20 Eylül 2009 Pazar

Bayram Gelmiş Neyime?!

"Artık ne bugünkü olayları, ne de bana verilen o kormunç haberi düşünüyordum. Dedemin elini sıkıca tuttum.
Sonra başımı kaldırıp gözlerine baktım. Kim bilir belki bir gün, aklıma takılan o pembe pabuçlar benim olabilir. Öyle ya, neden olmasın?"

Sevinç KUŞOĞLU

Ay kendimi tutamıyorum. Birisi bana engel olsun da bir süre yazmayayım. Ama uzun süredir de yazmadım değil mi?!
Az önce blogları okuyordum elimden geldiğince, gücüm yettiğince. Dedim ya çok fazla var, ay okuyasım da var! Baktım da herkeste bir eskiye özlem söz konusu. Nerede o eski bayramlar iç çekişiyle herkes birşeyler döktürmüş kaleminden. Belki de eski bayramlar güzeldi belki de değildi ama her zaman eskiye bir özlemin olduğu kesin!

ESKİSİ yenisi fark eder mutlaka. Değişimler her zaman mevcuttur ama neden insanların bu bayram özlemi. Mutlaka manevi bir değeri var ama bilemiyorum benim için sıradan günler gibi.Öncesine değinecek değilim, ne değişti ne değişmedi aslında biliniyor ama bilmiyorum ben bu bayramlardan mutlu, gelecek bayramlardan umutluyum. Gurbette bayram geçirenler bilir, o zaman insanı farklı bir hüzün alır götürür. Sonrasında, özellikle üniversitede iken, arkadaşlarla yapılan iki hoş beş insanı rahatlatır.
Aslında alışmaya alışıyoruz. Zamanın getirdiği herşeye alıştığımız gibi. Farklı bayram tatları kalıyor damaklarda tıpkı hayatın her basamağında bıraktığı gibi...Öyle işte...

Bugün daha farklı bir güne uyanmadım aslında. Sabah kalktığımda yine Badem havlıyor, yine annem elinde viledası Badem'e emrediyordu. Badem beyler vileda ve bilimum sopalı şeylerden korkuyor da. Onu zaptetmek eskisinden daha zor aslında. Sürekli oyun isteyen bir yaramaz oldu çıktı. Ee, annemin de buna çok bir niyeti olduğunu düşünmüyorum açıkçası. Zaten şu evde bayram dolayısıyla hüzünlenen bir annem var. Bu hüznün üstüne, bizim yaramazın çılgınlıklarıyla uğraşacak değil ya!
Ama seviyoruz biz bu hergeleyi...

Bu arada, Mersin çok ucuz bir şehir. Bunu daha iyi anladık. Sadece yazları geldiğimiz şehir bize o kadar da zor olmadığını gösterdi. Hadi hayırlısı bakalım!
Annemi alan bu hüzne alışkınım aslında.Babam gitti gideli var bu hüzün. Her sene azalır sandım da azalmıyormuş. Biz alıştık da insanın aşkından uzak geçirdiği senelere alışması ne zordur, tahmin edebiliyorum. Yine aynı türküyü söylüyor annecik, Bayram gelmiş neyime, anam anam garibem;işte, bu hallere girince annemi sevmiyorum. Bir insan hayattan bir anda kopmaz diyorum ama kendi kopuşlarımı düşününce utanıyorum...
Öyle işte...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Paylaştıkça büyüdüm, büyüdükçe çoğaldı paylaştıklarım...

Related Posts with Thumbnails