29 Ağustos 2010 Pazar

Çelişki-En Büyük Karmaşa


Az önce söyledim ya Ankara bana hem iyi geliyordu hem de kötü.Nasıl bir çelişkiydi Ya Rabbim!Böyle bir durumu izah etmek bile öyle zor geliyordu ki bana.La bana herşey ne zor geliyor aslında,ben ne kadar acizim dediğim anlarım o kadar çok ki...Ama neticede yine,en başa dönme pahasına da olsa,canımı acıtsa da denemeye devam ediyorum.Zaten hepimiz denemekten vazgeçmemeyi nasıl da öğrenmişiz!Vay bize vaylar bize!

Kaçıp kurtulmak ve varolan stresi ve dahasını bırakıp gitmek istiyordum ama yapamıyordum.Cesaret edemiyordum.Nedensiz!

Hiç canınızın acıyacağını bile bile birşeyleri göze aldınız mı?

İşte benim durumum buydu!Canım fena sıkılıyordu,fena!Ama inadına direnmek...Direndim!
Şükür o kötü günler,kötü anlar ve kötü hisler gitti bir nebze!Bana iyi gelen Ankara'yı yağmurlarıyla bıraktım,kötülükleri,kötü yürekleri siler mi acaba o yağmurlar?!

Şimdi durum farksız mı acaba?Bilmiyorum ama daha iyiyim.Evimde ve sevdiklerimle beraberim!Kendimi bu eve ait hissetmiyorum*,bunu biliyorum.Kendi düzenimi kurana dek böyle olacağını da biliyorum ama daha iyi hissediyorum.

Ama yine de söylüyorum,kendimle çelişiyorum ve söylüyorum,bana iyi gelen beni en üzen bazen...

Size de soruyorum,hiç böyle hissettiniz mi?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Paylaştıkça büyüdüm, büyüdükçe çoğaldı paylaştıklarım...

Related Posts with Thumbnails