11 Mayıs 2010 Salı

Canımdan Bir Parça

2004 Eylül ayıydı.
Üniversite hayatım başlamıştı,sanırım okulunm ilk günüydü.Ama ben daha öncesinde vardığım için Ada'ya kirli çamaşırlarım vardı.Yıkamalıydım ama nasıl? Ne çamaşır makinesi vardı ne de burstan kalan param.Ada'nın ilk ayında bütün paralar uçup gitmişti.Elde yıkamaya karar vermiş,ardından yurt banyosuna gitmiştim.O vakit kaldığım ilk yurdun banyosu ve mutfağı ortaktı.Sonradan daha fazla tahammül edemedik,başka yurda geçtik o ayrı:)

Çamaşırlar dağ gibi birikmiş,bir kısmını bitirmiştim ki başa bela kotlar kalakalmıştı.Ta ki ordan naif bir ses, "Yardım edebilirim,istersen" diyene dek...Kotun bir ucundan tutup da üstünün ıslanmasına aldırmadan ince bilekleriyle kot pantalonu sıkmaya çalışan kızla konuşmaya başlamıştık.

Ben: Ayyy çok teşekkür ederim
Kız: Rica ederim:) 
Ben: Yeni misin sen de?
Kız: Şey,evet ya sen?
Ben: Evet,ilk senem.Hangi bölüm?
Kız: İngiliz Dili ve Edebiyartı
Ben: Aaa, hadi canım,ben de ama ben seni neden görmedim?
Kız: Şey,ben geç kaldım da dün geldik.
Ben: Aaa ne güzel ben Ben ya sen?
Kız: Ben de Kız...
Ben: Memnun oldum:) Nerelisin?
Kız: Kayseri.
Ben: Hadi canım,ben de,neresinden?
Kız: Pınarbaşı ama biz Nato'da oturuyoruz.
Ben: Yuh diyorum,biz de Nato'da,xxx sitesinde siz?
Kız: yyyy'deyiz,hangi okuldan mezunsun?
Ben: Syal'dan.
Kız: Sümer Süper.
Ben: Aaa,İlkay hoca'dan.Benim dersaneden hocamdı,aaa kuzenim de o sınıfta.Müziği hatırladın mı?
Kız: Sıra arkadaşımdı.

Derken amcası babamın arkadaşı çıktı ve 4 sene aynı sırayı,aynı sınıfı,aynı yurdu,evi,odayı ve hatta yatağı paylaştık.Korktuğum gecelerde sarılıp uyuduğum can kardeşim,dostum,bitanem...

Ve kaç zamandır nefes alamıyordum,nasıl özledim.Beni aradı,açamadım,sonrasında da ulaşamadım.Neden?Çünkğ 3.sınıfta nişanlanan ve mezun olur olmaz evlenen can arkadaşım,sevgili eniştemizle Tunceli'de.Eniştemiz,gururlu Türk askeri,üsteğmendir.Ve malum olaylardan sonra,telaşım daha da arttı.Ama şükür bugün sesini duydum.

Yeğenimiz,anne karnında 3.5 aylık olmuş ve çoooooooooook şükür sağlıklıymış!
Nasıl özledim ama nasıl da onun o cıvıldayan sesini nasıl özledim!
Telefonu kapattığımdan beri ağlıyorum!
Bitanem...
Rabbim seni korusun!

Daha da yazacaktım ama mecalim kalmadı!

10 Mayıs 2010 Pazartesi

Canımdan Al Canım'a Kat Rabbim!

Dün anneler günüydü ve ben annemden uzaktaydım.
Ve annem tek başına,Mersin'de idi.Kızgınım.Kardeşime.Neden?
Hanımefendi Karadeniz turuna çıktı.Kabul,çıkmalı.Gezmek onun da hakkı ancak annem hasta.
Yazmadığım dönemde 1 Mayıs tatilini perşembeye bağlayıp 2.5 aydır göremediğim ailemin yanına gittim.Gittim ve evden çıkmadım.Annem hastaydı.Bana söylememişler ama annemde kalp çıkmış hatta 1 hafta öncesinde kalp spazmı geçirmiş.4 gün kaldım yanında ve 4 gün boyunca bir insanın ateşi hiç mi 39'a düşmez? Hep 39+ şeklindeydi.Uyumadım,düşünmekten...

Ya anneme birşey olursa diye...

Gurbette olmanın en kötü yanı bu zaten.Off ağlayacağım,ama geç de olsa burdan herkesin,her annenin anneler gününü kutlarım.Rabbim bütün anneleri evlatlarına bağışlasın!Bencilce belki ama benden alsın,anneme versin!

Annem!

Zaman Ne Çabuk Geçti


Çok uzun zaman oldu sanırım.Cidden uzun süredir yazmamışım,itiraf edeyim takip listemi takip bile edemedim.Farkettiğim tek şey,zamanın beni ordan buraya atmasına izin vermem olmuş.Peh!
Ne kadar çok şey oldu da ben yazamadım.Oysa her gece yatağa yatınca aklımdan neler geçiyor da kaleme geçirmiyorum.Yazıklar olsun bana!

Ne işe ne okula ne de farklı hayat kaidelerine suç bulabilirim.Tamamen benim üşengeçliğim,başka birşey değil!

Ama itiraf ediyorum özlemişim...
Yazmayı...
Ben geri geldim ve hoşgeldim:))

Related Posts with Thumbnails