14 Ağustos 2009 Cuma

Rütbe vs Mütevazi


Aha...

Bu aralar nedense blogcağızım müzik furyasıyla tanışmışcasına şarkı sözleriyle haşır neşir oldu...
Ama ne yapayım dinledikçe dinleyesim geliyor. Normalde öyle belli bir tarza saplanıp kalanlardan, ardı ardına belli şarkıları dinleyenlerden değilim, beni bilen bilir, yeni tatlara, yeni tarzlara her zaman açığımdır. Anlamasam da anlamaya, sevmesem de sevilecek yönlerini bulmaya çalışırım.(Emin olun, Ferhat Güzel'i bile dinlemeye, varsa depresif zamanlarımda dinleyerek mazoşistlik damarlarımı ortaya çıkarmaya çalıştım ama üzgünüm, cidden tarzım değil!)

Aha...

Ama Bu aralar nedense saplanıp kalıyorum bazı şarkılara...Mesela, sabahtan beri Kenan "Önce rütbeni bilicen bilicen..." diye o güzel sesiyle şakıyor...Ama ne güzel şarkı değil mi? Sözlerini yazmaya gerek yoktur, herkes artık o kadar aşina olmuş ki bu şarkıya, hatta birçok ileti de ya da espri arasında bu sözü, hatta şarkının sözlerini duymak kaçınılmaz...

Ama güzel di mi?
Güzel tabii...Herkes haddini bilecek!!! Ah ahhh keşke bilebilse herkes haddini...İlla biz mi öğretelim?!
Baksalar da görseler biz nasıl haddimizi öğrendik, yerimizi bildik...
Aşmadan sınırları yaşadık, yaşıyoruz...

Aha...

Mütevazi ol, biraz eksiltip söyle, en mükemmel sen olamazsın...

Ama nerde?! Mütevazi olmuyor kimse be kardeşim! Hatta su üstüne çıkabilmek adına çaba harcıyor herkes sanki...Bu tiplere her yerde rastlamak mümkün. Hatta bazen en yakın bildiğin can dediğiniz kimse bile nedensizce bir anda havalanmaya başlar ve size HİÇMİŞİNİZ gibi davranmaya başlar. Oysa, unutmamak gerekir ki kimse vazgeçilmez değildir.Bu yüzden;

Bu alemde kendini bilicen
Geçme sınırını çizicen
Önce rütbeni bilicen

Aha...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Paylaştıkça büyüdüm, büyüdükçe çoğaldı paylaştıklarım...

Related Posts with Thumbnails