28 Ağustos 2010 Cumartesi

Nefessiz Kaldım


SON zamanlarda mevcut surette devam eden can sıkıntısının sebebini biliyorum aslında.Bile bile bir çözüm bulamamak beni kahreden aslında.Böyle acınası bir halde olmak...Birçok arkadaşım bu zamanın bir süreç olduğunu ve bu süreç sonrasında rahat edeceğimi söylüyor.Elbette böyle OLMAYACAK!Sadece ben varolan duruma alışmaya,bunu akla,mantığa ve duygulara sindirmeye başlayacağım.Sadece bu olacak.Sürecin getirdikleri hafiflemeyecek ama ben alışacağım.Zaten hepimiz bir çarkın içinde aslında alışkanlıklara dayanarak yaşamıyor muyuz?Yaşamaksa tabi.

HER zaman söylerim,Biz yaşamayı nefes almak sanıyoruz,oysa yaşamak bu değil,diye.Nankör olmamak gerekir,şükürler olsun Yaradan bana istediğim kadar olmasa da,istediği kadar vermiş.Sanırım benim isteklerimin O'nun içinde pek bir anlamı yok!Şu mübarek günlerde isyan edecek değilim,Sen benden iste,sonsuz iste,ben sana sonsuzluğu da veririm,sadece Şükr't, dememiş mi Yaradan?Şükürler olsun...

AMA bilmiyorum blögcan.Hayatın her evresinde sıkıntılarım oldu,bazen nefes alamadığımı sandım ama ben hiç nefessiz kalmamıştım.Elim ayağım hiç bu kadar bağlanmamıştı imkansızlıklara.Gücümün yetmediğini görmek beni mahvediyor!Oysa ben şimdiye dek en zor zamanları bile gülümseyerek atlatmamış mıydım?!Peki ya şimdi,farklı olan ne?Ben yine aynı benim,kabul,daha mağlup,daha yorgun ama yine ben aynıyım.Nedir o zaman?

ÖZELLİKLE son 1 haftadır uyandığım her gün bana daha ağır gelmeye başladı.Mübarek günlerin getirdiği huzuru bile yaşayamaz oldum sanki.Bilmiyorum gerçekten...Bu kaosun içinden nasıl çıkacağımı bilememek beni daha da zorluyor.Kurtulmak istiyorum!

ARTIK yoğun ama huzurlu günlere dönmek...
ÇOK mu şey istiyorum?!

2 yorum:

  1. hoşgeldin noneless. özlemiştim seni.

    YanıtlaSil
  2. @Coach,

    İnan ben de çok özledim...Bundan sonra yok gitmek...

    YanıtlaSil

Paylaştıkça büyüdüm, büyüdükçe çoğaldı paylaştıklarım...

Related Posts with Thumbnails