18 Temmuz 2009 Cumartesi

Elveda Anılar...

"Tuhaf, çok tuhaf
En yakınken en uzak,
Senin bir sevgilin var,
Muhtemel benim de olacak,
Gizli bölmelere
Saklamış gibiyiz,
Bütün yaşananlar,
Biter mi bitince aşk?..
Olur da yolun düşerse
Bir kahveye uğra derim,
Ya da beş çayına.
Bir yudum sohbete beklerim
Çok ayıp mı olur?
Yakışık almaz mı davetim?
Bu kadar zor mu her şey?
Canımın içi seni çok özledim
Ben de uzun bir yola gittin farzederim
Kandırırım kendimi ne yapayım
Bütün hatıral
arıma da saygılar arzederim
Ama unutur muyum asla, niye unutayım"

Son zamanlarda çokça dinlediğim, söz ve müzik başarılı üstad Sezen Aksu'ya ait olan, sevgili yarı hemşerim olan Ziynet Sali'nin seslendirdiği bir şarkıyla, BEŞ ÇAYI, başlamak istedim bloğuma.Aslında kaç gündür can sıkıntısı ve stresten blogcuğumla da aram açılmıştı ama bir anda kimsem olmadığını hissettim. Tarifsiz duygular şiddetli bir şekilde mevcut üzerimde. Nedendir bilmem ama durduk yere ağlamak istiyorum ama biliyorum da bu ağlayışların da bir nedeni vardır taa en temelinde. Nedir ne değildir bunları da ifşa edecek durumda mıyım, o psikolojide miyim bunu da bilemiyorum ama sadece biliyorum ki şu son zamanlarda çok mutsuzum...
Kimsenin umrunda olmasam da mutsuz...
Çoğu zaman hepimiz bu moddayız. Ancak ben genelde fazla belli etmem:) Hep "Pollyannacılık" denilen öğrenme psikolojisinde de yer alan salak hedeyi uygularım, şükrederek Yaradan'a sığınırım da bu içimdeki sıkıştırılmış, rarlanmış sıkıntı ne yazık ki mevcut surette devam etmekte...Etsin bakalım nereye kadar acaba...

Gittiği yere kadar etsin...
Sonrasını da boşverin...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Paylaştıkça büyüdüm, büyüdükçe çoğaldı paylaştıklarım...

Related Posts with Thumbnails