8 Ekim 2009 Perşembe

Elbette Varım!


Normalde zenginin malı züğürdün çenesini yorar diye,Acun Ilıcalı'yı sevmeme rağmen izlememeye özen gösteriyorum bu programı. Her teklife "Varım" demek geliyor belki içimden, ondandır. Ancak bugün izledim. Bir amca yarışıyordu, Nevzat bey amca. Adamcağız bir trafik kazası sonucu sol tarafını kaybetmiş, tedaviler sonucunda zar zor yürüyordu. İyi niyetinden mi şansından mı bilmem ama maşallah süper yarıştı.Hatta sonrasında, 3 kırmızı , 3 500.000 ve 1 mavi 500 lira kaldı. Gelen teklif 230.000 oldu. Ama adamcağız kabul etmedi ve 112.000 teklifi kabul etti.Sanırım etti, kapadık sonra çünkü. Ama adamcağız bu yarışmaya katılırken 50.000'e razıyım diyerek girmiş ve bu şansın bir daha gelmeyeceğini kabul etmiş, 230.000'i reddetmiş. Velhasıl kelam, böyle bir tabloyla kalakaldı. Ama yüzündeki ifadeyi asla düşmedi. Bunu size neden mi anlatıyorum. Şimdi asıl noktaya geleceğim. Nevzat bey amca, her kutudan sonra öyle anlamlı sözler söyledi ki...Boşuna konuşmadı yani...
Her cümlesini hatırlayacak kafa kalmadı ben de ama özü de sözü de birdi o cümlelerin. Tevekkül!

Nevzat bey amca her cümlesinden sonra Hayırlısı olsun, Allah bu parayı bana hayırsızsa vermesin, ben azı da gördüm, çok da gözüm yok dedi. Gıpta ile izledim.Bir an düşündüm, cidden düşündüm. Çok şükür elim ayağım tutuyor nedir bu karamsarlık,umutsuzluk dedim kendime.
İlkokul kaçıncı sınıfta bilmem ama o zaman din kültürü dersimiz başlamıştı.İşte o zaman tanışmıştım bu kelime ile tevekkül ile...
Bir kulun elinden gelenin herşeyini yaptıktan sonra geri kalanını Allah'a bırakmasıdır tevekkül...

Eminim, hepimiz bunu biliyoruz. Ama ne kadar uygulayabiliyoruz?! Ben sizi bilmem de kendime sormak, öz eleştirimi yapmak istedim.Ben ne kadar uygulayabiliyorum bunu?!Başka bir deyişle, ben elimden geleni yaptıktan sonra ne kadar Allah'ıma sığınıyor ve geri kalanını O'na bırakıyorum?! Bilemedim bir an. Utandım. Cevabı veremedim.Bazı zamanlar isyan mı ediyorum acaba?!Evet, binlerce kez şükürler olsun Allah'ıma!Ancak bazı bazı yetti dediğim anlar olmuyor mu, oluyor elbet.Ancak biliyorum ki her şey için bir zaman var, bir sabır var. Yaradan benden elbette daha iyi biliyor, en doğrusunu en hayırlısını O biliyor.Zaten bir O'na sığınmıyorum...

Çok şükür!
Rabbim ben elimden gelenin en iyisini yapacağım, ne olur sen de bereketinden yoksun koyma.

Ve bu durumda her şeye, sabretmeye VARIM diyorum!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Paylaştıkça büyüdüm, büyüdükçe çoğaldı paylaştıklarım...

Related Posts with Thumbnails