28 Ağustos 2009 Cuma

Beyaz Çikletim,Asabi Şirinem ve Nicesi


Bu saat oldu içimden birşeyler yazmak gelmedi. İlginç! Nedenini bilmiyorum ama içim daraldı. Sabahtan beri bir çok blogda blogdaşlarım veda dolu sözlerini okuduğum için mi yoksa misafirlerin biz de yatıya kalmaya karar vermelerinden mi bilemem. Her ikisi de sanırım...
İçim tuhaf oldu cidden. Sevgili kardeşim Beyaz Çiklet'ten sonra tatlı dostum Asabi Şirine'm de bize veda blogu yazdı. Aslında veda değil, biliyorum bu sadece mola verdiklerinin sinyalleri...Ama ben üzüldüm!Onların o güzel yazılarından ayrı kalmayı istemiyorum ya bana ne! Hayatlarından kesitleri zevkle okumak ve acılarını neşelerini paylaşmak istiyorum! Ühü...Ama olsun diyorum benim canım dostlarım ve blogdaşlarım başarıya koşa koşa gitsinler yeter ki...Ama varsın blog dünyasından da ayrı kalmasınlar...
Biliyorum bir çok blogdaşım da okula dönüyor,yoğun bir tempo onları bekliyor. Tabii hepimizi farklı farklı tempolar bekliyor ama üniversiteye yeni başlayanlar için başlayan tempo daha farklı bir boyuttadır,biliriz.Yaşadık hepimiz,aynı heyecanları,farklı şehirlerde benzer heyecanları yaşadık.Üniversiteye başladıktan sonra da daha farklı bir tempoda daha farklı versiyonlarda yaşadık ayrılıkları...
Ama bilmiyorum beni bir hüzün sardı. Kardeşim de bu sene üniversiteye başladı ancak onunla beraber yaşamaya devam ettiğimizden midir bilinmez, onun için bir hüzün yaşamadım. Ayrılık hüznünü...Oysa şu an tuhaf çok tuhaf hissediyorum...

Gidin güzel canlarım ama ne olur ihmale bırakmayın buraları...

Yolunuz açık olsun...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Paylaştıkça büyüdüm, büyüdükçe çoğaldı paylaştıklarım...

Related Posts with Thumbnails