26 Ağustos 2009 Çarşamba

Ah Benim Gençliğim!!!


(Yıl 1987...Yaş 1,5...Kuzenler ve ben...Kayseri)

Az önce fotoğrafları düzenlerken, minnacıkken ne kadar tatlıymışım diye düşündüm.Cidden öyle değil miyim? Baksanıza... Ama güzelmişim de...Keşke hep öyle kalakalsaymışım...Nerde?!Bu fotoğrafın çekildiği zamanı hiç hatırlamıyorum, hoş tam 1,5 yaşındaydım, nasıl hatırlayayım...Ama annemin verdiği bilgiye göre ki arkada yarısı çıkan o güzel gömlekli hatun benim biricik prensesim, burası Elmacıoğlu İskender'miş...

Daha bebektim, masumdum. Cidden güzeldim, babam yoktu o zamanlar yine. Ama annem vardı, sonra benim için deliren anneannem,teyzem,dayım ve dahası...

O vakitler her şey farklıydı tabii. İlk çocuğun ilk çocuğuydum ben, hatta her iki tarafında ilk torunu olan ilk çocuktum ben.Kıymetliydim, tabii halen vardır kıymetim ama zamanla değişti, beni deli gibi seven dayım yabancılaştı mesela...Neyse...Bu hep üzer beni, susayım!!!

Ama tatlı bir bebekmişim di mi?!Üzerimdeki gelinliği de anneannemin komşusu vardı, kulakları çınlasın, Nesibe teyze, o dikmişti. Hatta, eşi de benim kulağımı delen sağlık memuru Mustafa amca...Evet, ne iyi hafızam var. O zamanlar, biz Şener apartmanı'nda oturuyoruz, Ankara, Keçiören'de...Hatta, Sibel abla vardı ahhh teyzemle yaşıttı. Nesibe teyze ve ailesi çok severdi beni.
Ah zaten ben o apartmanın en küçük bebeğiydim ve herkes beni çok severdi.
Halen de "Aaa sen o musun?!" derler ya, evet, ama büyüdüm...

Ama bu foto Ankara'da değil, Kayseri'de çekildi.Sünnet düğünü için,
babamın memleketine gelmişiz.Ama babam beni yine de görmek istememiş.
O zamanlar sanırım öyle...Ofz...Tuhaf di mi? Benim böyle bir kızım olacak,
yoo yoo benim kızım olacak da ben görmeyeceğim...Tuhaf!!!

(Yıl 1990...Yaş 5,5...Kuzenim ve ben...Keçiören/Ankara)

Hatırlıyorum...

Hatırlıyorum sanki bu fotoğrafı hayal meyal...Ne kadar da cimcime çıkmışım di mi?
Ah zamanında birileri bana cimcime derdi,ne olursa olsun kulağı çınlasın...Abimin sünnet yatağıydı ve ben de böyle süslü bir yatak istiyordum
ama olmuyordu,
bari bir fotoğrafım olsun istedim,
babamla annem de o dönem barışmıştı,
babam çekmişti bu fotoğrafı...

Üzerimde anneannemle beraber aldığımı sıfır kollu akıllı bıdıklı tshirtim,
altımda çingene eteğim vebileğimde kalpli lastikli bilekliğim...
O zaman küçüktüm ya...Cidden...
Şu an abimin kızı var. Artık 30'lu yaşları aştı kendisi.
Yaklaşık 2 senedir de görüşemedik bazı nedenlerden dolayı.
Keşke öyle olmasaydı ama biz zaten Kayseri'deyiz.


Öyle işte...

(Yıl 1991...Yaş 6...Kardeşimin doğduğu sene...Keçiören/Ankara...)



Seviyorum ben bu fotoğrafı...Çok belirsiz de olsa ben, çok seviyorum bu fotoğrafı.Hatırlıyorum ki bu fotoğrafı. Çok ağlamıştım, çok hem de...Ben de dışarı çıkmak istiyordum ama hayır, izin vermemişlerdi.Ben ablaydım ve nedense evde durmam gerekiyordu. Bla bla...Ve sonrasında çıktım dışarı,çıktım da kimse kalmamıştı ki...Bütün herkes eve gitmişti, ben de öyle dolaştım, geri eve çıktım ama bu fotoğrafla da o günü sağolsunlar hatıralarıma kattılar...
Ah benim çocukluğum...

(Yıl 1991...Fatih Parkı...Benim Parkım...Keçiören/Ankara)



Ve evet damdamdam...Benim parkım...Şimdi artık bu atlı karınca yok tabii...Ama park halen duruyor, Osmanlı Pazarı'nın karşısında, asfaltta...Seviyordum çok seviyordum bu parkı, felaket birşeydim bu parka geldiğimde çılgın gibi, nasıl nasıl oynardım. Anneannem götürürdü beni oraya, giderken de bana köşede dönerci vardı, döner alırdı, onu yedirirdi sonra ben de çılgınlar gibi oynardım. Ah be gençliğim...

(Yıl 1990...Yaş 5...Kuşadası...Biricik Annem...)


Babam gelmişti, bizimle barışmıştı, bıyıkları ve kolyesi vardı. Öyle işte, sonra bizi tatile götürmüştü.O zamanlar çok zengin değildik ya, hoş şu an yine pansiyonları tercih ederim, Eriş Pansiyon'da kalmıştık, ah ah Mustafa abim, Hülya halam, Ahmet amcam kulaklarınız çınlasın, ben büyüdüm...İşte KUŞADASI'na gitmiştik...
Burda nereye bakıyordum acaba bilmem ama annem ve benim uyumumuz ne güzel di mi?!

Bu kırmızı şortumu çok severdim ben...Kırmızı kadifeydi ve kenarında, "Tennis sport" yazardı. Severdim, çocuğuma saklamak istemiştim de annem olmaz demişti. Olsaydı keşke...Ah ne güzeldim...

Güzelmişim...

Baksanıza, uyumluyum...Anneciğim de çok hoş!!!

Ah ah....
Neler anlattım yine di mi blögcan?!

Ama güzeldi...
O günler güzeldi, geriye dönmek isterdim...
Çok isterdim...
O zaman hiç derdim, sıkıntım yoktu...

Ah...
Benim çocukluğum...
AZ-dı ama yaşadım...
Yaşamadım, yaşatmadılar ama bana bu fotoğrafları bıraktılar...

Çok şükür!!!

2 yorum:

  1. Pek tatlıymışsın küçükken :)

    Ben hep böyle kalmak istiyorum. Küçük yaşta kalayım, büyümemi falan yavaşlatsınlar. Büyüdükçe sorumluluklar ve sıkıntılar artıyo, korkutan bunlar değil, bunların altınan kalkamama endişesi..

    YanıtlaSil
  2. @Sevgili Terapist,
    Di mi ya çok tatlıymışım:) Ben de çok seviyorum kendimi hanimiş hanimiş diye:)

    Valla ben de istemezdim ki büyümeyi ama bak şimdi Kasım 20 dedik mi tam tamına 24 olacağım!

    Ne demek bu!!!23 de bitiyor be!!!

    Dilerim artık sorunsuz sorumluluklarımız olur...

    Sevgiyle kal,

    YanıtlaSil

Paylaştıkça büyüdüm, büyüdükçe çoğaldı paylaştıklarım...

Related Posts with Thumbnails