24 Eylül 2009 Perşembe

Bütün Arkadaşlarıma İthaf Ediyorum!!!


Aslında insanların beni anlamamalarını anlayabiliyorum. Bir kaç arkadaşım neden blog yazdığımı ve blogun ne işe yaradığını sorduklarında da onları anlayabiliyordum. Onlara uzun uzun cümleler kurarak nedenleri sıralamaktansa tek bir cevap verebilirim. Beni daha iyi anlamanız için yazıyorum can arkadaşlarım...
Ve belki de beni daha iyi tanımanız için yazıyorum.O yüzden bu yazı sizlere gelsin...
Can arkadaşlarım!
Çoğunuz birbirinizi tanımıyorsunuz aslında, hatta ben sizi belki de çok iyi tanımıyorum,belki de siz kendinizi çok iyi tanımıyorsunuz. Evet, bu tanımak zor eylem, kabul edelim ki tanımak da zorluk çekiyoruz.
Bazılarınızla kundakta başladı arkadaşlığımız, bazılarınızla yıllarca aynı sırayı paylaştık. Birbirimizin ilk acılarına,ilk aşklarına tanık olduk, aynı şarkılarda farklı kişilere ağladık. Bazılarınız ilk buluşmaya giderken beni de yanında götürdü, bazılarınız ilk buluşmanın verdiği heyecanı benimle paylaştı.Paylaştık.
İlkokul,ortaokul,liseyi aynı sınıfta okuduk.Hatta aynı üniversiteyi kazandık. İlk kaçamak sigarayı aynı parkta içtik.Üniversitede bir lokma ekmeği paylaştık, makarna yerken memleketimizi andık,annelerimiz için telefon kulübelerinde bekledik. Bitmeyen çileleri yaşadık ama yenilmedik.Soğuğu sıcak,sıcağı soğuk kıldık. İmkansızı başardık ve beraber el ele olduk yine de. Ailelerimizi özledik,özlem duyduk ama beraberdik.
Farklılığı da sizle öğrendim. Düğünlerde ilk kez erkek evi, kız evi oldum sayenizde.Gözyaşlarını mutluluk için akıtmak o an nedir anladım.Can oldunuz,canım oldunuz.
Arkadaşlığı,paylaşmayı,hayatı siz öğrettiniz bana.
Eviniz evim oldu, annelerinizin o güzel tatları hala damağımda,çok yaşasınlar...
Bazılarınızla ilk kavgamı yaptım,ilk oyunlarımda sizler vardınız. Bazılarınızla saatlerce aynı çizgi filmi izledim video kasetlerinden, bazılarınızla ilk kez eve geç gitmek pahasına sinemaya gittim. Hem de yılbaşı gecesinde,kara ve soğuğa aldırmadan...
Bazılarınızla ilk kez futbol muhabbeti ettim, bazılarınızla makyaj nasıl yapılır muhabbeti! Derse geç kalmalardan dersi kırma seviyesine yine sizinle eriştim.Fikir farklılığına rağmen yine de aynı masada samimi ve güler yüzlü olduk hepinizle yine de...
Farklı arkadaşlıklarım oldu sizinle.Kiminiz arkadaşken kiminiz kanka kiminiz candan öte kardeş oldunuz.
Ailemizi seçemezken sizinle seçme farkını öğrendim ben. Belki de bu yüzden arkadaşlığınızı daha çok sevdim.İlk arkadaşım annemken,sizinle farklı bir aile oldum ben.
İyi ki varsınız...
Allah sizleri benden almasın! Beni ben yapan sizlersiniz çünkü...
Şimdi neden blogger olduğumu anlatabildim sanırım. İnsanın kendini bu kadar tasvir edeceği başka alan var mıdır ki?
Ve soruyorum sizlere sevgili blogdaşlarım, siz niye yazıyorsunuz?!
Sevgiyle kalın,
Nokta.

2 yorum:

  1. :) Güzel tesadüf, ben de dün gece bu konuda bir şey yazmaya başlamıştım, taslak halinde. Takipte kalmak lazım :)

    Spoiler: Aslında bencilliğimden, içimdeki yazma güdüsünü besleme adına yazıyorum.

    YanıtlaSil
  2. :) Aha...

    Ne demeli ki:) Sen de yaz yaz ve bu bencillikten kurtul gitsin:)

    YanıtlaSil

Paylaştıkça büyüdüm, büyüdükçe çoğaldı paylaştıklarım...

Related Posts with Thumbnails