21 Eylül 2009 Pazartesi

Koptu Yine!


Gece gece bilmem nedendir içimi afakanlar bastı. Basmaz olasıcalar. Kpss sendromu diyorum buna. Bilemedim belki de. An itibariyle Vega çalmaktadır. Az önce Elimde Değil dinledim, sağolsun bir arkadaş hatırlattı o güzel şarkıyı, ardından Alışamadım Yokluğuna dinledim. Seviyorum ya Vega'yı. Sonrasında, düşündüm de şehir farklı, yer farklı ama içimdeki sıkıntı aynı. Belki de daha da arttı.Giderek telaşlanmaya, daha da kaygılanmaya başladım sanırım.
Hayat akıp gidiyor, elimizden kayıyor, tutamıyoruz. Tutamıyorum zamanı, daha ben 18'dim. Ama şimdi? Kasım 20 dedik mi yaş 24 olacak. Aradan geçen yılları hatırlamıyorum bile, ne çabuk geçti gitti. İlkokul, ortaokul,lise ve uvvv üniversite. Sonrası...Her bitiş yeni bir başlangıçtı. Şimdi başlayamıyorum.Durduğum yerde duruyorum sanki. Herkes bu durumun geçeceğini, hayatımın düzene gireceğini söylüyor ama ben şu an içinde bulunduğum durumun ne zaman geçeceğini bilmediğimden, bu durumun getirilerinden yoruldum. Korkuyorum da aslında. Belirsizlik korkutuyor beni. Bendeniz'den Bazen çalıyor halen. Off...
Bilmiyorum ki. Cidden nereye adım atacağımı bilmiyorum, herşey trajikomik gibi aslında. Heh trajikomik cidden!Harun Kolçak& Bendeniz Elimde Değil söylüyor mis gibi.Valla öyle işte.Bilinmezliğe attığım her adımda daha da korkak oluyorum cidden.Ama ben hep cesurdum hani? Hani her zorluğa göğüs gerdim de bu günlere geldim? Hani diplomayı alınca sallamıştım, sonsuzca bağırmıştım, kepimi küfrederek fırlatmıştım. Bütün acıları, bütün sıkıntıları hani o an atmıştım hayatımdan? Ne oldu? Bilinmezlik...
EVET, KADER!Ama bizler kaderimize yol verenler değil miyiz? Evet, ee sorun ne?! Aman ne bileyim, Sokrates tadında sorulara cevap verecek modda değilim. Aslında ne modda olduğumda belirsiz.
Önce sağlık-mış! Allah doktorların eline düşürmesin der anneannem hep, iyi de onlarsız da olmuyor ki...Stres yapmamak gerekmiş, çok zorlamayacakmışın bünyeyi,yırtsak da olmuyormuş istediğimiz. Olanla ölene çare bulunmadığı gibi, olacakla öleceğin önüne de engel konulmazmış. Anneannemin sözleri.Doğru! Mantıklı da.Ama uygulanabilirliği merak edilesi.
Mustafa Ceceli'den Limon Çiçekleri çalıyor. Tam Akdeniz şarkısı.Mersin'den gidilesi bir yerlere bu şarkı.Aha...

Bir anda da Mersin'i sahiplendim ya pes!Ama sözleri ne kadar güzel ve anlamlı yahu! Evet, bu geceyi şarkıyla noktalandırmak gerekir. Daha da uzatmamak gerekir. Sözlerini birazdan sizlerle paylaşacağım.
Hadi kalın sağlıcakla,

Uzakta çok uzakta güneyde
Yazları sıcacık ve aşık
Kışları soğuk ve sensiz
Bir şehir ve ben üşüyoruz

Bir uğrasan diyoruz
İklimi getirsen
Bereketini bolluğunu
Örtsen üzerimize

Havalansa zil çalan eteklerim
Otursa gözlerine gözbebeklerim
Öpsem sevsem çiçek balını
Günahı boynuma seni koynuma alsam
Hem zehrim hem şehrim ol çiçeklerim olsan
Ben görmedim böyle ağlarım çalımı

Yarabbi duy duyur sesimi
Anlamıyor çaresizliğimi
Yarabbi yetiş yarabbi...

Yarabbi duy duyur sesimi
Anlamıyor kimsesizliğimi
Yarabbi yetiş yarabbi...

Güzel yorumu için Mustafa CECELİ'ye ve sözler için Serminyan MİDYAT'a kucak dolusu sevgiler...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Paylaştıkça büyüdüm, büyüdükçe çoğaldı paylaştıklarım...

Related Posts with Thumbnails