yine kullandım.Merak edenler varsa özelden yazsın,markasını söylerim.Ayrıca,badem ve kayısı yağı da varsa çatlak izleri gidiyor arkadaşlar.Öneririm.

Aklıma gelenler bunlar arkadaşlar.Aklıma geldikçe yazarım.İnanın 16kg verdim ve kilo almayı engellemek adına bu düzeni,dengeli yaşamı devam ettiriyorum.Bu arada,varsa fırsatınız, bir doktora ya da bir sağlık merkezine gidip vücut kütle endeksinizini ve yağ oranınızı ölçtürün.(Tabii sağlık sıkıntınız varsa,rica ederim,doktorunuza danışın.)

22.6 olan yağ oranım, bugün 14.8'e düştü.Bu da benim sağlıklı şekilde verdiğimin kanıtıdır.Yağ yakımı söz konusu olduğu için,inceldim.(Coach şahittir,fotoğraflarımı gördü:))Ve lütfen arkadaşlar,ben otorite değilim,eğer kilo kaybı olmazsa bana sitem etmeyin.

Bu diyet,bu beden sizin.Sizden daha iyi sizi kimse tanıyamaz.Bu yüzden,dediklerimi lütfen kendinize göre ayarlayın,düzenleyin.Elimden gelen desteği size vermeye çalışırım.

Umarım yazdıklarım açık ve net olmuştur.Güzel haberlerinizi bekliyorum.

Hadi bakalım isteyin ve başarın!

Cappadocia

2009-11-30T10:39:00.008+02:00

Kapadokya...

Mutlak surette birçoğunuz gitmiş görmüş,beğenmiş hatta başkalarına gitmesi için önermiştir.Gitmeyenler ise,kendisi hakkında bilgi sahibidir ve belki birgün gitmek istemiştir.Her ne kadar Nevşehirli olmasam da iddia ediyorum ki bu bölgeyi benden daha iyi bilen ya da bu bölgeye benden daha çok giden bir yabancı daha yoktur.Kayseri'de yaşamanın ya da Kayserili olmanın bir avantajı da bu sanırım. Kayseri-Nevşehir arası mesafenin az olması ve Kayseri halkının şehirden kaçmak için tercih ettikleri bir mekan olmasından mıdır yoksa okullarda düzenlenen tarihi&turistik&kültürel gezilerin başrol oyuncusu olmasından mıdır bilinmez Kapadokya,Göreme,Avanos ve dahası bizler için en çok gidilen ve en iyi bilinen 2.mekan olmuştur.

Ortaokul ve liseyi beraber okuduğum,kendisini gerek okul&arkadaş ortamından gerekse aile dost bağları aracılığıyla tanıdığım can arkadaşım bundan yaklaşık 15 gün önce bir link gönderdi ve linkin ucundaki siteye üye olmamı rica etti.Kendisi, Boğaziçi Üniversitesi Turizm İşletmeciliği bölümünde okuyor.Ve bu siteyi,hem Kapadokya'yı tanıtmak ama asıl amaç,ödevini desteklemek için tasarlamış(lar).Şahsen ben beğendim,site mutlak surette biraz daha geliştirilebilir ama hani eğlenceli kısımları var.Şu linke tıklayarak baktıktan sonra üye olursanız çok iyi olur.Hani öğrenciye ders geçme konusunda bir kıyak çekmek,el atıp destek vermek için de üye olursanız hiç fena olmaz canlar...

Üye olanlar seslensin,dilerlerse arkadaş listeme dahil edeyim...

Kalın sağlıcakla...

Virgül...

Ve...

2009-11-30T10:38:00.003+02:00

Vuhu...
Tünaydın blögcan...

Kaç zamandır üşengeçlik yaptığımın ve dahası seni ihmal ettiğimin farkındayım ama harbi yoğunluk söz konusu bünyede.Malum tez olayları,ev taşıma sendromu,bayram telaşı (hoş burası Mersin,burada bayram yok!) ve dahası bünyeyi felç eden hastalık...Dudaklarım halen rezil durumdalar,uçuklar enfeksiyon kapmış da iltihaplanmış o da yaracıklara neden olmuş.Afro diyen arkadaşlarım bile var sağolsunlar...

1-7 Aralık arası da şu atama sonuçları açıklanacakmış,hoş,çok birşey beklemesem de insan umutlanmıyorum dese de,sabırsızlıkla ve minicik umutla beklemedeyim.Tabii Yaradan hayırlısını versin.Ama yine de nolur nolur nolur dua edin!!!Holy shit!

Şimdilik içimi de döktüm rahatladım blögcan...

Bekle hemen geliyorum...

Virgülümsü birşey...

Yaşam Hakkına Saygı

2009-11-27T19:34:00.003+02:00

Aslında yazacak çok şey birikti ama yazamadım.Yoğunluk ve ziyadesi mevcut,bu yüzden aklımdakileri sonrasına erteledim.Ancak bunu paylaşmadan duramayacağım.

Şu linke tıklayıp ne olur ne olur imzalarınızı esirgemeyin.Allah'ım nasıl bir vicdan ve nasıl bir mantıkla sana muhtaç konumda olan,sensiz aç ve susuz kalan,hatta kimsesiz olan bir varlığa bunu nasıl yapabilir!Böyle haberleri,yazıları gördükçe,canıma can katan Badem'ime bakıyorum ve Rabbim korusun,bana güç versin ki ona bakabileyim diye dua ediyorum.Bunu hissetmek için hayvan sahibi olmak gerekmiyor biliyorum.Off yazamıyorum.Fena haldeyim.İçimden bunları yapan mahlükatlara daha beterini yapmak istiyorum.Off ben bu kadar zalim değilim!Yapamam!Allah'ım ıslah etsin!Rabbim ne olur onları koru!

Şimdiden desteğiniz için teşekkür ederim...

Huzur & Sağlık Dolu Bayramlar

2009-11-27T19:08:00.003+02:00

Kurban Bayramını En İçten Dileklerimle Kutlar,

Nice Huzur Dolu,Sağlık Dolu Bayramlar Dilerim...

Yaradan Hepimizi Korusun!

NoNeLeSS

Kısa Kısa Kısa

2009-11-25T11:42:00.003+02:00

Selamlar blögcan,
Uzun süredir yazmıyorum.Ama o kadar yoğunum ki!Bahane belki de.Evet,çalışmıyorum.Ders çalışmıyorum.Evdeyim,cidden evdeyim.Git gel'ler mevcut surette devam ediyor.Çok fena zor günler geçirdim.Canım acıdı,yandı bitti kül oldu.Can dediklerim canımı aldı hesabı yandım da yandım ama atlattım sayılır ya da bana öyle geliyor.Ama halen içimde tuhaf bir umut söz konusu.Heyecanlıyım nedensiz.Sanki ben adına,güzel şeyler olacak gibi.Hayırlara vesile olsun...

---

Bugün diyet ve sporun 35.günü.Ve lütfen lütfen beni tebrik edin! Zayıfladım.Hem de sağlıklı bir şekilde!Vücudumda çok şükür bir deformasyon söz konusu değil,sağlıklıyım da...Tam tamına 11,3 kg verdim! İnanılmaz ama gerçek!Vuhu!Alkışlar kendime,bünyeme,irademe!Durmak yok,yola devam!Aha...

Diyete başlamadan önce, vücut kitlesel yağ oranı mı ne naneyse:) onu ölçtürmüştüm. Utanarak söylüyorum ki,
22.6 yağ oranı!Yuh!Cidden yuh,tabiri caizse manda yavrusu gibiydim.Öyleymişim!Fotoğraflarıma bakınca bunu anladım!Yuh!Ve diyet sonrası,bundan birkaç gün önce gittim ve yeniden ölçtürdüm.Vuhu!16.1 olmuş o salak oran!Doktor beyamca, boyuma göre ve sağlıklısının, 14,5-15 olması gerektiğini söyledi.Bunun içinde birkaç kilo daha yeterli!Ay aferin bana ayol!İsteyince yapabiliyorum ya...Ay cidden kendimi taş hissettim.Aha!!!Bu nasıl bir ego Yarabbim!!!Ama inan blögcan,şu salak günlerde bu bana müthiş iyi geldi.

---

Taşınıyoruz yeniden.Eşyalı tuttuğumuz evi değiştiriyoruz.Adam gibi,daha güzel bir eve geçiyoruz.Hem de yeri süper.Ah ah Coach'la yine komşu olacakmışız.Bu da benim için güzel bir duygu.Vuhu!Artık çat kapı gidecek bir yerim olacak.Aha bu ne yüzsüzlük anam!İyi olacak,herşey iyi!

---

Öğretmenlik umudunu kaybeden bünyem,Kpss 2009/6 ile tercümanlık&memurluk kadrosuna başvurdum.Zaten şöyle düşününce, ben eğitim okumadım,bilerek ve isteyerek İngiliz Edebiyatı seçtim.Dolayısıyla, birşeye odaklanmak anlamsız.Hayırlısı diyoruz efenim.Bakalım...

Ahh...Olursa...Hayırlısı olsun...Ya en batıda ya da en doğuda olacağım...Ama olsun be...Vatan millet sakarya değil belki ama ah hayırlısı...

Karışığım işte bu aralar.Sancılar,acılar ve tuhaf heyecanlar var bünyemde.Bir yandan uçuktan deforme olmuş,zenci dudaklara sahip kendime adaptasyon sorunu yaşarken,bir yandan durduk yere heyecanlanmaya engel olamıyorum.İyi olacak herşey,iyi!Ee tesadüfler diyorum ya!Güzel...

Ay yazacak ne çok şey var be!Yaz yaz yaz hepsini aynı anda yazmak istiyorum...

Anlamlı ve açık cümleler yazana dek bekleyin beni anacığım!

Blög ya iyi ki varsın!

Haydi bakalım...

Virgülümü de koyayım döneceğim;)

Tesadüf...Yok Artık!

2009-11-24T19:21:00.004+02:00

Tesadüflere inanır mısınız? Ben inanıyorum...

Son zamanlarda hayatımda o kadar çok tesadüfler oldu ki...Kimisinde "Yuh artık bu kadar da olmaz!" dedim.Ama oluyor işte...

Hani hayat diyoruz ya...

Cidden tuhaf,hatta hat safhada tuhaf...

Ama bazı bazı bu tesadüflerle tuhaflıklar anlam kazanabiliyor...

Ne diyelim ki...

Hayırlara vesile olsun...

BEN BİR ÖĞRETMENİM!

2009-11-24T19:19:00.003+02:00

BAŞÖĞRETMENİM!

HUZURUNDA ONURLA VE GURURLA EĞİLEREK GÜNÜMÜZÜ KUTLUYORUM!

GELECEK NESİLLER,SENİN YOLUNDA İZLEYEREK SANA LAYIK OLACAKTIR!

AND OLSUN!

P.S: İsyan edilesi durumlara maruz bırakılıyoruz belki ama bu meslek öyle bir tutku ki herşeye inat,öğretmen olmaktan gurur duyuyorum!

20.KASIM.1985

2009-11-20T01:38:00.004+02:00

Oysa bu sene FARKLI olacaktı...

Ama YİNE...

TEK BAŞIMA...

NİCE YILLARA...

Sonunda RUHUM DİNLENECEK!

2009-11-18T01:38:00.003+02:00

Vuhu...

Uzun zamandır beklediğim USTAM, içimi titreten kemanın sahibi,beni tele değen kalbiyle ağlatan ve huzursuz ruhuma huzur katan USTAM Farid FARJAD geliyor. Hangi tarihte,nerede olacağım bilemiyorum ama bunu asla kaçırmayacağım!

USTA! YÜREĞİNE SAĞLIK!

Ve ben'ler için, detaylar:

04 Aralık 2009 Cuma Saat:20.00 Ankara ODTÜ KKM Kemal Kurdaş Salonu (Biletler Biletix ve ODTÜ KKM Gişesinden satışa sunulacaktır)
06 Aralık 2009 Pazar Saat:20.00 İzmir Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi
11 Aralık 2009 Cuma Saat:20.00 İstanbul Kültür Üniversitesi Ataköy Kampüsü Akıngüç Oditoryumu(Biletler Biletix ve Kampüs İçerisindeki Gişelerden satışa sunulacaktır.)

Mim: Dokun Bana

2009-11-17T16:49:00.008+02:00

Vuhu...
Uzun süredir nette yoktum, hem insanların yanlış yorumları hem de evdeki sorunlar yüzünden canım istemedi açıkçası ama bugün yazmaya karar verdim.Bilmem sanırım fena doldum...

Geç oldu ama sevgili CoachBear beni mim'lemişti.Onu daha da bekletmeden el atayım dedim.Bu sefer ki mim konusu, dokunmayı sevdiğiniz 10 şey!Vuhu!!!

Zor bir konu aslında ama deneyeceğim...Sıralamayı öylesine yapacağım...Hani değerlerini sıralarına göre yapmadım...

* Bebeklerin o masum tenine dokunmayı çok severim...Özellikle minik ayaklarına...Oh yemeli...
* Sevdiğime dokunmayı severim...Yüzüne,yanaklarına,sırtına...Masumca...
* Ve -tuhaf gelebilir ama- sakalına...Ee yani hoca efendi gibi olmayacak...Aha...
* Yeni aldığım bir kitabın her sayfasını koklamadan önce,kapağına dokunmayı çok severim...Ne tuhafım...
* Saten olan herşey beni dokunmaya cezbeder...Kendimi alıkoyamam...
* Ah ah yaşlılıktan buruşmuş ellere...Annemin rahmetli babaannesi vardı...Mis kokardı ve elleri...Ah canım ya...
* Annemin yüzüne...Nedense beni dokunurken duygulandırır...
* Ahhh Badem'im...Ondan başka hiç bir köpeğe bu kadar bağlanmadım...Onun paticiklerine,göbüşüne...Oy kurban olurum ya...
* Yeni aldığım ayakkabılara dokunmayı çok severim...
* Ve tuhaf ama kendi tenime dokunup sıcaklığımı hissetmeyi çok severim...Hele de canım acıdığında,yalnız hissettiğimde,bir ben varım derken kendimi daha güçlü hissetmek adına...

Tuhaf cevaplar biliyorum ama...Soru da tuhaf be Coach!

Kimi mimleyeceğimi bilemedim...Bu yüzden kim istiyorsa onu mimledim...

Kalın sağlıcakla...

Virgül...

Hurafeler Altında Kalın!

2009-11-13T12:13:00.003+02:00

Kaç gündür yazasım gelmiyor içimden.Ama biliyorsunuz,çoğunuzun yazdıklarına yorumlar yapıyorum,hatta gereksiz kimselerin gereksiz saldırılarına bile tahammül ediyorum ama kendi bloguma birşeyler karalamak gelmiyor içimden nedense.Zaten birkaç gündür evin içi savaş meydanı gibi.Herkes durduk yere birbirine saldırıyor ve nedeni de yok.Ailemle yaşamaya alışmaya çalışıyorum.İnanın,kaç gündür ilk kez ağzımı bugün açtım.Zaten kardeşimle 5 gündür konuşmuyorum,susarak tepkimi gösteriyorum belki de.Hoş,atalarımız boşuna dememiş, "Öğüt tutana,laf anlayana söylenir" diye.O yüzden susmak en güzeli gibi.Kaç gündür annemin yakınmalarına bile tahammül ediyorum.Cidden bu laf belki anneye söylenmez ama cidden bu noktaya geldi herşey.Badem de nedense sürekli hırlama,ısırma moduna geçti.Şikayet etmiyorum ama...

Badem deyince,anneme birisi, "Köpek giren eve rahmet melekleri girmez" demiş.Annem de eve gelince,köpeği göndereceğim yok şu yok bu demeye başladı.Kaç gün boyunca ve dahası sabahlara dek annemle birçok siteye girdim çıktım.Her yazılanı okudum,anlattım,yorumladım,çizdim,biçtim.Mezheplere göre bile farklı yorumlar var.Mantıken söylenenlerin çoğu hurafe,yalan dolan...İslam dininin yaradılana ne kadar önem verdiğini bildiğim için yanlış olduğuna karar verdim.Ama annemi ikna etmek nedense felaket zor.Hayır,neden durduk yere beni geriyor!Hayır,okuduklarımı nedense kendisine göre yorumluyor anne hanım.Öyle ki, bir sitede, "Evde ilahi kaseti haricinde kaset bulundurmak dinimizce haramdır" yazıyordu.(Televizyon bulunduranlar ise en büyük günahkarlara dahilmiş!)Hayır,işin tuhafı da şu;bunların doğru olduğuna inanan,haram diyecek kadar kendinden geçen insanlar, internet sitesine sahip.Sanırım internet ve internet sitesi haram değil.Neyse,konudan sapmayalım İşte kendisi yani anne hanım bu hurafelere inanmayı tercih ettiğinden mi yoksa son zamanlarda psikolojik olarak yaşadığı gel-gitlerden mi anlamadım,Badem'i birilerine vermeyi düşünüyor.Annem geri kafalı birisi değildir,asla olmamıştır.Oldukça laik ve modern bir annedir.İleri görüşlü ve güçlüdür ki bilirsiniz anneme ne kadar hayran olduğumu.Ancak son zamanlarda annemi tanıyamaz oldum,kendimi de tanıyamıyorum ama annem çok farklılaştı.

Şimdiye dek,hiç bir hocaya hacıya inanmadım.İnanmam da.Tabii saygı duyduğum ve takdir ettiğim ilahiyat profesörleri var.Ama benim için her zaman esas olan kitabımız Kuran'ı Kerim'dir.Hadislere de tabii inanırım.Peygamber efendimizin söyledikleri mutlaka doğrudur.Okudum,ettim,araştırdım.Birçok yerde farklı yorumlar yapılsa da tek olan,esas olan kitaptır.Dahası yoktur.Anneme anlattım.Her ne kadar annem Badem'e oğlu gibi baksa da,onu alıp sevse de istemediğini ve bu hurafenin doğru olabileceğine,huzursuz kalmak istemediğini belirtti.Çıldırmamak elde değil.

Ben oğlumu bir yere gönderemem.Evinde hayvan besleyenler,düzeltiyorum,hayatını bir minik canlıyla paylaşanlar onlara nasıl emek verdiklerini bilir.Badem bize geldiğinde, minicikti.1.5 aylıktı oğlumuz.Taşıma kabının içine sinmiş,henüz ağzında 2 dişi vardı.Süt içiyordu ve korkusundan sandalyenin altına girip yatamıyordu.Böyle gözlerini kocaman kocaman açıp bakıyordu.Merak ediyordu.Banyo yapmaktan bile korkuyordu.Su sesi onu korkutmaya yetiyordu çünkü.Banyo yaparken,küvetin köşesine siniyordu korkudan.Yatağa,kanepeye zıplayamıyor hatta sehbanın kenarına tutunmak bile zordu.Ama şimdi.Oğlum 7.ayını doldurdu.Yataktan yatağa zıplıyor,herşeyi kokluyor,yemeğini yiyor,topuyla kendi kendine oynuyor ve hatta topunu getirip bana verip pati atarak "Hadi at da oynayalım" diyor.Uykusu gelince yatağıma,yorganımın altına girip uyuyor.İnanamazsınız ama patisiyle bir şekilde o yorganı nasıl da çekiyor afacanım.Ben ağlayınca yanımda bakıyor,tuhaf tuhaf sesler çıkarıp beni teselli bile ediyor.Dışarıdan gelince,annem,ben ya da tanımadık birisi gelsin,kuyruğunu deli gibi sallayıp elimizi de yalıyor.Canım o benim.Evimizin erkeği...

Annem nasıl acaba nasıl böyle birşey düşünür.Müftülüğü aramış,"Eğer bahçeli değilse eviniz,av ya da çoban köpeği değilse,sizi korumuyorsa haramdır" demiş.Bunu okumuştum.Sebebini de ilahiyat profesörü eski diyanet işleri başkanı Süleyman Ateş yorumlamıştı."Geçmiş zamanlarda olduğu gibi,eğer siz fakirlik durumunda,sadece zevkiniz için köpek besleyip yardıma ihtiyaç duyan insanları görmezden gelirseniz günah işlersiniz,İslam dimi Allah'ın yarattıklarına önem verir.Boş hurafelerle insanları dinden uzaklaştırmayın,melekler her zaman bizimledir,onlar bizden ayrılmaz,ayrılırsa insan ölür.Köpek ya da farklı bir hayvan melekten daha kuvvetli değildir,melekler yanınızda olmasa da sizi görür.Allah,sizi bereketinden mahrum bırakmaz.Allah sizin içinizde,kalbinizde,her yerdedir.Böyle saçmalıkları konuşmak haramdır,günahtır." Cümleleri birebir bu değil,yani kullandığı dil itibariyle ben sadeleştirdim ama anlatılan bu.

Anladığım kadarıyla, haram olan, bir köpeğe insandan çok önem vermek.Bazıları çocuk sahibi olmaktansa köpek almayı tercih ediyor,birine yardım etmektense,köpeği için savurganlık yapıyor.Bu haram,bu günah.Köpeğimin sağlığı için aşı,temizliği için tıraş yaptırıyorum.Haricinde,yaşaması için mama alıyorum.Zaten benim oğlum ne versem yiyor.Çişini,kakasını gidip tuvalete yapıyor.Bazıları,köpeklerin kendi kakalarını yedikleri için domuz gibi bize haram olduğunu söylemiş.Badem,eğer tuvalet gazetesinde kaka ya da çiş izi varsa oraya gidip bir daha tuvaletini bile yapmıyor.Ya hayır bu hurafeler hep vardı da ah annem...

Ağlamak üzereyim...

Şu an ayaklarımın ucunda patilerini yalayan ve sonrasında uykuya dalacak olan oğlumu kime,nasıl vereyim?Biz kardeşimle Badem'i birbirimizden sakınıyoruz,bi de başkasına...Bana haramsa başkasına da haram,niye milleti günaha sokayım!Allah'ım ne olur bu ay içindeki atamalarda bana da bir şans ver,alıp oğlumu gideyim...

Ya ne yapayım söyleyin,varsa tanıdıklarınız bir sorun da bana akıl verin.Anneme cidden artık fena şeyler söylemek zorunda kalacağım yoksa.Zaten elaleme inanıp da benim okuduklarıma önem vermemesi yeteri kadar incitti beni.Bu elalemin de ne tür kişilere mensup olduğunu anlamak zor olmasa gerek.Kendileri dini çok biliyor sanki de...

Bir yürüyüp gitsinler ya...