22 Eylül 2009 Salı

Pof!


Güntünaydın.
Dün bütün gece Badem bey havladı durdu.Aslında havlamadı, tuhaf tuhaf birşeylere sinirlendi. Tam o sırada klavyemdeki "E" tuşu elimde kaldı. Şu an ne zaman E'ye gelsem zorlanıyorum.Artık hızım kesildi.Klavye alacağız, karar verdik. Her kelimenin içinde mutlaka vardır bu harf. Ne yapacağımı bilemedim ki...
Mor ve Ötesi'nden Deli dinliyorum.Çayımı içiyorum bir yandan. Mis gibi kahvaltı yaptık ailece yine. Aşkımı da özledim.Bravo bana çayla nasıl da ilişkilendirdim di mi?! Aha...Ne yapayım ki, özledim işte.Kokusunu da özledim. Bir insanın başka bir canı kendinden daha çok benimsemesi nedir bilirsiniz. Tamamen bütün bencilliklerinden arınır insan.Ben değil biz odaklı yaşamın başladığı andır sevdiğinizle olduğunuz bir an.Sadece bir an hem de.Ah mine-l aşk ah...
Yahu cidden ben dengesiz miyim acaba?! Önce Badem'e, sonra E tuşuma, sonra ailece yapılan kahvaltıya ve dinlediğim şarkıya ve sonrasında aşkıma olan özleme değindim.Cidden Ümit'in dediği gibi ben arıza mıyım ne?! Aha...Kulakların çınlasın diyeceğim ama MSN'de an itibariyle bana saydırıyor zaten, tuşum kırıldı diye neden üzülüyormuşmuşum!Hıh sana Ümit hıh! Şaka bir yana, kendisi benim can kardeşimdir. Allah'ım yolunu her daim açık eylesin, dilerim yengemizle mutlu mesut hayatları olur, biz de başarısıyla ve mutluluğuyla gururlanırız.Ama ben anladım neden bu kadar karmakarışık yazdığımı an itibariyle. Her şeyi aynı anda anlatmak istiyorum.Sebep bu! Sanki yavaş yavaş yazsam olmaz, illa ki her şeyi bir blogun içine sığdırıp anlatacağım. Herkes gibi cinsim cins...Aha...İnsanın kendini bilmesi ne güzel...
Darısı kendini bilmeyenlere...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Paylaştıkça büyüdüm, büyüdükçe çoğaldı paylaştıklarım...

Related Posts with Thumbnails